Mieczysław Ceglarek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Mieczysław Ceglarek
Data i miejsce urodzenia 1 listopada 1890
Królestwo Prus Poznań
Data i miejsce śmierci 1970
Polska Świętochłowice
Odznaczenia
POL Złoty Krzyż Zasługi BAR.svg POL Polonia Restituta Kawalerski BAR.svg POL Krzyż na Śląskiej Wstędze Waleczności i Zasługi BAR.svg

Mieczysław Ceglarek (ur. 1 listopada 1890 w Poznaniu[1], zm. 1970 w Świętochłowicach) — dowódca powstańczy.

Po wybuchu I wojny światowej został powołany do niemieckiej armii, gdzie służył w 2 gliwickim pułku kawalerii do końca wojny. W 1918 osiedlił się w Bobrku[2], gdzie otworzył drogerię. Był aktywnym działaczem Towarzystwa Gimnastycznego "Sokół", Zjednoczenia Zawodowego Polskiego i Polskiej Organizacji Wojskowej.

Podczas I powstania śląskiego dowodził grupą ok. 40 osób. W czasie III powstania śląskiego był dowódcą kompanii w grupie "Wschód", brał udział w walkach pod Kędzierzynem, Gogolinem i Górą Świętej Anny. Po plebiscycie, kiedy to Bobrek został przydzielony Niemcom, przeniósł się do Świętochłowic. Pracował w swoim zawodzie. Podczas II wojny światowej ukrywał się przed gestapo, jednak 16 kwietnia 1941 został aresztowany i wysłany na prace przymusowe do Rzeszy, z których uciekł w 1944.

Uzyskał odznaczenia: Krzyż na Śląskiej Wstędze Waleczności i Zasługi, Gwiazda Śląska, Złoty Krzyż Zasługi oraz Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski.

Przypisy

  1. wtedy Królestwo Prus
  2. od 1951 dzielnica Bytomia

[edytuj] Bibliografia

  • Edward Brzozowski, Ludzie miasta, cz. II, Świętochłowice 1985
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj