Michaił Kałasznikow

Michaił Timofiejewicz Kałasznikow Михаил Тимофеевич Калашников
gen. Michaił Kałasznikow na Kremlu 10 listopada 2009
generał-porucznik
Data i miejsce urodzenia	10 listopada 1919 Kuria, ZSRR
Przebieg służby
Lata służby	1938
Siły zbrojne	Armia Czerwona
Główne wojny i bitwy	II wojna światowa, Wielka Wojna Ojczyźniana
Odznaczenia
Multimedia w Wikimedia Commons
Michaił Kałasznikow w Wikicytatach

Michaił Kałasznikow w Muzeum Wojska w Moskwie, 2007

Pomnik Michaiła Kałasznikowa w Iżewsku

Michaił Timofiejewicz Kałasznikow, ros. Михаил Тимофеевич Калашников (ur. 10 listopada 1919 we wsi Kuria) – radziecki i rosyjski wojskowy, generał-porucznik (ros. генерал-лейтенант), doktor nauk technicznych, konstruktor broni strzeleckiej, członek Komitetu Centralnego KPZR, deputowany do Rady Najwyższej ZSRR 3. kadencji (1950–1954), dwukrotny Bohater Pracy Socjalistycznej (1958, 1976) i Bohater Federacji Rosyjskiej (2009).

Życiorys

Urodził się 10 listopada 1919 we wsi Kuria w Kraju Ałtajskim na Syberii. Po ukończeniu w 1936 szkoły 10-klasowej, rozpoczął pracę na kolei. Jesienią 1938 został powołany do Armii Czerwonej i skierowany do wojsk pancernych, gdzie został mechanikiem-kierowcą czołgu.

Brał udział w II wojnie światowej jako dowódca czołgu. Za bohaterstwo na polu walki został odznaczony Orderem Czerwonej Gwiazdy. Podczas pobytu w szpitalu, po ranach odniesionych we wrześniu 1941 pod Briańskiem, zainteresował się bronią strzelecką i jej projektowaniem.

Michaił Kałasznikow w 1949

Karabinek AK - najsłynniejsza konstrukcja Michaiła Kałasznikowa

Pierwszą jego udaną konstrukcją, a zarazem największym sukcesem, był karabin automatyczny AK, strzelający nowym nabojem pośrednim 7,62 mm, wprowadzony do uzbrojenia w 1949. Nazwa była skrótem od "Automat Kałasznikowa", co ciekawe Kałasznikow napisał w książce, że on tylko go zrobił, a żona narysowała konstrukcję. Broń ta stała się następnie standardową indywidualną bronią strzelecką w Armii Czerwonej i państwach Układu Warszawskiego oraz armiach dziesiątek innych państw, głównie afrykańskich i azjatyckich, stając się najszerzej rozpowszechnionym karabinkiem automatycznym na świecie.

Kałasznikow skonstruował następnie całą rodzinę broni wywodzącej się z AK: karabinki AKM i AKMS i ręczny karabin maszynowy RPK i jego odmiana RPKS.

Kolejną konstrukcją był uniwersalny karabin maszynowy PK/PKS kal. 7,62 mm, przyjęty do uzbrojenia w 1961. Jego rozwinięciem była zmodernizowana wersja PKM, oraz karabin maszynowy czołgowy PKT.

W połowie lat 70. XX w. do uzbrojenia Armii Radzieckiej wprowadzono nową wersję karabinka automatycznego Kałasznikowa kal. 5,45 mm oznaczoną AK-74. Na jego bazie powstał również karabinek maszynowy RPK-74. Następnie, w latach dziewięćdziesiątych, skonstruował strzelbę Sajga 12.

Od 1952 był członkiem KPZR. W latach 1950–1954 zasiadał w Radzie Najwyższej ZSRR. W 1999 otrzymał najwyższe odznaczenie Federacji Rosyjskiej – Order św. Andrzeja Powołańca. Mieszka w Iżewsku.

Niektóre wynalazki Kałasznikowa: AK, AKM, RPK, PKM, AK-74M, AKS-74U, RPK-74, AK-101, AK-102, AK-103, AK-104, AK-105 oraz Sajga 12.

Odznaczenia

• Medal "Złota Gwiazda" Bohatera Federacji Rosyjskiej (2009)
• Medal "Sierp i Młot" Bohatera Pracy Socjalistycznej – dwukrotnie (20 czerwca 1958, 15 stycznia 1976)
• Order św. Andrzeja Powołańca (1998)
• Order Zasług dla Ojczyzny II klasy (1994)
• Order Zasług Wojskowych (2004)
• Order Lenina – trzykrotnie (1958, 1969, 1976 )
• Order Rewolucji Październikowej (1974)
• Order Czerwonego Sztandaru Pracy (1957)
• Order Przyjaźni Narodów (1982)
• Order Wojny Ojczyźnianej I klasy (1985)
• Order Czerwonej Gwiazdy (1949)
• Medal 100-lecia urodzin Lenina
• Medal za Zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941-1945
• Medal 20-lecia Zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941-1945
• Medal 30-lecia Zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941-1945
• Medal 40-lecia Zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941-1945
• Medal 50-lecia Zwycięstwa nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941-1945
• Medal Żukowa
• Medal "Za ochronę granic państwowych ZSRR"
• Medal Weterana Sił Zbrojnych ZSRR
• Medal jubileuszowy 30-lecia Radzieckiej Armii i Marynarki Wojennej
• Medal 40-lecia Sił Zbrojnych ZSRR
• Medal 50-lecia Sił Zbrojnych ZSRR
• Medal 60-lecia Sił Zbrojnych ZSRR
• Medal 70-lecia Sił Zbrojnych ZSRR
• Medal 800-lecia Moskwy
• Medal "Symbol Nauki"
• Nagroda Państwowa Federacji Rosyjskiej (1998)
• Nagroda Prezydenta Federacji Rosyjskiej (2003)
• Nagroda Leninowska (1964)
• Nagroda Stalinowska – dwukrotnie (1948, 1949)
• Order Honoru (1999, Białoruś)
• Order Dostyk (2003, Kazachstan)
• Order "Gwiazda Carabobo" (2006, Wenezuela)
• Order "Za zasługi dla Kraju Ałtajskiego" I klasy (2009)
• Order Świętego Wielkiego Księcia Dymitrija Dońskiego II klasy (2007, Rosyjska Cerkiew Prawosławna)

Ciekawostki

• Michaił Kałasznikow w roku 2004 wypuścił na rynek własną wódkę, podpisując ją swoim nazwiskiem. Szata graficzna jej etykiety nawiązuje do komunizmu.
• Od 1971 roku ma tytuł doktora nauk technicznych.
• Michaił Kałasznikow, mając wyrzuty sumienia, dlatego że jego nazwisko kojarzy się wyłącznie z bronią przez którą zginęło wielu ludzi, postanowił się odpłacić podpisując umowę z niemiecką firmą produkującą parasole, które miały nosić nazwę Kałasznikow.
• Karabin Kałasznikowa został umieszczony w godle i fladze Mozambiku.

Bibliografia

• Калашников Михаил Тимофеевич – Герои страны (ros.)
• (ros.) M.T. Kałasznikow Zapiski konstruktora-rusznikarza (oryg. Записки конструктора-оружейника), Moskwa 1992, ISBN 5-203-01290-3
• Andrzej Ciepliński, Ryszard Woźniak: Encyklopedia współczesnej broni palnej (od połowy XIX wieku). Warszawa: Wydawnictwo WiS, 1994, s. 93. ISBN 83-86028-01-7.

Linki zewnętrzne

• Muzeum Kałasznikowa