Mieczyk błotny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Mieczyk błotny
Gladiolus sp Sturm52.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad jednoliścienne
Rząd szparagowce
Rodzina kosaćcowate
Rodzaj mieczyk
Gatunek mieczyk błotny
Nazwa systematyczna
Gladiolus palustris Gaud.
Fl. Helv. i. 97
"(systm)" Systematyka w Wikispecies
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Mieczyk błotny (Gladiolus palustris Gaud.) – gatunek rośliny wieloletniej należący do rodziny kosaćcowatych.

Rozmieszczenie geograficzne[edytuj | edytuj kod]

Występuje w Europie od Francji na zachodzie po Ukrainę na wschodzie[2]. W Polsce współcześnie znany z dwóch stanowisk: Rezerwat przyrody Łąka Sulistrowicka oraz okolice Kondratowa[3].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Mieczyk błotny
Łodyga 
Pojedyncza, do 60 cm wysokości.
Liście 
Mieczowate, pochwiaste. Resztki pochew liściowych okrywających bulwę tworzą oczkową sieć.
Kwiaty 
2-5, liliowo-czerwone, zebrane w luźne grono.
Owoc 
Gładka, sześciobruzdowa, zaokrąglona na szczycie torebka.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Bylina, geofit. Rośnie na wilgotnych łąkach. Kwitnie w czerwcu i lipcu.

Ochrona[edytuj | edytuj kod]

Gatunek objęty w Polsce ścisłą ochroną.

Polskie Towarzystwo Ochrony Przyrody „Salamandra” realizuje program reintrodukcji tego gatunku w Wielkopolsce[4].

Kategorie zagrożenia:

Przypisy

  1. P.F. Stevens: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-06-09].
  2. Gladiolus palustris na eMonocot [dostęp 2013-10-24]
  3. J. Baryła, A. Czylok 2001. Mieczyk błotny. s. 431-432. W: Polska Czerwona Księga Roślin, Kraków 2001. ISBN 83-85444-85-8.
  4. Radosław Dzięciołowski: Dziń Mokradeł (pol.). Polskie Towarzystwo Ochrony Przyrody „Salamandra”, 2 lutego 2012. [dostęp 2012-10-01].
  5. Red list of plants and fungi in Poland. Czerwona lista roślin i grzybów Polski. Zbigniew Mirek, Kazimierz Zarzycki, Władysław Wojewoda, Zbigniew Szeląg (red.). Kraków: Instytut Botaniki im. W. Szafera, Polska Akademia Nauk, 2006. ISBN 83-89648-38-5.