Michael von Faulhaber
| Michael von Faulhaber | |||
| kardynał prezbiter | |||
 |
|||
|
|||
| Kraj działania |  Niemcy |
||
| Data i miejsce urodzenia | 5 marca 1869 Heidenfeld |
||
| Data i miejsce śmierci | 12 czerwca 1952 Monachium |
||
| arcybiskup Monachium i Fryzyngi | |||
| Okres sprawowania | 1917 - 1952 | ||
| Wyznanie | katolickie | ||
| Kościół | rzymskokatolicki | ||
| Prezbiterat | 1 sierpnia 1892 | ||
| Nominacja biskupia | 4 listopada 1910 | ||
| Sakra biskupia | 7 stycznia 1911 | ||
| Kreacja kardynalska | 7 marca 1921 Benedykt XV |
||
| Kościół tytularny | S. Anastasiae | ||
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|||
 Michael von Faulhaber w Wikicytatach |
|||
Michael von Faulhaber (ur. 5 marca 1869 w Heidenfeld (obecnie część gminy Röthlein), zm. 12 czerwca 1952 w Monachium) – niemiecki duchowny katolicki, arcybiskup Monachium i Fryzyngi, kardynał.
Studiował w seminariach w Schweinfurcie i Würzburgu oraz na uniwersytecie w Würzburgu. Święcenia kapłańskie przyjął 1 sierpnia 1892 w Würzburgu. Pracował jako duszpasterz w rodzinnej diecezji Würzburg, wykładał w miejscowym seminarium oraz na uniwersytecie w Strasburgu.
7 stycznia 1911 został mianowany biskupem Spiry, przyjął sakrę biskupią 24 lipca 1911 z rąk arcybiskupa Monachium, kardynała Franziskusa von Bettingera. Po śmierci kardynała von Bettingera został przeniesiony na stolicę arcybiskupią Monachium i Fryzyngi 24 lipca 1917. Otrzymał tytuł asystenta Tronu Papieskiego (17 stycznia 1920).
7 marca 1921 papież Benedykt XV wyniósł go do godności kardynalskiej, nadając tytuł prezbitera S. Anastasia. Kardynał von Faulhaber brał udział w konklawe w 1922 i 1939, w lipcu 1930 pełnił funkcję legata papieskiego na Kongres Eucharystyczny w Spirze.
Z aprobatą przyjął ratyfikację konkordatu Stolicy Apostolskiej z III Rzeszą w 1933 r. Umowa dawała szansę na prawną ochronę instytucji katolickich, które coraz częściej doznawały szykan ze strony nowych władz. Napisał wtedy do Hitlera: "To do czego stary parlament i partie nie zdołały doprowadzić przez 60 lat, pańska godna męża stanu dalekowzroczność pomogła osiągnąć w sześć miesięcy. (...) Niech Bóg zachowa Kanclerza Rzeszy dla naszego narodu" [1]. Te słowa należy jednak rozumieć jako pragmatyczne obłaskawianie bestii, w ogólnym kontekście tego, jak zwracano się do führera, który nie dopuszczał żadnych głosów sprzeciwu, uwielbiał zaś pochwały[2].
Był głównym autorem wydanej w 1937 encykliki Piusa XI Mit brennender Sorge, która potępiała ideologię nazistowską[3][4].
29 czerwca 1951 wyświęcił na kapłanów braci Georga i Josepha Ratzingerów, z których drugi został wybrany w 2005 roku na papieża i przybrał imię Benedykt XVI.
W chwili śmierci był ostatnim żyjącym kardynałem z nominacji Benedykta XV. Został pochowany w katedrze metropolitalnej w Monachium.
Przypisy
- ↑ Cytat za Ian Kershaw: Hitler,1889-1936 Hybris. Poznań: 2001, s. 424-425. ISBN 83-7120-927-4.
- ↑ Por. Ian Kershaw: Hitler,1889-1936 Hybris. Poznań: 2001, s. 422-423. ISBN 83-7120-927-4.
- ↑ G. Formigoni, Encyklopedia chrześcijaństwa, t.3, Kielce 2005
- ↑ "Kto ponad skalę wartości ziemskie rasę albo naród, albo państwo, albo ustrój państwa, przedstawicieli władzy państwowej albo inne podstawowe wartości ludzkiej społeczności, które w porządku doczesnym zajmują istotne i czcigodne miejsce, i czyni z nich najwyższą normę wszelkich wartości, także religijnych, i oddaje się im bałwochwalczo, ten przewraca i fałszuje porządek rzeczy stworzony i ustanowiony przez Boga - Człowieka i daleki jest od prawdziwej wiary w Boga i od światopoglądu odpowiadającego takiej wierze." (Mit brennender Sorge II, 12)
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Sylwetka w słowniku biograficznym kardynałów Salvadora Mirandy
- Michael von Faulhaber w bazie catholic-hierarchy.org (ang.)
| Poprzednik Franziskus von Bettinger |
 |
Arcybiskup Monachium i Fryzyngi 1917-1952 |
|
Następca Joseph Wendel |
| Poprzednik Alessio Ascalesi |
 |
Protoprezbiter 11 maja 1952 – 12 czerwca 1952 |
|
Następca Alessandro Verde |
