Michel Martelly

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Michel Martelly
Michel Martelly on April 20, 2011.jpg
Data i miejsce urodzenia 12 lutego 1961
Port-au-Prince
Haiti Prezydent Haiti
Przynależność polityczna Repons Peyizan
Okres urzędowania od 14 maja 2011
Poprzednik René Préval
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Michel Joseph Martelly (ur. 12 lutego 1961 w Port-au-Prince), znany także jako Sweet Mickyhaitański muzyk i polityk, zwycięzca wyborów prezydenckich na Haiti w 2010/2011. Prezydent Haiti od 14 maja 2011.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Michel Martelly urodził się w 1961 w Port-au-Prince. Jego ojciec był dyrektorem w rafinerii Shell, a matka zajmowała się gospodarstwem domowym. Dorastał w Carrefour – nadmorskim przedmieściu stolicy. Uczęszczał do prestiżowej szkoły Saint-Louis de Gonzague. W 1984 dostał się do Red Rocks Community College w Kolorado, a następnie do Miami-Dade Community College w Miami, jednakże żadnej z uczelni nie ukończył. Przez pewien czas pracował w Stanach Zjednoczonych jako pracownik budowlany[1].

Na Haiti powrócił pod koniec lat 80. Rozpoczął wówczas grę w zespole muzycznym, wykonując muzykę „kompa” (lub „compas”), charakterystyczną dla regionu haitańskiego. W 1988 nagrał pierwszy singiel pt. "Ooo La La", który przyniósł mu popularność. Rok później wydał pierwszy album muzyczny zatytułowany "Woule Woule". W tym czasie zrodził się jego pseudonim artystyczny, gdy jego przyjaciele określali go jako "słodki Micky dla słodkich ludzi" (a sweet Micky for a sweet people). Na występach ubrany był zazwyczaj w dres i bluzę z kapturem. Często jednak przyodziewał wyszukane kostiumy sceniczne oraz zakładał peruki. Znany był także z kontrowersyjnego opuszczania spodni w czasie koncertu. Z czasem związał się z elitą towarzyską stolicy[1][2][3][4].

W 1991, po obaleniu w czasie wojskowego zamachu stanu demokratycznie wybranego prezydenta Jean-Bertranda Aristide'a opowiedział się po stronie nowych władz. Pozostał w kraju, prowadząc razem z żoną klub. W 1993, na prośbę jednego z przywódców wojskowych Michela François, wziął udział w demonstracji przeciwko przybyciu na Haiti specjalnego wysłannika ONZ, którego celem miały być negocjacje powrotu prezydenta Aristide'a do kraju. W kolejnych latach kontynuował karierę muzyczną[1].

W 2004, po tym gdy prezydent Aristide został pozbawiony władzy po raz drugi, a w kraju zapanował chaos i kryzys polityczny, Martelly wraz z rodziną opuścił Haiti. Z żoną Sophią[2] i czworgiem dzieci przeniósł się do Royal Palm Beach na Florydzie[1]. Po powrocie do kraju osiadł w Pétionville[2].

Wybory prezydenckie 2010/2011[edytuj | edytuj kod]

W sierpniu 2010 zarejestrował się jako kandydat na prezydenta w wyborach powszechnych w 2010[1]. W czasie kampanii wyborczej zobowiązał się do podjęcia działań na rzecz stworzenia miejsc pracy i budowy mieszkań dla 600 tys. osób poszkodowanych w czasie trzęsienia ziemi ze stycznia 2010. Obiecywał również bezpłatną edukację na poziomie podstawowym, decentralizację gospodarki, rozwój rolnictwa i zwiększenie poziomu inwestycji[5]. Opowiadał się za przywróceniem haitańskiej armii, rozwiązanej w 1995 przez prezydenta Aristide'a z powodu jej nadużyć i ekspansywnej roli w życiu politycznym. Dodatkowo odżegnywał się od często skorumpowanej klasy politycznej. Martelly odwoływał się przede wszystkim do młodego elektoratu. Jego program zyskał poparcie również wśród bezrobotnych i najuboższych grup wyborców[4].

W pierwszej turze wyborów z 28 listopada 2010, według wyników ogłoszonych 7 grudnia przez komisję wyborczą zdobył nieco ponad 21% głosów, zajmując trzecie miejsce, za Mirlande Manigat (31%) oraz kandydatem partii rządzącej Judem Célestinem (22%)[6]. Jeszcze przed ogłoszeniem wyników wyborów opozycyjni kandydaci oskarżyli władze o fałszerstwa wyborcze, w tym wypełnianie urn wyborczych i nieprawidłowości na listach wyborców, domagając się unieważnienia głosowania. Na ulicach stolicy doszło do protestów ich zwolenników[7], które przybrały na sile po ogłoszeniu rezultatu głosowania. W czasie zamieszek zginęło co najmniej 5 osób[8]. Zdaniem międzynarodowych obserwatorów w czasie wyborów doszło do poważnych nieprawidłowości. Różnica między drugim Célestinem a trzecim Martelly'm wynosiła 6845 głosów[6].

W obliczu kryzysu politycznego haitański rząd zadecydował o ponownym zbadaniu i przeliczeniu wyników wyborów przez grupę ekspertów z Organizacji Państw Amerykańskich. Misja ekspercka w połowie stycznia 2011, po unieważnieniu fałszywych i nieważnych głosów oddanych na wszystkich kandydatów, uznała nieznaczne zwycięstwo Martelly'ego nad Célestinem i zarekomendowała odsunięcie tego ostatniego od drugiej tury wyborów[8]. Stanowisko to poparła ONZ oraz USA. 26 stycznia 2011 haitańskie władze pod wpływem opinii międzynarodowej wycofały kandydaturę Célestina z drugiej tury wyborów. Umożliwiło to udział w nich Michelowi Martelly'emu[9]. Komisja wyborcza wyznaczyła też datę drugiej tury wyborów prezydenckich na 20 marca 2011[10]. Według ostatecznych wyników Martelly zdobył w pierwszej turze głosowania 22,2% głosów, Mirlande Manigat – 31,6% a Jude Célestin – 21,9%[11].

W połowie marca 2011 pięciu kandydatów z pierwszej tury wyborów udzieliło poparcia Martelly'emu, który w sondażach wyborczych nieznacznie wyprzedzał Mirlande Manigat, byłą pierwszą damę Haiti. Poparcia udzielił mu również haitański muzyk Wyclef Jean, którego kandydatura z powodów formalnych nie została dopuszczona do udziału w wyborach[12][4]. W drugiej turze wyborów z 20 marca 2011 uzyskał według wyników ogłoszonych przez komisję wyborczą 67,6% głosów poparcia, pokonując Mirlande Manigat[13][14]. 20 kwietnia 2011 wyniki wyborów zatwierdził sąd[5].

14 maja 2011 został zaprzysiężony na stanowisku prezydenta Haiti. Uroczystość odbyła się w prowizorycznym budynku przed zniszczoną w czasie trzęsienia ziemi siedzibą parlamentu. Swoje inauguracyjne przemówienie wygłosił natomiast przed zniszczonym gmachem Pałacu Prezydenckiego[15].

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Lista albumów muzycznych wydanych przez Michela Martelly'ego vel. Sweet Mickey (w nawiasie rok wydania)[16][17]:

  • Woule Woule (1989)
  • Anba Rad La (1990)
  • The Sweetest (1992)
  • Min Koze-A (1993)
  • I Don't Care (1994)
  • Pa Manyen (1995)
  • Tout Cé Mately (1996)
  • Aloufa (1997)
  • Best of Sweet Micky (1997)
  • 100.000 Volts (1998)
  • An Bolewo (1998)
  • Dènye Okazyon (1999)
  • Jojo Ban'm Nouvel Micky (1999)
  • 100% KaKa (1999)
  • Michel Martelly Live (2000)
  • SiSiSi (2001)
  • Live au café des arts: Vol. 2 (2001)
  • 200% KaKa (2001)
  • Rale Kow La
  • 400% KaKa (2002)
  • Live at best western (2002)
  • Best of Michel Martelly (2002)
  • Totot (2003)
  • Micky Chez Lui (Micky Bolero 2) (2003)
  • Sweet Micky Live (2003)
  • New Repertoire (2004)
  • Babaille Micky Mix (2004)
  • GNB (2005)
  • Sweet Micky with Robert Martino: Live Vol. 1 (2005)
  • Micky ap Trip (2005)
  • Sweet Micky & Djakout: Live 2006 (2006)
  • Jojo Ban'm Nouvel Micky (2006)
  • Sweet Micky vs Dega (2007)
  • Live in Miami (Ouvè Kôw) (2007)
  • Blazin' Live (2007)
  • Bandi Légal (2008)
  • Micky & Sons (2008)
  • Vin' Pran Kompa (2008)
  • Kompa Prezidantiyèl (2010)
  • Prézidan Éspwa Vote #8 (2011)

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 ‘Sweet Micky’ gets makeover. miamiherald.com, 13 marca 2011. [dostęp 2011-03-14].
  2. 2,0 2,1 2,2 A look at Michel 'Sweet Micky' Martelly (ang.). forbes.com, 4 kwietnia 2011. [dostęp 2011-05-01].
  3. Profile: Haitian president-elect Michel Martelly (ang.). People's Daily Online, 21 kwietnia 2011. [dostęp 2011-05-01].
  4. 4,0 4,1 4,2 Profile: Michel Martelly (ang.). BBC News, 14 maja 2011. [dostęp 2011-05-15].
  5. 5,0 5,1 Haiti's Martelly must win parliament to his policies (ang.). Reuters, 21 kwietnia 2011. [dostęp 2011-05-01].
  6. 6,0 6,1 Haiti election: Celestin and Manigat set for run-off (ang.). BBC News, 8 grudnia 2010. [dostęp 2011-03-14].
  7. Haiti elections trigger tense period of political limbo (ang.). BBC News, 2 grudnia 2010. [dostęp 2011-03-14].
  8. 8,0 8,1 OAS to give Haiti presidential election verdict (ang.). BBC News, 11 stycznia 2011. [dostęp 2011-03-14].
  9. Jude Celestin 'withdrawn from Haiti presidential poll' (ang.). BBC News, 26 stycznia 2011. [dostęp 2011-03-14].
  10. Haiti sets date for election results and second round (ang.). BBC News, 29 stycznia 2011. [dostęp 2011-03-14].
  11. November 2010 (ang.). rulers.org. [dostęp 2011-03-14].
  12. Haiti: Michel Martelly backed by losing candidates (ang.). BBC News, 14 marca 2011. [dostęp 2011-03-14].
  13. Élections Présidentielles et Législatives 2010 Résultats Préliminaires-20 mars 2011 (fr.). welec2011. [dostęp 2011-04-06].
  14. Haiti: Michel Martelly 'defeats' Mirlande Manigat (ang.). BBC News, 5 kwietnia 2011. [dostęp 2011-04-06].
  15. Singer "Sweet Micky" takes oath as Haiti's president (ang.). Reuters, 14 maja 2011. [dostęp 2011-05-15].
  16. Sweet Micky (ang.). mp3skyline.com. [dostęp 2011-05-01].
  17. Michel Martelly : discography (ang.). afromix.org. [dostęp 2011-05-01].