Michaił Szein

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Władysław IV Waza odbierający hołd Michaiła Szeina po zwycięstwie pod Smoleńskiem, nieznany malarz polski 1634

Michaił Borysowicz Szein (ur. przed 1579 (?) - zm. 28 kwietnia 1634) – rosyjski dowódca wojskowy.

Ojciec Michaiła Borys Szein zginął w 1579 roku w wojnie z Polską. Szein rozpoczął karierę kilkanaście lat po śmierci ojca, pod koniec panowania Borysa Godunowa. W 1600 roku był wojewodą w Prońsku, a później w kilku innych miastach.

W latach 1602-1603 tłumił bunty chłopskie, w latach 1606-1607 - powstanie Bołotnikowa. Za te zasługi w 1605 roku został podniesiony do rangi okolniczego, a w końcu 1606 lub na początku 1607 roku - bojara. W 1607[1] roku został wojewodą smoleńskim. Dowodził trwającą 21 miesięcy obroną Smoleńska przed Polakami. Po zdobyciu miasta przez Polaków, ranny Szein dostał się do niewoli, gdzie zetknął się z patriarchą Filaretem.

Powrócił do Rosji w 1619 roku i od razu został jednym z najbliższych współpracowników patriarchy Filareta i cara Michała, będąc filarem stronnictwa wojennego dążącego do odwetu na Rzeczypospolitej. Brał udział w licznych misjach dyplomatycznych. W 1628 został naczelnikiem prikazu artyleryjskiego, gdzie odpowiadał za sprzęt, amunicję i wyszkolenie puszkarzy oraz za produkcję armat i moździerzy w znajdującym się pod Moskwą puszecznym dworze (największe zakłady zbrojeniowe ówczesnej Rosji). W pracy pomagał mu szwedzki inżynier Koet.

W 1632 został nominowany na głównodowodzącego armii, która wtargnęła do Rzeczypospolitej rozpoczynając wojnę smoleńską. Po kapitulacji Rosjan (15 lutego 1634) został obwiniony o liczne błędy w sztuce wojennej i nadużycia finansowe, skazany na śmierć i stracony.

Przypisy

  1. 1608; Dariusz Kupisz, Smoleńsk 1632-1634

Literatura[edytuj | edytuj kod]