Michel Poniatowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Herb Poniatowskich

Michel Casimir Jean Pierre Guillaume Marie André Poniatowski zwany Ponia (ur. 16 maja 1922 w Paryżu, zm. 15 stycznia 2002 w La Rouret) – francuski polityk, mer L'Isle-Adam, w latach 1973-74 minister zdrowia publicznego i opieki socjalnej, minister stanu, minister spraw zagranicznych od 1974 do 1977 roku. Następnie deputowany do parlamentu europejskiego z departamentu Val-d'Oise. Blisko związany z Valéry Giscard d'Estaing, był jednym z założycieli partii republikańskiej, FNRI oraz Unii na rzecz Demokracji Francuskiej.

Pochodzenie[edytuj | edytuj kod]

Syn księcia Carla Casimira Poniatowskiego i Marie Josephe de Riquet, ojciec Axela Poniatowskiego i Ladislasa Poniatowskiego.

Potomek bratanka ostatniego króla Polski, podskarbiego litewskiego Stanisława Poniatowskiego i Cassandry Luci.

Młodość, studia i początki kariery politycznej[edytuj | edytuj kod]

Jego plany edukacyjne przerwała II wojna światowa. Wstąpił do I-go Batalionu Uderzeniowego - 1er bataillon de choc - specjalnej jednostki spadochroniarzy używanej do przerzutów na tyły wroga podczas szczególnie ważnych operacji. Został zrzucony na teren Francji i wziął udział w wyzwoleniu kraju pod koniec wojny. W 1948 roku ukończył École nationale d'administration. W początkowym okresie swojej kariery pracował w służbie dyplomatycznej Francji w Maroku, później - od 1956 w Stanach Zjednoczonych Ameryki. W obu placówkach zajmował się fianasami jako attaché finansowy przy ambasadzie. Od lat 60. XX wieku zaangażowany politycznie. Wieloletni współpracownik Valéry'ego Giscarda d'Estaing. Działacz Krajowej Federacji Republikanów Niezależnych i Partii Republikańskiej.

Rozwój kariery politycznej[edytuj | edytuj kod]

W latach 70. XX w. minister zdrowia i opieki społecznej, później minister stanu i minister spraw wewnętrznych Francji. W 1978 roku był jednym ze współzałożycieli partii Union pour la Démocratie Française (UDF). Od 1979 roku poseł do Parlamentu Europejskiego. W latach 1989-1995 zasiadał w Senacie Francji. W 1999 roku wycofał się z życia politycznego.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]