Michael Schudrich

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Michael Schudrich
מייקל שודריך
Michael Schudrichמייקל שודריך
Lata życia ur. 15 czerwca 1955
w Nowym Jorku
Naczelny rabin Polski
Okres urzędowania od 8 grudnia 2004
Poprzednik Pinchas Menachem Joskowicz
Rabin Warszawy
Okres urzędowania od czerwca 2000
Poprzednik Baruch Rabinowitz
Rabin Łodzi
Okres urzędowania od czerwca 2000
Commons-logo.svg Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Wikiquote-logo.svg Kolekcja cytatów w Wikicytatach

Michael Joseph Schudrich (ur. 15 czerwca 1955 w Nowym Jorku) – polsko-amerykański rabin, od 8 grudnia 2004 naczelny rabin Polski.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Nowym Jorku w żydowskiej rodzinie o polskich korzeniach, jako najstarsze z czworga dzieci rabina Davida Schudricha i jego żony, Doris z domu Goldfarb. Jego przodkowie pochodzili z Baligrodu. Z wykształcenia jest historykiem i religioznawcą. Studiował na State University of New York w Stony Brooks. W 1977 uzyskał BA w religioznawstwie. Ukończył studia historyczne na Uniwersytecie Columbia. Na rabina konserwatywnego został ordynowany w 1980 w Jewish Theological Seminary of America. Natomiast prywatną ordynację ortodoksyjną otrzymał w 2000 z rąk rabina Moshe Tendlera.

W latach 19831989 przebywał w Japonii, gdzie pełnił funkcję konserwatywnego rabina w gminie żydowskiej w Tokio; nauczał również historii i kultury żydowskiej. Jeszcze podczas studiów odwiedzał w latach 1976, 1977 i 1979 Polskę. W latach 19901998 pracował w Warszawie dla Fundacji Ronalda S. Laudera. W 2000 został rabinem Warszawy i Łodzi. To głównie dzięki niemu powstały w Polsce żydowskie przedszkola i szkoły. 8 grudnia 2004 został wybrany naczelnym rabinem Polski. Od 23 lutego 2008 jest członkiem Rabinatu Rzeczypospolitej Polskiej. Poza tym jest członkiem Międzynarodowej Kapituły Orderu Uśmiechu. 3 listopada 2005 otrzymał polskie obywatelstwo. Jest odtąd obywatelem Stanów Zjednoczonych i Polski.

Pełni wiele ważnych funkcji w społecznym i kulturowym życiu polskich Żydów. Bierze udział w dialogu polsko-żydowskim i chrześcijańsko-żydowskim. Jest rozwiedziony, ma jedną córkę.

15 grudnia 2009 został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski za wybitne zasługi w działalności na rzecz dialogu polsko-żydowskiego[1]. W 2010 za pracę na rzecz rozwoju dialogu polsko-żydowskiego Michael Schudrich został odznaczony Missio Reconciliationis[2].

W 2010 był zaproszony przez prezydenta Lecha Kaczyńskiego do delegacji polskiej na uroczystości związane z obchodami 70. rocznicy zbrodni katyńskiej lecącej samolotem Tu-154, który uległ katastrofie w Smoleńsku. Odmówił ze względu na przepisy zabraniające podróży w czasie szabatu, co ocaliło jego życie[3].

Kontrowersje[edytuj | edytuj kod]

W maju 2006 został oskarżony przez ultraortodoksyjną gazetę „Jated Neeman” o to, że był członkiem beit dinu, którego jeden z sędziów, rabin Chaim Drukman, sfałszował podpis na dokumencie konwersji, co wywołało halachiczną dyskusję co do legalności całego procesu konwersji[4]. Ponadto rabin Schudrich jest krytykowany za liberalny stosunek do halachy.

W 2010 w wywiadzie dla BBC mówiąc o papieżu Janie Pawle II użył formuły „błogosławionej pamięci” zarezerwowanej dla zmarłych Żydów. Kilka miesięcy potem wziął udział w katolickiej mszy żałobnej wewnątrz kościoła w czasie pogrzebu Prezydent RP Lecha Kaczyńskiego, podczas gdy inni rabini i przedstawiciele delegacji żydowskiej pozostali na zewnątrz. Oba zdarzenia wywołały konsternację i wzburzenie licznych europejskich rabinów[5].

W 2012 kryzys w żydowskiej gminie w Warszawie wywołała bar micwa chłopca, który – jak się okazało po latach – nie był Żydem wg halachy. Uroczystość w 2004 została przygotowana i przeprowadzona przez rabina Schudricha.

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]