Mieczysław Biernacki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Mieczysław Kwiryn Biernacki (ur. 30 marca 1891 w Lublinie, zm. 21 listopada 1959 w Lublinie) - polski matematyk i chemik.

Syn Mieczysława Józefa Biernackiego, lubelskiego lekarza. W latach 1914-1920 brał udział w wojnie: najpierw w armii francuskiej, a następnie z wojskami gen. Józefa Hallera[1].

Studiował na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie, a potem w Paryżu. Był uczniem Pawła Montela. Wykładał na uniwersytetach w Paryżu, Lublinie i od 1929 w Poznaniu. Profesor nadzwyczajny, od 1937 profesor zwyczajny. Jego imieniem nazwano aulę matematyki na UMCS w Lublinie. Od 1946 był członkiem Polskiej Akademii Umiejętności, należał także m.in. do Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk i Polskiego Towarzystwa Matematycznego (1937-1938 i 1948-1951 wiceprezes).

W swych pracach zajmował się analizą matematyczną i geometrią. Autor licznych prac naukowych.

Przypisy

  1. Wielka Encyklopedia PWN, Warszawa 2001, t. 4, s. 53, ISBN 83-01-13357-0 t. 1-30, ISBN 83-01-13443-7 t. 5