Mieczysław Najdorf

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mieczysław Najdorf
Miguel Najdorf 1973.jpg
Mieczysław Najdorf, Wijk aan Zee 1973
Państwo  Polska
 Argentyna
Data i miejsce urodzenia 15 kwietnia 1910
Grodzisk Mazowiecki
Data i miejsce śmierci 5 lipca 1997
Málaga
Tytuł szachowy arcymistrz (1950)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikicytaty Mieczysław Najdorf w Wikicytatach
Gnome-go-next.svg Polscy arcymistrzowie szachowi
Gnome-go-next.svg Argentyńscy arcymistrzowie szachowi
a b c d e f g h
8
Chessboard480.svg
a8 black rook
b8 black knight
c8 black bishop
d8 black queen
e8 black king
f8 black bishop
h8 black rook
b7 black pawn
e7 black pawn
f7 black pawn
g7 black pawn
h7 black pawn
a6 black pawn
d6 black pawn
f6 black knight
d4 white knight
e4 white pawn
c3 white knight
a2 white pawn
b2 white pawn
c2 white pawn
f2 white pawn
g2 white pawn
h2 white pawn
a1 white rook
c1 white bishop
d1 white queen
e1 white king
f1 white bishop
h1 white rook
8
7 7
6 6
5 5
4 4
3 3
2 2
1 1
a b c d e f g h
Wariant Najdorfa w obronie sycylijskiej

Mieczysław Najdorf, właśc. Mendel Najdorf, po zmianie obywatelstwa Miguel Najdorf (ur. 15 kwietnia 1910 w Grodzisku Mazowieckim, zm. 5 lipca 1997 w Maladze) – polski szachista pochodzenia żydowskiego, obywatel Argentyny od 1944 roku.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Pierwszymi nauczycielami Najdorfa byli Dawid Przepiórka i Ksawery Tartakower. W roku 1930 wystąpił w pierwszym szachowym turnieju i zajął w mistrzostwach Warszawy VI-VII miejsce. W kolejnych latach wystąpił w wielu turniejach, osiągając liczne sukcesy, m.in.:

W okresie powojennym należał do ścisłej światowej czołówki, co potwierdził bardzo dobrymi wynikami, które osiągnął na turniejach pretendentów do tytułu mistrza świata: w roku 1950 w Budapeszcie zajął V[1], a w 1953 w Zurychu – VI miejsce[2]. Lokaty te odpowiadały wówczas miejscu w pierwszej dziesiątce na świecie.

Na olimpiadach wystąpił łącznie czternastokrotnie (11 razy w barwach Argentyny, w tym dziesięciokrotnie na I szachownicy oraz 3 razy w barwach Polski). Zdobył 11 medali (7 drużynowych i 4 indywidualnie) oraz rozegrał 222 olimpijskich partii, w których uzyskał 145 pkt[3]. W czasie swojej kariery siedmiokrotnie zdobywał tytuł indywidualnego mistrza Argentyny (w latach 1949, 1950, 1951, 1955, 1960, 1968, 1970)[4].

Był rekordzistą, jeśli chodzi o grę w symultanach. W São Paulo w 1947 r. rozegrał 45 pojedynków "na ślepo", wygrywając 39 partii, 4 remisując i tylko 2 przegrywając (seans trwał 19 godzin i 40 minut). W 1950 r. (również w São Paulo) w trakcie ponad 11 godzin rozegrał 250 partii jednocześnie, osiągając wynik +226 –10 =14[5]. Wniósł duży wkład w rozwój teorii szachowej, głównie obrony sycylijskiej i królewsko-indyjskiej. Nazwisko Najdorfa nosi jeden z najbardziej popularnych i często stosowany przez najsilniejszych szachistów świata wariant w obronie sycylijskiej:

1.e4 c5 2.Sf3 d6 3.d4 c:d4 4.S:d4 Sf6 5.Sc3 a6

W 1996 r. został drugim w historii Polakiem (po Dawidzie Przepiórce), który otrzymał tytuł Honorowego Członka Międzynarodowej Federacji Szachowej[6].

Poza sukcesami szachowymi, podobne powodzenie osiągnął w interesach, a mianowicie w branży ubezpieczeniowej – po wojnie został jednym z najzamożniejszych Argentyńczyków (posiadał własne towarzystwo ubezpieczeniowe)[7].

Najdorf tak opowiadał o swojej życiowej pasji (Warszawa, 1992)[4]:

Quote-alpha.png
Szachy to moja pasja. Codziennie przy partii szachowej, zwłaszcza przy blitzach zapominam o wszystkich zmartwieniach dnia codziennego. Czuję się jakbym słuchał muzyki, bo partia szachów to dla mnie jakby symfonia Mozarta. Inspiruje nowe idee, odradza ducha walki.

W 1930 r. Mieczysław Najdorf rozegrał w Warszawie partię, która została później nazwana "polską nieśmiertelną partią"[8]:

Glücksberg – M.Najdorf, Warszawa 1930
1.d4 f5 2.c4 Sf6 3.Sc3 e6 4.Sf3 d5 5.e3 c6 6.Gd3 Gd6 7.0-0 0-0 8.Se2 Sbd7 9.Sg5? G:h2+! 10.Kh1 Sg4 11.f4 He8 12.g3 Hh5 13.Kg2 Gg1! 14.S:g1 Hh2+ 15.Kf3 e5 16.de5 Sd:e5+ 17.fe5 S:e5+ 18.Kf4 Sg6+ 19.Kf3 f4 20.ef4 Gg4+ 21.K:g4 Se5+ 22.fe5 h5 # 0-1

Według retrospektywnego systemu Chessmetrics, najwyżej sklasyfikowany był w lipcu 1946 r., zajmował wówczas 2. miejsce na świecie, za Michaiłem Botwinnikiem[9].

Przypisy

  1. 1950 Budapest Candidates Tournament
  2. 1953 Zurich Candidates Tournament
  3. Olimpbase
  4. 4,0 4,1 "Szachista" nr 8/1993, str. 243
  5. Zapis (+226 –10 =14) oznacza 226 wygranych partii, 10 przegranych oraz 14 remisów
  6. FIDE Honorary Members
  7. "Szachista" nr 6/1993, str. 173
  8. Sprawa "polskiej partii nieśmiertelnej". [dostęp 2014-03-19].
  9. Chessmetrics Player Profile: Miguel Najdorf

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]