Michele Santoro

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Michele Santoro
Michele Santoro.jpg
Data i miejsce urodzenia 2 lipca 1951
Salerno
Poseł do PE VI kadencji
Przynależność polityczna Partii Demokratycznej
Okres urzędowania od 20 lipca 2004
do 13 listopada 2005
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Michele Santoro (ur. 2 lipca 1951 w SalernoSalerno) – włoski dziennikarz, prezenter telewizyjny, poseł do Parlamentu Europejskiego VI kadencji (2004–2005).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył studia filozoficzne. Karierę dziennikarską rozpoczął jako redaktor w regionalnym piśmie "La Voce della Campania", powiązanym z Włoską Partią Komunistyczną. Współpracował także z innymi czasopismami, w tym z "L'Unità", oficjalnym organem prasowym komunistów. Później pracował jako dziennikarz radiowy.

Na początku lat 80. został pracownikiem RAI. Zaczynał jako korespondent zagraniczny w dzienniku TG3 nadawanym w Rai 3, później zajmował się m.in. produkcją magazynów. Popularność przyniosły mu prowadzone od 1987 programy publicystyczno-dziennikarskie (Samarcanda, Il rosso e il nero i Temporeale), częściowo emitowane w okresie afer korupcyjnych (tzw. Tangentopoli). W 1996 przeniósł się do prywatnego koncernu medialnego Mediaset, kontrolowanego przez rodzinę Berlusconich. Prowadził program Moby Dick w Italia 1. W 1999 wrócił do RAI, był gospodarzem kolejnych programów w tym Sciuscià.

Michele Santoro w swoich programach jawił się jako zagorzały oponent Silvia Berlusconiego. Po wygraniu przez centroprawicę wyborów parlamentarnych w 2001, rok później nowe władze RAI nie przedłużyły z nim kontraktu. Uznano to za efekt tzw. edyktu bułgarskiego, wypowiedzi premiera Silvia Berlusconiego, który w trakcie wizyty w Sofii publicznie stwierdził, iż satyryk Daniele Luttazzi, a także dziennikarze Michele Santoro i Enzo Biagi wykorzystali telewizję publiczną dla prywatnych celów, czym powinny się zająć władze RAI[1][2].

W wyborach w 2004 uzyskał mandat posła do Parlamentu Europejskiego z ramienia Drzewa Oliwnego (jako bezpartyjny kandydat popierany przez Demokratów Lewicy). W swoim okręgu wyborczym uzyskał więcej głosów niż premier Silvio Berlusconi (tradycyjnie otwierający wszystkie regionalne listy do europarlamentu). Był m.in. członkiem Grupy Socjalistycznej oraz Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych[3].

Mandat w PE złożył jesienią 2005, po tym gdy orzeczeniem sądu został przywrócony do pracy w RAI. Wystąpił wówczas w show Rockpolitik, prowadzonym przez Adriana Celentano, w którym wypowiadał się na temat cenzury w mediach[4]. Od 2006 w Rai 2 prowadził program AnnoZero, talk-show, którego uczestnicy z reguły krytykowali Silvia Berlusconiego. W 2010 Michele Santoro zdecydował się na odejście z RAI, otrzymując odprawę w wysokości 7 mln euro, której wysokość wywołała krytykę w środowiskach dziennikarskich i politycznym[5].

Przypisy

  1. Il premier: "Via dalla Rai Santoro, Biagi e Luttazzi" (wł.). la Repubblica.it, 22 kwietnia 2002. [dostęp 21 października 2010].
  2. Jolanta Berent: Burleska z Berlusconim. polityka.pl, 11 lutego 2006. [dostęp 21 października 2010].
  3. Profil na stronie Parlamentu Europejskiego. [dostęp 21 października 2010].
  4. Santoro si dimette da Strasburgo stasera sarà ospite di Celentano (wł.). la Repubblica.it, 19 października 2005. [dostęp 21 października 2010].
  5. Włosi oburzeni gigantyczną odprawą dla dziennikarza RAI. gazeta.pl, 20 maja 2010. [dostęp 21 października 2010].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]