Michel Murr
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Michel Murr ميشال المرّ |
|
| Data i miejsce urodzenia | 29 września 1932 Bataghrin, Liban |
 Deputowany Zgromadzenia Narodowego |
|
| Okres urzędowania | od 1968 |
Wicepremier |
|
| Okres urzędowania | od 1990 do 2000 |
| Poprzednik | Michel Sassine |
| Następca | Issam Fares |
Wiceprzewodniczący Zgromadzenia Narodowego |
|
| Okres urzędowania | od 2004 do 2005 |
| Poprzednik | Elie Ferzli |
| Następca | Farid Makari |
Minister mieszkalnictwa i spółdzielczości |
|
| Okres urzędowania | od 1979 do 1980 |
Minister poczty, telegrafu i telekomunikacji |
|
| Okres urzędowania | od 1979 do 1982 |
Minister obrony |
|
| Okres urzędowania | od 1990 do 1992 |
Minister poczty, telegrafu i telekomunikacji |
|
| Okres urzędowania | od 1992 do 1992 |
Minister spraw wewnętrznych |
|
| Okres urzędowania | od 1994 do 2000 |
| Następca | Elias Murr |
Michel Murr (ur. 29 września 1932 r. w Bataghrin) – prawosławny przedsiębiorca i polityk libański, były minister spraw wewnętrznych, obecnie członek parlamentu libańskiego, reprezentujący chrześcijański okręg Al-Matin. Był przywódcą Bloku Metn, wchodzącego w skład prosyryjskiego Bloku Zmian i Reform. Jest ojcem wicepremiera i ministra obrony, Eliasa Murra[1]. Przez pewien czas był również teściem zamordowanego publicysty Dżubrana Tueniego. Jego wnuczka, dziennikarka Najla Tueni-Maktabi[2] jest niezależną deputowaną z ramienia Sojuszu 14 Marca.
Zobacz też: El Murr (rodzina)
