Mieczysław Najdorf

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mieczysław Najdorf
Miguel Najdorf 1973.jpg
Mieczysław Najdorf, Wijk aan Zee 1973
Państwo  Polska
 Argentyna
Data i miejsce urodzenia 15 kwietnia 1910
Grodzisk Mazowiecki
Data i miejsce śmierci 5 lipca 1997
Málaga
Tytuł szachowy arcymistrz (1950)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikicytaty Mieczysław Najdorf w Wikicytatach
Gnome-go-next.svg Polscy arcymistrzowie szachowi
Gnome-go-next.svg Argentyńscy arcymistrzowie szachowi

Mieczysław Najdorf, właśc. Mendel Najdorf, po zmianie obywatelstwa Miguel Najdorf (ur. 15 kwietnia 1910 w Grodzisku Mazowieckim, zm. 5 lipca 1997 w Maladze) – polski szachista pochodzenia żydowskiego, obywatel Argentyny od 1944 roku.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Pierwszymi nauczycielami Najdorfa byli Dawid Przepiórka i Ksawery Tartakower. W roku 1930 wystąpił w pierwszym szachowym turnieju i zajął w mistrzostwach Warszawy VI-VII miejsce. W kolejnych latach wystąpił w wielu turniejach, osiągając liczne sukcesy, m.in.:

Chess zhor 26.png
Chess zver 26.png
a8 b8 c8 d8 e8 f8 g8 h8
a7 b7 c7 d7 e7 f7 g7 h7
a6 b6 c6 d6 e6 f6 g6 h6
a5 b5 c5 d5 e5 f5 g5 h5
a4 b4 c4 d4 e4 f4 g4 h4
a3 b3 c3 d3 e3 f3 g3 h3
a2 b2 c2 d2 e2 f2 g2 h2
a1 b1 c1 d1 e1 f1 g1 h1
Chess zver 26.png
Chess zhor 26.png
Wariant Najdorfa w obronie sycylijskiej

W okresie powojennym należał do ścisłej światowej czołówki, co potwierdził bardzo dobrymi wynikami, które osiągnął na turniejach pretendentów do tytułu mistrza świata: w roku 1950 w Budapeszcie zajął V[1], a w 1953 w Zurychu – VI miejsce[2]. Lokaty te odpowiadały wówczas miejscu w pierwszej dziesiątce na świecie.

Na olimpiadach wystąpił łącznie czternastokrotnie (11 razy w barwach Argentyny, w tym dziesięciokrotnie na I szachownicy oraz 3 razy w barwach Polski). Zdobył 11 medali (7 drużynowych i 4 indywidualnie) oraz rozegrał 222 olimpijskich partii, w których uzyskał 145 pkt[3]. W czasie swojej kariery siedmiokrotnie zdobywał tytuł indywidualnego mistrza Argentyny (w latach 1949, 1950, 1951, 1955, 1960, 1968, 1970)[4].

Był rekordzistą, jeśli chodzi o grę w symultanach. W São Paulo w 1947 r. rozegrał 45 pojedynków "na ślepo", wygrywając 39 partii, 4 remisując i tylko 2 przegrywając (seans trwał 19 godzin i 40 minut). W 1950 r. (również w São Paulo) w trakcie ponad 11 godzin rozegrał 250 partii jednocześnie, osiągając wynik +226 –10 =14[5]. Wniósł duży wkład w rozwój teorii szachowej, głównie obrony sycylijskiej i królewsko-indyjskiej. Nazwisko Najdorfa nosi jeden z najbardziej popularnych i często stosowany przez najsilniejszych szachistów świata wariant w obronie sycylijskiej:

1.e4 c5 2.Sf3 d6 3.d4 c:d4 4.S:d4 Sf6 5.Sc3 a6

W 1996 r. został drugim w historii Polakiem (po Dawidzie Przepiórce), który otrzymał tytuł Honorowego Członka Międzynarodowej Federacji Szachowej[6].

Poza sukcesami szachowymi, podobne powodzenie osiągnął w interesach, a mianowicie w branży ubezpieczeniowej – po wojnie został jednym z najzamożniejszych Argentyńczyków (posiadał własne towarzystwo ubezpieczeniowe)[7].

Najdorf tak opowiadał o swojej życiowej pasji (Warszawa, 1992)[4]:

Quote-alpha.png
Szachy to moja pasja. Codziennie przy partii szachowej, zwłaszcza przy blitzach zapominam o wszystkich zmartwieniach dnia codziennego. Czuję się jakbym słuchał muzyki, bo partia szachów to dla mnie jakby symfonia Mozarta. Inspiruje nowe idee, odradza ducha walki.

W 1930 r. Mieczysław Najdorf rozegrał w Warszawie partię, która została później nazwana "polską nieśmiertelną partią"[8]:

Glücksberg – M.Najdorf, Warszawa 1930
1.d4 f5 2.c4 Sf6 3.Sc3 e6 4.Sf3 d5 5.e3 c6 6.Gd3 Gd6 7.0-0 0-0 8.Se2 Sbd7 9.Sg5? G:h2+! 10.Kh1 Sg4 11.f4 He8 12.g3 Hh5 13.Kg2 Gg1! 14.S:g1 Hh2+ 15.Kf3 e5 16.de5 Sd:e5+ 17.fe5 S:e5+ 18.Kf4 Sg6+ 19.Kf3 f4 20.ef4 Gg4+ 21.K:g4 Se5+ 22.fe5 h5 # 0-1

Według retrospektywnego systemu Chessmetrics, najwyżej sklasyfikowany był w lipcu 1946 r., zajmował wówczas 2. miejsce na świecie, za Michaiłem Botwinnikiem[9].

Przypisy

  1. 1950 Budapest Candidates Tournament
  2. 1953 Zurich Candidates Tournament
  3. Olimpbase
  4. 4,0 4,1 "Szachista" nr 8/1993, str. 243
  5. Zapis (+226 –10 =14) oznacza 226 wygranych partii, 10 przegranych oraz 14 remisów
  6. FIDE Honorary Members
  7. "Szachista" nr 6/1993, str. 173
  8. Sprawa "polskiej partii nieśmiertelnej". [dostęp 2014-03-19].
  9. Chessmetrics Player Profile: Miguel Najdorf

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]