Miecz przeznaczenia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Miecz przeznaczenia – zbiór opowiadań z gatunku fantasy napisanych przez Andrzeja Sapkowskiego. Wydany w 1992 roku przez Niezależną Oficynę Wydawniczą NOWA (ISBN 83-7054-037-6) jako następny po Ostatnim życzeniu. Opowiadania z tego tomu stanowią wprowadzenie do sagi o Geralcie z Rivii i razem z Ostatnim życzeniem wyjaśniają najważniejsze wydarzenia w życiu głównych bohaterów cyklu.

Spis opowiadań[edytuj | edytuj kod]

Tłumaczenia[edytuj | edytuj kod]

  • wydanie litewskie, wyd. Dagonas, Kowno 1997
  • wydanie rosyjskie, wyd. AST – Terra Fantastica, Moskwa – St. Petersburg 1996
  • wydania czeskie, wyd. Winston Smith, Praga 1993; Leonardo, Ostrava 1999
  • wydanie niemieckie, wyd. Heyne Verlag, München 1998
  • wydanie hiszpańskie, Bibliopolis, Madryt 2003
  • wydanie holenderskie, Uitgeverij Mistral/FMB Uitgevers, Amsterdam 2010
  • wydanie chińskie - tajwańskie, pt. 獵魔士:命運之劍 [Lièmóshì: Mìngyùn zhī jiàn], wyd. Gaea, (seria wydawnicza Fever), Taipei 2012, przełożyła Wei-Yun Lin-Górecka (林蔚昀)
  • wydanie brazylijskie, wyd. WMF Martins Fontes, São Paulo 2012

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Akcja rozpoczyna się w momencie wykonywania przez Geralta jego codziennej pracy, czyli likwidowania potworów za pieniądze. Tym razem mamy do czynienia z bazyliszkiem. Po ukatrupieniu potwora, wiedźmin poznaje tajemniczego rycerza, Borcha Trzy Kawki, któremu towarzyszą zerrikańskie wojowniczki, Tea i Vea, jego ochrona. Po wspólnie spędzonym wieczorze i nocy panowie postanawiają razem popodróżować. Natykają się jednak na barierę - droga została zablokowana z powodu pojawienia się w okolicy smoka. Całe Hołopole rusza na polowanie zarządzone przez króla Niedamira z Caingorn. Na jego wezwanie, czy też zaproszenie na tropienie smoka odpowiadają rycerz Eyck z Denesle, Rębacze z Crinfrid z Boholtem, krasnoludy pod wodzą Yarpena Zigrina, Yennefer z Vengerbergu, czarnoksiężnik Dorregaray. Plącze się tam również Jaskier, bard, przyjaciel wiedźmina. Geralta łączą z Yennefer dość zażyłe stosunki. Poszukiwanym smokiem okazuje się ranna samica, chroniąca swoje dziecko. Naprzeciw myśliwym staje smok Villentretenmerth, z gatunku złotych. Złote smoki mogą zmieniać swoją postać na co tylko zechcą. I tak Villentretenmerth jest rycerzem Borchem Trzy Kawki. Geralt i Yennefer przyłączają się do smoka i rozprawiają z jego oprawcami. Jadą potem razem do Aedd Gynvael, gdzie czarodziejka ma do załatwienia sprawy z miejscowym magiem, Istreddem. W wyniku niezdecydowania czarodziejki, ucieka ona przed swoim przeznaczeniem. Geralt jedzie do Novigradu, gdzie spotyka znów Jaskra. Tam mają przygodę z niziołkiem Daintym Biberveldtem i dopplerem Tellico Lunngrevinkiem Letorte. Następnie lądują nad morzem w Bremervoord, księstwie Aglovala, gdzie Geralt robi za tłumacza w rozmowach księcia z piękną syreną Sh'eenaz. Po nieudanych pertraktacjach (książę jest zakochany w syrenie, ale żeby być razem to jedno z nich musi zrezygnować z dotychczasowego życia - albo Agloval stanie się trytonem albo Sh'eenaz kobietą) wiedźmin nie dostaje zapłaty. Wtedy mają szczęście - Jaskier zostaje poproszony o śpiewanie na weselu, jako drugi bard. Pierwszym jest jego stara znajoma, Essi Daven zwana Oczkiem. "Oczko" od razu zakochuje się w wiedźminie. Potem Geralt dostaje następne zadanie od księcia - ma sprawdzić co nęka poławiaczy pereł, którzy w coraz mniejszym składzie wracają z połowów. Następnie Geralt trafia do Brokilonu, lasu driad, rządzonego przez Panią Eithne. Jedzie tam z poselstwem do Duen Canell, serca Brokilonu. I spotyka swoje przeznaczenie - małą, zagubioną w lesie dziewczynkę, Ciri, cintryjską księżniczkę. Odtąd ich losy, splecione niegdyś w wyniku Prawa Niespodzianki, już na zawsze są ze sobą powiązane.

Słuchowisko[edytuj | edytuj kod]

W 2011 roku, w koprodukcji firm Audioteka.pl, Fonopolis i Teatru Polskiego Radia, na podstawie Miecza przeznaczenia zrealizowano trwające około 15 godzin słuchowisko. Zostało ono wydane na płytach CD oraz w formacie MP3 w wersji cyfrowej.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Nagrań dokonano w studiu TEATR POLSKIEGO RADIA
Reżyseria: Janusz Kukuła
Zgranie dźwięku: Błażej Kukla
Efekty synchroniczne: Marcin Pilich, Włodzimierz Kazimierczak
Udźwiękowienie: Magda Szymczyk
Nagranie dialogów: Paweł Szaliński
Głosów użyczyli:

oraz: