Michael Massimino

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Michael James Massimino

Michael James Massimino (ur. 19 sierpnia 1962 w Nowym Jorku, USA), inżynier, amerykański astronauta.

Wykształcenie oraz praca zawodowa[edytuj | edytuj kod]

Kariera astronauty i praca w NASA[edytuj | edytuj kod]

  • 1994 – po raz pierwszy próbował dostać się do korpusu astronautów NASA. Był w grupie 122 kandydatów, których poddano szczegółowym testom medycznym w Centrum Lotów Kosmicznych imienia Lyndona B. Johnsona. Ostatecznie jego kandydatura została wtedy odrzucona.
  • 1996 - 1 maja został członkiem korpusu astronautów NASA. Znalazł się w grupie NASA 16 i rozpoczął podstawowe szkolenie.
  • 1998 – w sierpniu zakończył szkolenie uzyskując uprawnienia specjalisty misji. Po kursie otrzymał przydział do wydziału zajmującego się robotyzacją (Robotics Branch). Później trafił do wydziału ds. działalności astronautów na zewnątrz statku kosmicznego (EVA Branch).
  • 2000 – we wrześniu został specjalistą misji w załodze STS-109.
  • 2002 – w marcu na pokładzie promu Columbia wziął udział w swoim pierwszym, 11-dniowym, locie kosmicznym. Po powrocie z misji kosmicznej rozpoczął pracę w Centrum Kierowania Lotem jako operator łączności (CapCom) oraz jako przedstawiciel Biura Astronautów w ogniwie zajmującym się programem EVA w Centrum Lotów Kosmicznych imienia Lyndona B. Johnsona.
  • 200631 października został wyznaczony do załogi STS-125, ostatniej misji serwisowej teleskopu Hubble’a. Lot był zaplanowany na październik 2008.
  • 2009 - w dniach 11-24 maja na pokładzie wahadłowca Atlantis odbył 12 dniową misję kosmiczną.

Loty kosmiczne[edytuj | edytuj kod]

Massimini i Newman podczas instalowania kamery ACS.

Do swojej pierwszej misji kosmicznej Massimino wystartował 1 marca 2002. Podczas lotu pełnił funkcję specjalisty misji (MS-5). Wyprawą dowodził Scott D. Altman. Udział w niej wzięli również: pilot – Duane G. Carey, John M. Grunsfeld (MS-1), Nancy J. Currie (MS-2), Richard M. Linnehan (MS-3) oraz James H. Newman (MS-4). Celem lotu było przechwycenie na orbicie Teleskopu Hubble’a i umieszczenie go w ładowni promu aby wykonać niezbędne prace remontowe. Na platformę serwisową ładowni HTS trafił 3 marca. Massimino dwukrotnie (5 i 7 marca) wychodził na zewnątrz Columbii. Za każdym razem towarzyszył mu J. Newman. Podczas tych wyjść w otwartą przestrzeń kosmiczną astronauci wymienili m.in.: jeden z paneli baterii słonecznych teleskopu, zainstalowali urządzenie kontrolujące system chłodzenia NICMOS, a także umieścili na satelicie nowa kamerę ACS (Advanced Camera for Surveys). W sumie obaj pracowali poza wahadłowcem przez blisko 15 godzin. 9 marca teleskop został ponownie umieszczony na orbicie. Astronauci wylądowali na bieżni Centrum Kosmiczne im. Johna F. Kennedy'ego na Przylądku Canaveral 12 marca po prawie 11 dniach lotu. Była to ostatnia udana misja Columbii przed katastrofą jaka miała miejsce 1 lutego 2003 podczas powrotu na Ziemię załogi misji STS-107.

Nagrody i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

  • medal NASA „Za lot kosmiczny” (NASA Space Flight Medal),
  • dyplom FAI im. S.P. Korolowa przyznany załodze misji STS-109 (2002),
  • Aviation Week & Space Technology 2002 Laurel Award przyznany zespołowo załodze STS-109.

Wykaz lotów[edytuj | edytuj kod]

Loty kosmiczne, w których uczestniczył Michael J. Massimino
Numer
Data startu
Statek kosmiczny
Data lądowania
Statek kosmiczny
Funkcja
Czas trwania
1
1 marca 2002
STS-109
Columbia
F-27
12 marca 2002
STS-109
Columbia
F-27
Specjalista misji (MS-5)
10 dni 22 godziny 9 minut i 51 sekund[1].
2
11 maja 2009
STS-125
Atlantis
F-30
24 maja 2009
STS-125
Atlantis
F-30
Specjalista misji
12 dni 21 godzin 38 minut i 9 sekund
Łączny czas spędzony w kosmosie — 23 dni 19 godzin 47 minut.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons

Przypisy

  1. NASA: Informacje o misji STS-109 (ang.). [dostęp 2010-09-01].
  2. Michael J. Massimino. filmweb.pl.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]