Michaił Katukow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Michaił Efimowicz Katukow
Михаил Ефимович Катуков
Michaił Efimowicz Katukow
marszałek wojsk pancernych marszałek wojsk pancernych
Data i miejsce urodzenia 17 września 1900
Bolszoje Uwarowo,
 Imperium Rosyjskie
Data i miejsce śmierci 8 czerwca 1976
Moskwa,  ZSRR
Przebieg służby
Lata służby 19171976
Siły zbrojne Red star.svg Armia Czerwona
Stanowiska d-ca: 20. Dywizji Pancernej,
4. Brygady Pancernej, 1. i 3. Korpusu Zmech., 1. Armii Pancernej, wojsk pancernych i zmechanizowanych Grupy Wojsk Radzieckich w Niemczech
Główne wojny i bitwy wojna domowa w Rosji,
II wojna światowa,
Wielka Wojna Ojczyźniana:
Odznaczenia
Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego
Order Lenina Order Lenina Order Lenina Order Lenina Order Czerwonego Sztandaru Order Czerwonego Sztandaru Order Czerwonego Sztandaru Order Suworowa I klasy Order Suworowa I klasy Order Kutuzowa I klasy Order Bohdana Chmielnickiego I klasy Order Kutuzowa II klasy Order Czerwonej Gwiazdy Order "Za Służbę Ojczyźnie w Siłach Zbrojnych ZSRR" III klasy Medal "100-lecia urodzin Lenina" Medal "Za obronę Moskwy" Medal "Za zdobycie Berlina" Medal za Zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941-1945 Medal 20-lecia zwycięstwa nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941-1945 Medal 30-lecia zwycięstwa nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941-1945 Medal Weterana Sił Zbrojnych ZSRR Medal "20 lat Radzieckich Sił Zbrojnych" Medal "30 lat Radzieckich Sił Zbrojnych" Medal "40 lat Radzieckich Sił Zbrojnych" Medal "50 lat Radzieckich Sił Zbrojnych" Order za Wybitną Służbę (Wielka Brytania)

Michaił Efimowicz Katukow (ros. Михаил Ефимович Катуков (ur. 17 września 1900 we wsi Bolszoje Uwarowo, zm. 8 czerwca 1976 w Moskwie) – radziecki dowódca wojskowy, marszałek wojsk pancernych (1959), dowódca wyższych związków operacyjnych Armii Czerwonej, dowódca wojsk pancernych i zmechanizowanych Grupy Wojsk Radzieckich w Niemczech, dwukrotny Bohater Związku Radzieckiego (1944, 1945).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się we wsi Bolszoje Uwarowo w obwodzie moskiewskim. W 1917, podczas rewolucji październikowej brał udział w walkach w Piotrogrodzie. Od 1919 w Armii Czerwonej, uczestnik wojny domowej w Rosji na Froncie Południowym.

W 1922 ukończył kurs oficerów piechoty, a w 1927 kurs "Wystrzał". W 1935 ukończył akademicki kurs doskonalenia dowódców oddziałów w Wojskowej Akademii Motoryzacji i Mechanizacji RKKA, od tego momentu pełnił służbę w wojskach pancernych.

W 1940 został dowódcą 20. Dywizji Pancernej, jako jej dowódca uczestniczył w początkowym okresie walki z Niemcami podczas Wielkiej Wojny Ojczyźnianej . We wrześniu 1941 dowódca 4. Brygady Pancernej (później przemianowana na 1 Brygadę Pancerną Gwardii) i jako jej dowódca brał udział w walkach w obronie Moskwy a następnie w biwie pod Moskwą. W 1942 został mianowany dowódcą 1. Korpusu Pancernego, który wyróżnił się w walkach pod Woroneżem. We wrześniu 1942 został mianowany dowódcą 3. Korpusu Zmechanizowanego.

W styczniu 1943 dowódca 1. Armii Pancernej (w kwietniu 1944 przemianowana na 1. Armię Pancerną Gwardii). Jako jej dowódca uczestniczył w walkach na Łuku Kurskim, a następnie w składzie 1. Frontu Ukraińskiego w wyzwalaniu Ukrainy i operacji lwowsko-sandomierskiej. 23 września 1944, za udział w tej operacji otrzymał po raz pierwszy Medal "Złota Gwiazda" wraz z tytułem honorowym Bohatera Związku Radzieckiego oraz Order Lenina.

Następnie jako dowódca 1. Armii Pancernej Gwardii brał udział w operacji warszawsko-poznańskiej, zachodniopomorskiej i berlińskiej. 6 kwietnia 1945, za udział w operacji pomorskiej został powtórnie uhonorowany tytułem Bohatera Związku Radzieckiego z jednoczesnym wrączeniem Orderu Lenina.

Po zakończeniu II wojny światowej początkowo dowódca Armii Pancernej, a następnie dowódca wojsk pancernych i zmechanizowanych Grupy Wojsk Radzieckich w Niemczech.

W 1951 ukończył kurs dowódców w Akademii Sztabu Generalnego. Od 1955 w inspektor w Głównej Inspekcji Ministerstwa Obrony ZSRR, a następnie od 1957 zastępca naczelnika Oddziału Operacyjnego Wojsk Lądowych ZSRR.

Od 1963 w grupie Generalnych Inspektorów Ministerstwa Obrony ZSRR.

Napisał wspomnienia pod tytułem На острие главного удара (wyd. I w 1976 roku, wydanie polskie pod tytułem Pancerny grot wyd. w 1976).

Zmarł 8 czerwca 1976 w Moskwie, gdzie został pochowany na Cmentarzu Nowodziewiczym.

Awanse[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]