Michael Schudrich
| Michael Schudrich | |
| Lata życia | ur. 1955 w Nowym Jorku |
| Naczelny rabin Polski | |
| Okres urzędowania | od 8 grudnia 2004 |
| Poprzednik | Pinchas Menachem Joskowicz |
| Rabin Warszawy | |
| Okres urzędowania | od czerwca 2000 |
| Poprzednik | Baruch Rabinowitz |
| Rabin Łodzi | |
| Okres urzędowania | od czerwca 2000 |
Michael Joseph Schudrich (ur. 1955 w Nowym Jorku) – polsko-amerykański rabin, od 8 grudnia 2004 naczelny rabin Polski.
Spis treści |
Biografia [edytuj]
Urodził się w Nowym Jorku w żydowskiej rodzinie o polskich korzeniach. Jego przodkowie pochodzili z Baligrodu. Z wykształcenia jest historykiem i religioznawcą. Studiował na State University of New York w Stony Brooks. W 1977 uzyskał BA w religioznawstwie. Ukończył studia historyczne na Uniwersytecie Columbia. Na rabina konserwatywnego został ordynowany w 1980 w Jewish Theological Seminary of America. Natomiast prywatną ordynację ortodoksyjną otrzymał w 2000 z rąk rabina Moshe Tendlera.
W latach 1983–1989 przebywał w Japonii, gdzie pełnił funkcję konserwatywnego rabina w gminie żydowskiej w Tokio; nauczał również historii i kultury żydowskiej. Jeszcze podczas studiów odwiedzał w latach 1976, 1977 i 1979 Polskę. W latach 1990–1998 pracował w Warszawie dla Fundacji Ronalda S. Laudera. W 2000 został rabinem Warszawy i Łodzi. To głównie dzięki niemu powstały w Polsce żydowskie przedszkola i szkoły. 8 grudnia 2004 został wybrany naczelnym rabinem Polski. Od 23 lutego 2008 jest członkiem Rabinatu Rzeczypospolitej Polskiej. Poza tym jest członkiem Międzynarodowej Kapituły Orderu Uśmiechu. 3 listopada 2005 otrzymał polskie obywatelstwo. Jest odtąd obywatelem Stanów Zjednoczonych i Polski.
Pełni wiele ważnych funkcji w społecznym i kulturowym życiu polskich Żydów. Jest znanym uczestnikiem dialogu polsko-żydowskiego i chrześcijańsko-żydowskiego. Jest rozwiedziony, ma jedną córkę.
15 grudnia 2009 został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski za wybitne zasługi w działalności na rzecz dialogu polsko-żydowskiego[1]. W 2010 za pracę na rzecz rozwoju dialogu polsko-żydowskiego Michael Schudrich został odznaczony Missio Reconciliationis[2].
Kontrowersje [edytuj]
W maju 2006 został oskarżony przez ultraortodoksyjną gazetę „Jated Neeman” o to, że był członkiem beit dinu, którego jeden z sędziów, rabin Chaim Drukman, sfałszował podpis na dokumencie konwersji, co wywołało halachiczną dyskusję co do legalności całego procesu konwersji[3]. Ponadto rabin Schudrich jest krytykowany za liberalny stosunek do halachy.
W 2010 w wywiadzie dla BBC mówiąc o papieżu Janie Pawle II użył formuły „błogosławionej pamięci” zarezerwowanej dla zmarłych Żydów. Kilka miesięcy potem wziął udział w katolickiej mszy żałobnej wewnątrz kościoła w czasie pogrzebu Lecha Kaczyńskiego, podczas gdy inni rabini i przedstawiciele delegacji żydowskiej pozostali na zewnątrz. Oba zdarzenia wywołały konsternację i wzburzenie licznych europejskich rabinów[4].
W 2012 kryzys w żydowskiej gminie w Warszawie wywołała bar micwa chłopca, który – jak się okazało po latach – nie był Żydem wg halachy. Uroczystość w 2004 została przygotowana i przeprowadzona przez rabina Schudricha.
Przypisy
- ↑ M.P. z 2010 r. Nr 29, poz. 394
- ↑ Zob. „Słowo Żydowskie”.
- ↑ A New Conversion Scandal, by Jonathan Rosenblum, Yated Ne'eman.
- ↑ Dovid Bernstein: Outrage over Polish Chief Rabbi’s attendance in church ceremony (ang.). 2010-04-22. [dostęp 2012-03-10].
Bibliografia [edytuj]
- August Grabski: Współczesne życie religijne Żydów w Polsce. W: Studia z dziejów i kultury Żydów w Polsce po 1945 roku. Warszawa: Trio, 1997. ISBN 83-85660-74-7.
|
|||||||