Michaił Jużny
| Michaił Jużny | |
| Państwo | |
| Miejsce zamieszkania | Moskwa |
| Data i miejsce urodzenia | 25 czerwca 1982 Moskwa |
| Wzrost | 182 cm |
| Masa ciała | 72 kg |
| Gra | praworęczna, jednoręczny backhand |
| Status profesjonalny | 1999 |
| Zakończenie kariery | aktywny |
| Trener | Boris Sobkin |
| Gra pojedyncza | |
| Wygrane turnieje | 8 |
| Najwyżej w rankingu | 8 (28 stycznia 2008) |
| Australian Open | QF (2008) |
| Roland Garros | QF (2010) |
| Wimbledon | 4R (2001, 2002, 2005, 2007, 2008, 2011) |
| US Open | SF (2006, 2010) |
| Gra podwójna | |
| Wygrane turnieje | 9 |
| Najwyżej w rankingu | 38 (11 kwietnia 2011) |
| Australian Open | 2R (2002-2005, 2007-2009, 2011) |
| Roland Garros | 3R (2006) |
| Wimbledon | 1R (2004, 2006) |
| US Open | QF (2006) |
Michaił Michaiłowicz Jużny, ros. Михаил Михайлович Южный (ur. 25 czerwca 1982 w Moskwie) – rosyjski tenisista, zwycięzca turniejów ATP Tour w singlu i deblu, reprezentant w Pucharze Davisa.
Karierę tenisową Jużny rozpoczął w roku 1999. W tym samym roku wygrał cztery turnieje z serii Futures. W następnym roku zaczął częściej grać w rozgrywkach challengerowych oraz ponadto doszedł pod koniec sezonu do ćwierćfinału turnieju ATP Tour w Moskwie. W 2001 Rosjanin osiągnął IV rundę Wimbledonu oraz dodatkowo doszedł do półfinału turnieju w Kopenhadze.
Na początku lipca 2002 wygrał turniej w Stuttgarcie, gdzie w pojedynku finałowym pokonał Guillermo Cañasa. Pod koniec października osiągnął również finał zawodów w Petersburgu, jednak w finale nie sprostał Sébastienowi Grosjeanowi.
Sezon 2003 Rosjanin zakończył bez żadnego turniejowego zwycięstwa, natomiast w 2004, pod koniec września doszedł do finału w Pekinie, przegrywając finałowy mecz z Maratem Safinem. Miesiąc później Jużny zatriumfował w Petersburgu, a w finale pokonał Karola Becka.
Rok 2005 Jużny rozpoczął od deblowego finału w Ad-Dauhsze, gdzie razem z Andrei Pavelem przegrał w finale z Hiszpanami Albertem Costą i Rafaelem Nadalem. Kolejny deblowy finał rozegrał w Pekinie (wspólnie z Dmitrijem Tursunowem), natomiast w Moskwie wygrał swój pierwszy turniej w grze podwójnej, tworząc parę z Maksem Mirnym. W finale pokonał Igora Andriejewa i Nikołaja Dawydienkę.
W 2006, podczas wielkoszlemowego US Open Jużny awansował do półfinału, eliminując po drodze m.in. Tommy'ego Robredo oraz Rafaela Nadala. Pojedynek o finał zawodów przegrał z Andym Roddickiem.
W roku 2007 Rosjanin wygrał w lutym singlowy turniej w Rotterdamie, pokonując w finale Ivana Ljubičicia. Dodatkowo triumfował także w rozgrywkach deblowych w Ad-Dauhsze (w parze z Nenadem Zimonjiciem) oraz Monachium (wspólnie z Philippem Kohlschreiberem). Ponadto w marcu doszedł do finału zawodów singlowych w Dubaju (porażka z Rogerem Federerem) oraz Monachium (porażka z Philippem Kohlschreiberem).
Na początku 2008 Jużny wygrał w Madras tracąc w meczu finałowym z Nadalem jednego gema, natomiast podczas Australian Open osiągnął ćwierćfinał, eliminując m.in. Nikołaja Dawydienke; przegrał z Jo-Wilfriedem Tsongą. W lutym, razem z Kohlschreiberem uzyskał finał gry podwójnej w Rotterdamie, z kolei w czerwcu wygrał swój czwarty deblowy tytuł w Halle, będąc z parze z Mischą Zverevem. Kolejny triumf deblowy odniósł na przełomie września i października w Tokio, grając ponownie razem ze Zverevem.
W 2009 pierwszy finał w sezonie Jużny rozegrał w Monachium, jednak spotkanie finałowe przegrał z Tomášem Berdychem. W czerwcu zdobył deblowy tytuł w Londynie (dzielnica Queen's), partnerując Wesley'owi Moodiemu. W październiku awansował do finału singla w Tokio (porażka z Jo-Wilfriedem Tsongą), a następnie zwyciężył w Moskwie, nie tracąc w turnieju seta. Na początku listopada osiągnął finał w Walencji, jednak przegrał decydujący mecz z Andym Murrayem.
W lutym 2010 Rosjanin awansował do dwóch finałów w grze pojedynczej, najpierw w Rotterdamie, przegrywając w finale przez krecz w drugim secie z Robinem Söderlingiem, a następnie w Dubaju, gdzie został pokonany przez Novaka Đokovicia). Na początku maja zwyciężył w Monachium. W finale pokonał Chorwata Marina Čilicia. Podczas wielkoszlemowego Roland Garrosa uzyskał ćwierćfinał, w którym przegrał z Tomášem Berdychem. W czerwcu wygrał deblowe rozgrywki w Halle, a w październiku osiągnął po raz drugi w karierze półfinał US Open. Mecz o finał imprezy przegrał z Rafaelem Nadalem. Na początku października Rosjanin wygrał swój drugi turniej w sezonie, na twardych kortach w Kuala Lumpur, pokonując w finale Andrieja Gołubiewa. Pod koniec października Rosjanin zagrał w Sankt Petersburgu, gdzie awansował do finału, w którym nie sprostał jednak Michaiłowi Kukuszkinowi.
Pod koniec lutego 2011 Jużny awansował wraz z Serhijem Stachowskim do finału gry podwójnej w Dubaju. Pojedynek finałowy wygrali z deblem Jérémy Chardy-Feliciano López.
Po blisko półtorarocznej przerwie Jużny osiągnął finał singlowy, na kortach w Zagrzebiu. W spotkaniu o tytuł Rosjanin pokonał w dwóch setach Lukáša Lacko. Turniej zakończył się również wygraną Rosjanina w grze podwójnej. Tworząc parę z Marcosem Baghdatisem pokonali w finale debel Ivan Dodig-Mate Pavić.
Od roku 1998 Jużny reprezentuje Rosję w Pucharze Davisa. W 2002 miał znaczący wkład w zdobycie tytułu przez ekipę z Rosji, która w finale pokonała Francję 3:2. Jużny rozegrał decydujący mecz w tej rundzie przeciwko Paulowi-Henriemu Mathieu, odrabiając stratę dwóch setów. W 2006 ponownie Rosjanie sięgnęli po zwycięstwo w rozgrywkach. Pomimo tego że Jużny nie wystąpił w finale z Argentyną przyczynił się do końcowego triumfu eliminując we wcześniejszej rundzie reprezentację USA (zdobył punkt wygrywając mecz z Jamasem Blakiem).
Najwyżej sklasyfikowany w rankingu singlistów był na 8. miejscu pod koniec stycznia 2008, z kolei w zestawieniu deblistów w kwietniu 2011 zajmował 38. pozycję.
Spis treści |
[edytuj] Statystyki turniejowe
| Legenda |
| Wielki Szlem |
| Tennis Masters Cup |
| ATP Masters Series |
| Igrzyska Olimpijskie |
| ATP Tour 500 |
| ATP Tour 250 |
[edytuj] Gra pojedyncza
[edytuj] Zwycięzca (8)
| Nr | Rok | Turniej | Nawierzchnia | Przeciwnik w finale | Wynik finału |
| 1. | 2002 | Ceglana | 6:3, 3:6, 3:6, 6:4, 6:4 | ||
| 2. | 2004 | Dywanowa | 6:2, 6:2 | ||
| 3. | 2007 | Twarda | 6:2, 6:4 | ||
| 4. | 2008 | Twarda | 6:0, 6:1 | ||
| 5. | 2009 | Twarda | 6:7(5), 6:0, 6:4 | ||
| 6. | 2010 | Ceglana | 6:3, 4:6, 6:4 | ||
| 7. | 2010 | Twarda | 22x20px Andriej Gołubiew | 6:7(7), 6:2, 7:6(3) | |
| 8. | 2012 | Twarda | 6:2, 6:3 |
[edytuj] Finalista (10)
| Nr | Rok | Turniej | Nawierzchnia | Przeciwnik w finale | Wynik finału |
| 1. | 2002 | Twarda | 5:7, 4:6 | ||
| 2. | 2004 | Twarda | 6:7(4), 5:7 | ||
| 3. | 2007 | Twarda | 4:6, 3:6 | ||
| 4. | 2007 | Ceglana | 6:2, 3:6, 4:6 | ||
| 5. | 2009 | Ceglana | 4:6, 6:4, 6:7(5) | ||
| 6. | 2009 | Twarda | 3:6, 3:6 | ||
| 7. | 2009 | Twarda | 3:6, 2:6 | ||
| 8. | 2010 | Twarda | 4:6, 0:2, krecz | ||
| 9. | 2010 | Twarda | 5:7, 7:5, 3:6 | ||
| 10. | 2010 | Twarda | 22x20px Michaił Kukuszkin | 3:6, 6:7(2) |
[edytuj] Starty wielkoszlemowe
| Turniej | 1999 | 2000 | 2001 | 2002 | 2003 | 2004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | Wygrane turnieje | Bilans w turnieju |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| – | – | 3R | 3R | 4R | 1R | 2R | 1R | 3R | QF | 1R | 3R | 3R | 1R | 0 / 12 | 18-12 | |
| – | – | 1R | 1R | 2R | 3R | 2R | 2R | 4R | 3R | 2R | QF | 3R | 0 / 11 | 17–11 | ||
| – | – | 4R | 4R | 2R | 1R | 4R | 3R | 4R | 4R | 1R | 2R | 4R | 0 / 11 | 22-11 | ||
| – | – | 3R | – | 1R | 3R | 3R | SF | 2R | – | 2R | SF | 1R | 0 / 9 | 18-9 | ||
| Wygrane turnieje | – | – | 0 / 4 | 0 / 3 | 0 / 4 | 0 / 4 | 0 / 4 | 0 / 4 | 0 / 3 | 0 / 3 | 0 / 4 | 0 / 4 | 0 / 4 | 0 / 1 | 0 / 43 | N/A |
| Bilans spotkań | – | – | 7–4 | 5–3 | 5–4 | 4–4 | 7–4 | 8–4 | 9–4 | 9–3 | 2–4 | 12–4 | 7–4 | 0–1 | N/A | 75-43 |
[edytuj] Gra podwójna
[edytuj] Zwycięzca (9)
| Nr | Rok | Turniej | Nawierzchnia | Partner | Przeciwnicy w finale | Wynik finału |
| 1. | 2005 | Dywanowa | 6:1, 6:1 | |||
| 2. | 2007 | Twarda | 6:1, 7:6(3) | |||
| 3. | 2007 | Ceglana | 6:1, 6:4 | |||
| 4. | 2008 | Trawiasta | 3:6, 6:4, 10–3 | |||
| 5. | 2008 | Twarda | 6:3, 6:4 | |||
| 6. | 2009 | Trawiasta | 6:4, 4:6, 10–6 | |||
| 7. | 2010 | Trawiasta | 4:6, 7:5, 10-7 | |||
| 8. | 2011 | Twarda | 4:6, 6:3, 10-3 | |||
| 9. | 2012 | Twarda | 6:2, 6:2 |
[edytuj] Finalista (3)
| Nr | Rok | Turniej | Nawierzchnia | Partner | Przeciwnicy w finale | Wynik finału |
| 1. | 2005 | Twarda | 3:6, 6:4, 3:6 | |||
| 2. | 2005 | Twarda | 6:4, 3:6, 2:6 | |||
| 3. | 2008 | Twarda | 5:7, 6:3, 7-10 |
[edytuj] Bibliografia
- Sylwetka na stronie ATP (ang.). atpworldtour.com. [dostęp 14 grudnia 2011].
- Sylwetka na stronie ITF (ang.). itftennis.com. [dostęp 14 grudnia 2011].
- Sylwetka na stronie Pucharu Davisa (ang.). daviscup.com. [dostęp 14 grudnia 2011].

