Michaił Wrubel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Autoportret
Carewna Łabędź, 1900, Galeria Trietiakowska.
Wikimedia Commons

Michaił Aleksandrowicz Wrubel (vel Wróbel) (Михаил Александрович Врубель; 17 marca 1856, Omsk14 kwietnia 1910, Petersburg) – rosyjski malarz i grafik, tworzący w stylu secesji i symbolizmu.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Był synem Polaka i Dunki. Naukę rozpoczął w petersburskiej Szkole Rysunku (1863-64, 1869), kontynuował w Akademii Sztuk Pięknych (1880-84) u Ilji Riepina. W l. 1884-89 przebywał w Kijowie, od 1889 w Moskwie. Odbył wiele podróży na Zachód (Francja, Włochy). Był scenografem w Moskiewskiej Prywatnej Operze Rosyjskiej im. Sawwy Iwanowicza Mamontowa. W l. 1884-89 wykonał malowidła w Monasterze Św. Cyryla w Kijowie. Związany był z kręgiem modernistycznego czasopisma i ugrupowania artystycznego "Świat Sztuki"[1].

W 1902 zapadł na chorobę psychiczną, w 1906 stracił wzrok.

Malował portrety oraz symboliczne kompozycje figuralne. Motywy czerpał z ruskich podań i baśni oraz poezji romantycznej. Charakterystyczny dla niego sposób malowania przypomina mozaiki. Jego obrazy przenika nastrój tajemniczości, niepokoju i dramatyzmu. Zajmował się też ceramiką artystyczną, drobną rzeźbą i scenografią.

Wybrane dzieła[edytuj | edytuj kod]

  • Bez (1900) - Moskwa, Galeria Tretiakowska
  • Carewna Łabędź (1900) - Moskwa, Galeria Tretiakowska
  • Demon (1890) – Moskwa, Galeria Tretiakowska
  • Mocarz (1898) – St. Petersburg, Muzeum Rosyjskie
  • Pan (1899) - Moskwa, Galeria Tretiakowska
  • Po koncercie (1905) - Moskwa, Galeria Tretiakowska
  • Portret artystki Nadieżdy Iwanowny Zabieły-Wrubel (1898) - Moskwa, Galeria Tretiakowska
  • Portret Sawwy Iwanowicza Mamontowa (1897) - Moskwa, Galeria Tretiakowska
  • Serafin (1904) – St. Petersburg, Muzeum Rosyjskie

Przypisy

  1. Sztuka świata, tom 8, pod red. Anny Lewicko-Morawskiej, Arkady, 2000, s. 285

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]