Mieczysław Ceglarek
| Mieczysław Ceglarek | |
| Data i miejsce urodzenia | 1 listopada 1890 |
| Data i miejsce śmierci | 1970 |
| Odznaczenia | |
Mieczysław Ceglarek (ur. 1 listopada 1890 w Poznaniu[1], zm. 1970 w Świętochłowicach) — dowódca powstańczy.
Po wybuchu I wojny światowej został powołany do niemieckiej armii, gdzie służył w 2 gliwickim pułku kawalerii do końca wojny. W 1918 osiedlił się w Bobrku[2], gdzie otworzył drogerię. Był aktywnym działaczem Towarzystwa Gimnastycznego "Sokół", Zjednoczenia Zawodowego Polskiego i Polskiej Organizacji Wojskowej.
Podczas I powstania śląskiego dowodził grupą ok. 40 osób. W czasie III powstania śląskiego był dowódcą kompanii w grupie "Wschód", brał udział w walkach pod Kędzierzynem, Gogolinem i Górą Świętej Anny. Po plebiscycie, kiedy to Bobrek został przydzielony Niemcom, przeniósł się do Świętochłowic. Pracował w swoim zawodzie. Podczas II wojny światowej ukrywał się przed gestapo, jednak 16 kwietnia 1941 został aresztowany i wysłany na prace przymusowe do Rzeszy, z których uciekł w 1944.
Uzyskał odznaczenia: Krzyż na Śląskiej Wstędze Waleczności i Zasługi, Gwiazda Śląska, Złoty Krzyż Zasługi oraz Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski.
Przypisy
- ↑ wtedy Królestwo Prus
- ↑ od 1951 dzielnica Bytomia
[edytuj] Bibliografia
- Edward Brzozowski, Ludzie miasta, cz. II, Świętochłowice 1985