Micheál Martin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Micheál Martin
Micheál Martin.jpg
Data i miejsce urodzenia 1 sierpnia 1960
Cork
Lider Fianna Fáil
Okres urzędowania od 26 stycznia 2011
Poprzednik Brian Cowen
Irlandia Minister Spraw Zagranicznych
Okres urzędowania od 7 maja 2008
do 19 stycznia 2011
Poprzednik Dermot Ahern
Następca Brian Cowen
Irlandia Minister Przedsiębiorczości, Handlu i Zatrudnienia
Okres urzędowania od 29 września 2004
do 7 maja 2008
Poprzednik Mary Harney
Następca Mary Coughlan
Irlandia Minister Zdrowia i Dzieci
Okres urzędowania od 20 stycznia 2000
do 29 września 2004
Poprzednik Brian Cowen
Następca Mary Harney
Irlandia Minister Edukacji i Nauki
Okres urzędowania od 26 czerwca 1997
do 20 stycznia 2000
Poprzednik Niamh Bhreathnach
Następca Michael Woods (polityk)
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Micheál Martin, irl. Mícheál Ó Máirtín (ur. 1 sierpnia 1960 w Cork) – irlandzki polityk, członek Fianna Fáil, minister edukacji i nauki w latach 1997-2000, minister zdrowia i dzieci od 2000 do 2004, minister przedsiębiorczości, handlu i zatrudnienia w latach 2004-2008, minister spraw zagranicznych od 7 maja 2008 do 19 stycznia 2011. Lider Fianna Fáil od 26 stycznia 2011.

Edukacja[edytuj | edytuj kod]

Micheal Martin urodził się w Cork w 1960. Jego ojciec, Paddy Martin, był międzynarodowym bokserem. Kształcił się w Coláiste Chríost Rí, znanej lokalnej szkole na południu miasta. Następnie studiował na University College Cork, na którym ukończył studia magisterskie z dziedziny historii politycznej.

Po studiach przez rok pracował jako nauczyciel w szkole średniej Presentation Brothers College w Cork. Micheal Martin jest żonaty z Marry O'Shea, ma czworo dzieci.

Początek działalności politycznej[edytuj | edytuj kod]

Swoją aktywność polityczną rozpoczął w trakcie studiów. Został wówczas prominentnym członkiem Ógra Fianna Fáil, organizacji młodzieżowej Fianna Fáil. W późniejszym czasie stał na jej czele.

W 1985 został wybrany do Rady Miejskiej Cork jako kandydat Fianna Fáil. Zasiadał w niej do 1997. W 1992 pełnił funkcję szefa rządu (Lord Mayor) Cork.

W 1987 wziął udział w wyborach parlamentarnych, jednak nie uzyskał mandatu. Do Dáil Éireann, niższej izby parlamentu (Oireachtas), został wybrany cztery lata później w 1989, uzyskując mandat z okręgu Cork South Central. W parlamencie zasiada do chwili obecnej (reelekcje w 1992, 1997, 2002, 2007, 2011). W latach 1995-1997 pełnił funkcję rzecznika Fianna Fáil ds. edukacji i Gaeltachtu w gabinecie cieni pod przewodnictwem Bertiego Aherna.

Członek rządu[edytuj | edytuj kod]

W 1997, kiedy Fianna Fáil po kilku latach przerwy powróciła do władzy, wszedł w skład gabinetu Bertie Aherna. Od 26 czerwca 1997 do 27 stycznia 2000 zajmował stanowisko ministra edukacji i nauki.

27 stycznia 2000 stanął na czele Ministerstwa Zdrowia i Dzieci, którym kierował do 29 września 2004. Jako minister przeforsował wprowadzenie w Irlandii zakazu palenia w miejscu pracy. Za jego rządów przeprowadzono w kraju gruntowną reformę służby zdrowia, powołującą do życia Health Service Executive, instytucję odpowiedzialną za system publicznej opieki zdrowotnej.

29 września 2004 został mianowany ministrem przedsiębiorczości, handlu i zatrudnienia w gabinecie premiera Aherna. Jako minister w 2006 zniósł tzw. Groceries Order z 1987, ustawę która zakazywała sprzedaży artykułów spożywczych poniżej kosztów ich produkcji[1].

7 maja 2008 objął funkcję ministra spraw zagranicznych w gabinecie premiera Briana Cowena. Jednym z pierwszym zadań nowego ministra i rządu było przeprowadzenie w czerwcu 2008 referendum w sprawie ratyfikacji Traktatu Lizbońskiego. Martin i premier Cowen nie zdołali przekonać rodaków do zaakceptowania traktatu (53,4% głosów na "nie"), ściągając na siebie krytykę pozostałych państw UE i powodując poważny kryzys polityczny[2].

19 stycznia 2011 zrezygnował z funkcji szefa dyplomacji w proteście przeciwko przywództwu premiera Cowena. Wskutek kryzysu rządowego i dymisji kilkoro ministrów Brian Cowen 22 stycznia 2011 zrezygnował jednakże z funkcji szefa partii, zachowując jednocześnie funkcję szefa rządu[3]. W wyniku głosowania, 26 stycznia 2011 Micheál Martin został wybrany nowym liderem Fianna Fail[4]. W wyborach parlamentarnych w lutym 2011 partia poniosła jednak porażkę. Po ustąpieniu rządu Cowena 9 marca 2011 Micheál Martin objął funkcję lidera opozycji w parlamencie[5][6].

Przypisy

  1. "Grocery prices to drop from today after order's abolition", Independent.ie, 20 marca 2006.
  2. "Cowen disaster: little authority and no leadership", Independent.ie, 15 czerwca 2008.
  3. Timeline: Brian Cowen's fight for political survival (ang.). BBC News, 23 stycznia 2011. [dostęp 2011-03-09].
  4. Micheal Martin wins Fianna Fail leadership (ang.). BBC News, 26 stycznia 2011. [dostęp 2011-03-09].
  5. Counting ends in Irish election (ang.). BBC News, 2 marca 2011. [dostęp 2011-03-09].
  6. Irish Republic swears in Enda Kenny as new leader (ang.). BBC News, 9 marca 2011. [dostęp 2011-03-09].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]