Mieczysław Lesz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Mieczysław Lesz
Data i miejsce urodzenia 20 maja 1911
Lwów
Data i miejsce śmierci 21 grudnia 1998
Warszawa
Minister handlu wewnętrznego
Przynależność polityczna Polska Zjednoczona Partia Robotnicza
Okres urzędowania od 17 sierpnia 1957
do 14 grudnia 1965
Minister bez teki
Przynależność polityczna Polska Zjednoczona Partia Robotnicza
Okres urzędowania od 14 grudnia 1965
do 14 kwietnia 1968

Mieczysław Lesz (ur. 20 maja 1911 we Lwowie - zm. 21 grudnia 1998), polski działacz polityczny, profesor ekonomii.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1930 jako student Politechniki Lwowskiej wstąpił do nielegalnego Komunistycznego Związku Młodzieży Polskiej. Ukończył Politechnikę ze stopniem magistra inżyniera budowy maszyn. Biegle znał język francuski, rosyjski i niemiecki. W 1934 aresztowany i skazany na 4 lata więzienia za działalność polityczną. W czasie II wojny światowej wstąpił jako ochotnik do wojska. Aresztowany przez gestapo w Warszawie i pod fałszywym nazwiskiem więziony w obozie Gross-Rosen do 1945.

Po wojnie członek PZPR (1964-1968 członek Komitetu Centralnego), sprawował szereg funkcji państwowych, m.in. ministra handlu wewnętrznego (1957-1965), zastępcy przewodniczącego Komisji Planowania (1957), I zastępcy przewodniczącego Komitetu Nauki i Techniki i ministra-członka Rady Ministrów (1965-1968). Wieloletni wiceprzewodniczący Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Chińskiej.

Usunięty z pracy w rządzie po marcu 1968, obronił pracę doktorską i habilitacyjną, a następnie otrzymał tytuł profesora ekonomii. W latach 1970-1985 pracował w Instytucie Ekonomiki Przemysłu Chemicznego. Wykładał na wielu uczelniach w kraju i za granicą, był autorem kilkudziesięciu książek z dziedziny ekonomii i ekonometrii.

Pochowany na warszawskim Cmentarzu Północnym[1].

Przypisy