Michalina Wisłocka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Michalina Wisłocka
Data i miejsce urodzenia 1 lipca 1921
Łódź
Data i miejsce śmierci 5 lutego 2005
Warszawa
Zawód ginekolog, cytolog, seksuolog
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
Wikicytaty Michalina Wisłocka w Wikicytatach
Tablica MSI na kamienicy przy ulicy Piekarskiej 5 (od strony Rycerskiej) w Warszawie, w której przez wiele lat mieszkała Michalina Wisłocka

Michalina Anna[1] Wisłocka (ur. 1 lipca 1921 w Łodzi, zm. 5 lutego 2005 w Warszawie) – polska lekarka, ginekolog, cytolog i seksuolog.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Urodzona w rodzinie inteligenckiej. Ojciec – Jan Tymoteusz Braun, był nauczycielem w szkole powszechnej przy ul. Klonowej 11, a następnie (od grudnia 1926 do września 1939 r.) kierownikiem Szkoły Powszechnej Nr 30, przy ul. Wspólnej 5/7 w Łodzi; matka – Anna z Żylińskich herbu Ciołek, zajmowała się domem oraz udzielała lekcji języka polskiego. Miała dwóch młodszych braci: Andrzej (pisarz) i Jan. Jej bratanicą jest Ewa Braun, scenograf i kostiumolog, laureatka Oscara.

Przed II wojną światową, mieszkała wraz z rodzicami w budynku szkoły powszechnej przy ul. Wspólnej 5/7, skąd zostali wysiedleni w październiku 1939 roku, a niedługo potem, przez obóz przesiedleńczy na Radogoszczu przy ul. Zgierskiej, wywieziono ich do Generalnego Gubernatorstwa, do Krakowa. Niedługo potem rozstała się z rodzicami, którzy wyjechali do wsi Narama w pow. miechowskim, gdzie ojciec objął stanowisko nauczyciela i tu pozostał do końca okupacji wraz z żoną i synami. Ona zaś wyjechała do męża – Stanisława Wisłockiego (chemik), do Warszawy, gdzie oboje, do wybuchu Powstania Warszawskiego, pracowali w szpitalu wolskim przy ul. Płockiej[2].

Dyplom lekarza uzyskała 1 września 1952[1], natomiast tytuł naukowy doktora nauk medycznych – 24 kwietnia 1969 roku[1].

Była współzałożycielką Towarzystwa Świadomego Macierzyństwa, w którym zajmowała się leczeniem niepłodności i antykoncepcją[3]. Objęła kierownictwo pierwszej w Polsce Poradni Świadomego Macierzyństwa w Instytucie Matki i Dziecka w Warszawie. W latach 70. XX wieku kierowała Pracownią Cytodiagnostyczną Towarzystwa Planowania Rodziny.

Oprócz książek z dziedziny seksuologii – takich jak: Sukces w miłości, Kalejdoskop seksu, Kultura miłości, Sztuka kochania (1976), Sztuka kochania – w 20 lat później (1988), Sztuka kochania – witamina M (1989), była również autorką pamiętników Miłość na całe życie. Wspomnienia z czasów beztroski.

Jej popularnonaukowy poradnik z dziedziny seksuologii Sztuka kochania wydany w 1976 stał się bestsellerem (nakład łączny 7 mln egzemplarzy) i zapoczątkował większą otwartość w sprawach seksu i życia seksualnego w Polsce.

W dniu 9 września 1997 została odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[4].

Zmarła w warszawskim Szpitalu na Solcu z powodu komplikacji kardiologicznych po przebytym zawale serca[potrzebne źródło]. Została pochowana 11 lutego 2005 roku na Cmentarzu Ewangelicko-Augsburskim w Warszawie.

W roku 2014 ukazała się biografia Michaliny Wisłockiej autorstwa Violetty Ozminkowski "Michalina Wisłocka. Sztuka kochania gorszycielki", która zawiera fragmenty niepublikowanych dzienników oraz rozmowy z córką, Krystyną Bielewicz.

Książki[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Centralny Rejestr Lekarzy – informacje podstawowe.
  2. Wisłocka Michalina, Malinka, Bratek i Jaś. Warszawa 1998. (s. 47–48: rozdział „Dziennik wojenny i wyjazd w nieznane”).
  3. Informacja o śmierci i sylwetka Michaliny Wisłockiej (zamieszczone w portalu Money.pl) (pol.).
  4. M.P., nr 84 z 1997, poz. 845.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]