Michael Lopez-Alegria

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Michael Eladio Lopez-Alegria

Michael Eladio Lopez-Alegria (ur. 30 maja 1958 w Madrycie, Hiszpania) – komandor marynarki wojennej, amerykański astronauta.

Wykształcenie oraz służba wojskowa[edytuj | edytuj kod]

Na około 30 typach samolotów wylatał ponad 5 000 godzin.

Kariera astronauty[edytuj | edytuj kod]

  • 1992 - 31 marca został członkiem 14 grupy astronautów NASA. W sierpniu rozpoczął w Johnson Space Center roczne przeszkolenie podstawowe. Po jego zakończeniu uzyskał kwalifikacje specjalisty misji i został skierowany do pracy w Biurze Astronautów NASA.
  • 1995 – na przełomie października i listopada uczestniczył w locie STS-73 wahadłowca Columbia. Po zakończeniu misji do 1997 był przedstawicielem NASA (Director of Operations) w rosyjskim Centrum Przygotowań Kosmonautów im. J. A. Gagarina w Gwiezdnym Miasteczku pod Moskwą.
  • 1997 – w czerwcu został przydzielony do podstawowej załogi misji STS-92.
  • 2000 – w listopadzie wziął udział w locie promu Discovery podczas wyprawy STS-92. Po powrocie z kosmosu powierzono mu kierowanie nowym wydziałem Biura Astronautów (ISS Crew Operations branch) zajmującego się praca załóg wyznaczonych do lotu na Międzynarodową Stację Kosmiczną.
  • 2002 – był członkiem załogi STS-113, która na przełomie listopada i grudnia odbyła lot na pokładzie wahadłowca Endeavour. Później został asystentem technicznym w Biurze EVA w Johnson Space Center.
  • 2004 – w styczniu został wyznaczony na dowódcę załogi rezerwowej 14 ekspedycji na Międzynarodową Stację Kosmiczną.
  • 2005 – we wrześniu międzynarodowa komisja zatwierdzająca składy załóg ISS przeniosła go do załogi podstawowej w miejsce Jeffreya Williamsa. Na początku grudnia wspomniana komisja zatwierdziła skład podstawowej załogi 14 ekspedycji: Michael Lopez-Alegria został dowódcą, a inżynierem pokładowym Michaił Tiurin.
  • 2006 – w maju wraz z ponownym uruchomieniem misji wahadłowców i powrocie do trzyosobowych załóg Międzynarodowej Stacji Kosmicznej NASA zakomunikowała, że ustaloną wcześniej załogę uzupełni amerykańska astronautka Sunita Williams. Przybędzie ona na stację na pokładzie wahadłowca w grudniu 2006.
    Lopez-Alegria i Tiurin wystartowali w kosmos na pokładzie statku kosmicznego Sojuz TMA-9 18 września 2006.
  • 2007 - 21 kwietnia Lopez-Alegria, Tiurin i Charles Simonyi powrócili na Ziemię.

Loty kosmiczne[edytuj | edytuj kod]

W dniach 19 października5 listopada 1995 uczestniczył w locie STS-73 jako specjalista misji (MS-3). Razem z nim w kosmos polecieli: Kenneth D. Bowersox (dowódca), Kent V. Rominger (pilot), Catherine G. Coleman (specjalista misji MS-1), Kathryn C. Thornton (MS-2), oraz specjaliści ładunku Fred W. Leslie (PS-1) oraz Albert Sacco, Jr. (PS-2). Zasadniczym celem lotu było przeprowadzenie badań przygotowanych wspólnie przez amerykańskie organizacje rządowe i prywatne oraz uniwersytety. Oficjalnie program ten otrzymał nazwę – amerykańskie laboratorium nieważkości (USML-2 - United States Microgravity Laboratory). Znajdowało się ono na module Spacelab zainstalowanym w ładowni Columbii. Astronauci przechodzili do niego przez specjalny tunel. NASA na przygotowanie programu badawczego tego lotu wydała ponad 100 milionów dolarów. Przeprowadzone zostały eksperymenty w dziedzinie fizyki, materiałoznawstwa i biotechnologii. Po zakończeniu 16-dniowego programu lotu wahadłowiec Columbia wylądował w KSC na Przylądku Canaveral na Florydzie.

11 października 2000 Michael Lopez-Alegria rozpoczął swój drugi lot w kosmos. Tym razem również jako specjalistą misji (MS-5) podczas lotu promu Discovery w czasie wyprawy STS-92. Dowódcą załogi był Brian Duffy, pilotem Pamela A. Melroy, a specjalistami misji: Leroy Chiao (MS-1), William S. McArthur, Jr (MS-2), Peter J. K. Wisoff (MS-3), i japoński astronauta Koichi Wakata (MS-4). Celem lotu była dalsza rozbudowa Międzynarodowej Stacji Kosmicznej. Wahadłowiec miał na swoim pokładzie kratownicę Z-1 oraz łącznik PMA 3 dla modułu Unity. Discovery połączył się z ISS 14 października. Dwa dni później 16 października podczas ponad 7 godzinnego spaceru w kosmosie Lopez-Alegria i Wisoff podłączyli do modułu Unity łącznik PMA-3 (Pressurized Mating Adapter 3). Podczas swojego drugiego (a czwartego w tej misji) EVA Lopez-Alegria i Peter Wisoff również przez blisko 7 godzin wykonywali zaplanowane prace przy kratownicy Z-1 i przetestowali mały plecak napędowy SAFER (Simplified Aid For EVA Rescue), który może być wykorzystywany w czasie awaryjnego powrotu astronauty na pokład promu. 20 października Discovery odłączył się od Międzynarodowej Stacji Kosmicznej i 24 października, z dwudniowym opóźnieniem spowodowanym złą pogodą, po wykonaniu 202 okrążeń Ziemi wylądował w bazie Edwards w Kalifornii.

23 listopada 2002 Lopez-Alegria po raz trzeci udał się w kosmos. Tym razem był specjalistą misji (MS-1) promu Endeavour, podczas wyprawy STS-113. Udział w niej wzięli również: dowódca - James D. Wetherbee, pilot – Paul S. Lockhart oraz specjaliści misji; John B. Herrington (MS-2), Kenneth D. Bowersox (MS-3), Donald R. Pettit (MS-4), oraz Nikołaj M. Budarin (MS-5). Trzech ostatnich astronautów stanowiło 6 stałą załogę ISS, która miała zmienić swoich poprzedników. Zasadniczym celem misji było zainstalowanie kolejnego elementu kratownicy – struktury P 1 Truss oraz specjalnego wózka CETA CART-B. W tym celu Lopez-Alegria i John Herrington trzykrotnie pracowali poza ISS. W dniu 26 listopada przez 6 godzin i 45 minut m.in. pracowali przy okablowaniu struktury P 1 oraz przygotowali do użytku wózek CART-B. Dwa dni później 28 listopada przebywali poza stacją przez 6 godzin i 10 minut kończąc prace rozpoczęte podczas EVA-1. Poza tym zainstalowali nową kamerę wideo. Ostatni spacer kosmiczny astronauci odbyli 30 listopada. Wówczas przez 7 godzin zakończyli instalowanie oraz uruchamianie P 1. 2 grudnia wahadłowiec odłączył się od Międzynarodowej Stacji Kosmicznej zabierając na Ziemię załogę ekspedycji 5: Walerija Korzuna, Peggy Whitson oraz Siergieja Treszczowa. Po trzykrotnym odraczaniu operacji powrotu na Ziemię prom Endeavour wylądował na bieżni KSC 7 grudnia 2002.

Odznaczenia i nagrody[edytuj | edytuj kod]

Wykaz lotów[edytuj | edytuj kod]

Loty kosmiczne, w których uczestniczył Michael E. Lopez-Alegria
Data startu Statek kosmiczny Data lądowania Statek kosmiczny Funkcja Czas trwania
1
20 października 1995
STS-73
Columbia F-18
5 listopada 1995
STS-73
Columbia F-18
specjalista misji (MS-3)
15 dni 21 godzin 52 minuty i 21 sekund
2
11 października 2000
STS-92
Discovery
F-28
24 października 2000
STS-92
Discovery
F-28
specjalista misji (MS-5)
12 dni 21 godzin 42 minuty i 41 sekund
3
24 listopada 2002
STS-113
Endeavour F-19
7 grudnia 2002
STS-113
Endeavour F-19
specjalista misji (MS-1)
13 dni 18 godzin 47 minut i 25 sekund[2]
4
18 września 2006
Sojuz TMA-9
21 kwietnia 2007
Sojuz TMA-9
inżynier pokładowy
Sojuza TMA-9 i dowódca ISS.
215 dni 8 godzin 22 minuty i 22 sekund.
Łączny czas spędzony w kosmosie — 257 dni 22 godziny 44 minut i 49 sekund.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons