Michel Debré

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Michel Debré
Michel Debré.jpg
Data i miejsce urodzenia 15 stycznia 1912
Paryż
Data i miejsce śmierci 2 sierpnia 1996
Montlouis-sur-Loire
Premier Republiki Francuskiej
Okres urzędowania od 8 stycznia 1959
do 14 kwietnia 1962
Poprzednik Charles de Gaulle
Następca Georges Pompidou
Minister finansów Francji
Okres urzędowania od 8 stycznia 1966
do 30 maja 1968
Poprzednik Valéry Giscard d'Estaing
Następca Maurice Couve de Murville
Minister spraw zagranicznych Francji
Okres urzędowania od 30 maja 1968
do 22 czerwca 1969
Poprzednik Maurice Couve de Murville
Następca Maurice Schumann
Minister obrony Francji
Okres urzędowania od 22 czerwca 1969
do 4 kwietnia 1973
Poprzednik Pierre Messmer
Następca Robert Galley
Odznaczenia
Komandor Legii Honorowej (Francja) Krzyż Wojenny 1939–1945 (Francja) Medal Oporu z Rozetą (Francja) Médaille commémorative des services volontaires dans la France libre
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Michel Debré (ur. 15 stycznia 1912 w Paryżu, zm. 2 sierpnia 1996 w Montlouis-sur-Loire) – francuski polityk, wieloletni minister, premier w latach 1959–1962.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Z zawodu prawnik. Przed wojną należał do Partii Radykalnej. Wchodził w skład Rady Stanu w momencie upadku Francji w czerwcu 1940. Związał się z Wolną Francją generała Charles'a de Gaulle'a, stając się jednym z jego najbliższych współpracowników. Po wyzwoleniu stworzył École nationale d'administration, krajową szkołę administracji.

Brał udział w działalności gaullistowskiego Zgromadzenia Ludu Francuskiego (RPF) i przygotowaniach do powrotu Charles'a de Gaulle'a do władzy. W jego nowym gabinecie, uformowanym 1 czerwca 1958, otrzymał tekę ministra sprawiedliwości. Był głównym autorem konstytucji nowej V Republiki. Po wybraniu generała na urząd prezydenta (8 stycznia 1959) Michel Debré objął tekę premiera. Pełnił tę funkcję do 1962, kiedy to po zakończeniu wojny w Algierii ustąpił miejsca Georges'owi Pompidou.

W maju 1968 zastąpił Maurice'a Couve de Murville na stanowisku ministra spraw zagranicznych. Startował w wyborach prezydenckich w 1981 niezależnie od oficjalnego kandydata ruchu gaullistowskiego Jacques'a Chiraka, uzyskał 1,7% głosów.

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

Wnuk malarza Edouarda Debat-Ponsan. Syn Roberta Debré, francuskiego lekarza pediatry. Miał m.in. synów-bliźniaków, polityków Jean-Louisa i Bernarda.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]