Michelin (Włocławek)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Herb Włocławka Michelin
obszar funkcjonalno-przestrzenny Włocławka
Miasto.jpg
Państwo  Polska
Miasto Włocławek
Status obszar funkcjonalno-przestrzenny
W granicach Włocławka 1979
Powierzchnia 9,63 km²
Ludność (2006)
 • liczba ludności
 • gęstość

7 605[1]
790 os./km²
Tablice rejestracyjne CW
Położenie na planie Włocławka
Położenie na planie Włocławka
Położenie na mapie Włocławka
Mapa lokalizacyjna Włocławka
Michelin
Michelin
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Michelin
Michelin
Ziemia 52°36′31″N 19°01′16″E/52,608611 19,021111Na mapach: 52°36′31″N 19°01′16″E/52,608611 19,021111
Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Michelin – jedna z dzielnic Włocławka. Według oficjalnego projektu Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego z 2007 r.[2] Mielęcin i Michelin należą do tej samej jednostki strukturalnej, ściśle przylegającej do dzielnicy Południe. Na wielu mapach Mielęcin zaznacza się jednak jako odrębną dzielnicę, zaczynającą się za lasem (ul. Nowa), a kończącą za ul. Mielęcińską.

Mielęcin i Michelin przyłączono do Włocławka w 1979 r.[3]

Mielęcin z trzech stron otoczony jest lasami, znajdują się tu zarówno tereny przemysłowe, bloki mieszkalne, domy jednorodzinne, jak i więzienie.

Michelin jest niemal wyłącznie dzielnicą willową. Pierwsze wille Włocławian powstawały w nim już przed wojną. Michelin od strony południowej graniczy z wsią Nowa Wieś, położony jest wśród lasów.

Według policyjnych statystyk Michelin należy do najbezpieczniejszych dzielnic Włocławka (najmniej przestępst odnototowuje się na Zawiślu – 2%, na Michelinie niewiele więcej – 4%)[4].

Historia[5][edytuj | edytuj kod]

Nazwy osiedli pochodzą od nazwisk osób historycznie związanych z terenem, na którym się one znajdują. Stanisław Michelis był przedwojennym właścicielem obecnego Michelina i fundatorem działek pod szkołę, kościół i cmentarz. Kazimierz Mielęcki w latach 60. XIX wieku był właścicielem pobliskiego majątku Nowa Wieś. W początkowej fazie powstania 1863 r. dowodził oddziałem, który stoczył potyczkę z wojskami rosyjskimi majora Nielidowa, na terenie obecnego osiedla Mielęcin. W miejscu tym, przy al. Jana Pawła II, znajduje się upamiętniający to wydarzenie krzyż. W XVIII i XIX wieku granicząca z Michelinem rzeka Lubienka nosiła, tak jak i graniczące z nią lasy z przyległościami, nazwę Utrata; przed wojną nazywana również Przedpolną. Jak głosiła wieść, nieodległa karczma o tej samej nazwie, położona przy obecnej ul. Brzezinowej, była miejscem spotkań powstańców z partii Mielęckiego.

Początek Michelina jako osiedla należy datować na 1930 rok. W tymże roku Stanisław Michelis otrzymał z Okręgowego Urzędu Ziemskiego w Warszawie zezwolenie na parcelację 250 ha. Podział nieużytków na działki i stworzenie ekskluzywnej podwłocławskiej dzielnicy willowej jest przykładem wcielenia w życie projektu Stanisława Smolki, z zachowaniem planu rzymskiego, tj. wytyczenia osiedla na tzw. idealnym założeniu urbanistycznym, który to, ze swymi równoległymi oraz prostopadle do nich biegnącymi ulicami funkcjonuje z niewielkimi odstępstwami do dziś. W okresie przedwojennym i tuż po, Michelin, z racji walorów zdrowotnych i krajobrazowych, staje się miejscowością letniskową dla mieszkańców Włocławka. W latach 1935-36 z inicjatywy mieszkańców oraz szambelana diecezji wzniesiono kościół filialny. Nowo utworzoną parafię pw. Ducha Świętego erygował 15 lipca 1939 r. ordynariusz diecezji Karol Radoński. W 1941 r. kapłani domu bożego zostali wywiezieni do Dachau, gdzie ponieśli męczeńską śmierć. W pierwszych dniach kampanii wrześniowej 1939 r. rejon ob. ul. Świetlanej, Kukułczej i Michelińskiej znalazł się na linii ostrzału niemieckiej dywizji „Netze”. Podczas wojny Niemcy rozpoczęli w pobliskim kompleksie leśnym budowę zakładów sprzętu lotniczego, tzw. Baustelle. Przez południowo-wschodni skraj Michelina przebiega linia transzei, ciągnąca się w kierunku Warząchewki. Niemcy budowali je w 1944 r., wykorzystując siłę roboczą z obozu pracy w Mielęcinie.

pomnik w Mielęcinie

W Michelinie podczas wojny zamieszkiwał malarz orientalista Aleksander Laszenko, z pochodzenia Rosjanin, "biały" oficer i podróżnik. Mieszkańcem tego osiedla był również major Stanisław Smolka – odkrywca leczniczych źródeł w Wieńcu Zdroju. W jego planach mieścił się zamysł uczynienia z Michelina podobnego kurortu. Dalekosiężne zamierzenia zniweczyła wojna. Także z Michelina pochodzi dwukrotny minister spraw zagranicznych PRL w l. 70. i 80. ub. wieku, Stefan Olszowski. Do niedawna w Michelinie znajdował się Ośrodek Reintrodukcji Sokoła Wędrownego, drugi w Polsce po Ośrodku w Czempiniu. Od wschodu osiedle graniczy z przylegającym doń rezerwatem przyrody „Dębice”, utworzonym w 1998 r.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Przed laty przez Mielęcin i Michelin przebiegała trasa kolei wąskotorowej Włocławek WąskotorowySmólskBrześć Kujawski, pociąg zatrzymywał się zarówno w Mielęcinie (przystanek Milencin), jak i w Michelinie (przystanek Michelin)[6]. Tor położony był wzdłuż dzisiejszej Al. Jana Pawła II, tuż obok drogi, po jej zachodniej stronie[7].

Przypisy

  1. projekt Lokalnego Programu Rewitalizacji Miasta Włocławek na lata 2008-2015 z grudnia 2008 r. [1]
  2. załącznik „Jednostki strukturalne – rys. 8” [2] projektu Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego z 2007 r. [3]
  3. W. Wróblewski, Przemiany układu przestrzennego Włocławka w latach 1945-1990, [w:] Włocławek. Dzieje miasta, pod red. J. Staszewskiego, t. II, Włocławek 2001, s. 534
  4. Małgorzata Goździalska, Spokojne Zawiśle, [w:] „Gazeta Pomorska”, nr 105 z 6 maja 2009 r., wyd. włocławskie, s. 14
  5. księga hipoteczna dóbr Michelin; Materiały do dziejów rezydencji w Polsce, T. 1: Kujawy wschodnie, pod red. Stanisława Kunikowskiego, Włocławek 2000; S. Kalembka, Kujawy wschodnie w Powstaniu Styczniowym; Z. Góralski, „Studia i materiały do dziejów Wielkopolski i Pomorza”, R. 7; „Zapiski Kujawsko-Dobrzyńskie”; Katalog wystawy malarstwa i grafiki MZKiD we Włocławku, 1992; artykuły prasowe „Gazety Pomorskiej”; relacje osób
  6. Sieciowy Rozkład Jazdy Pociągów 1946/1947 – 113 Włocławek-Smólsk-Sompolno/Brześć Kuj. (Sompolińska Kolej Dojazdowa), źródło: strona internetowa Koleje Wąskotorowe w Polsce [4]
  7. hitlerowska mapa topograficzna w skali 1:25 000 3380 Leslau, 1944 [5]