Miedź rodzima
| Miedź rodzima | |||
|
|||
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |||
| Skład chemiczny | Cu | ||
| Twardość w skali Mohsa | 2,5-3 | ||
| Przełam | haczykowaty | ||
| Łupliwość | nie wykazuje | ||
| Układ krystalograficzny | regularny | ||
| Gęstość minerału | 8,93 g/cm³ | ||
| Właściwości optyczne | |||
| Barwa | złotoczerwona (miedziana), mogą występować czarne, zielone bądź niebieskie naloty | ||
| Rysa | miedzianoczerwona | ||
| Połysk | metaliczny | ||
Miedź rodzima – rzadko spotykany minerał, w skład którego wchodzi prawie czysta miedź.
[edytuj] Właściwości miedzi rodzimej
Niezmiernie rzadko tworzy kryształy (ośmio-, dwunastościenne: inne kryształy są jeszcze rzadsze). Zazwyczaj występuje w formie skupień zbitych, ziarnistych, dendrycznych blaszkowych lub przypominających druciki. Tworzy także niewielkie wpryśnięcia w skałach. Ma zdolność tworzenia pseudomorfoz po innych minerałach. Jest izoelektronowa ze srebrem i złotem. Jest nieprzezroczysta, jedynie cienkie blaszki przeświecają na zielono. Jest kowalna, strugalna i ciągliwa. Miedź rodzima zawiera niewielkie domieszki srebra, bizmutu, arsenu, antymonu.
[edytuj] Występowanie miedzi rodzimej
Jest minerałem bardzo rzadkim, który można spotkać w skałach magmowych, wylewnych gdzie tworzy się najczęściej jako minerał wtórny, który wypełnia szczeliny i pęcherze pogazowe – w melafirach, bazaltach, porfirach. Powstaje w wietrzejących złożach siarczków miedzi oraz w skałach osadowych – piaskowcach, zlepieńcach, łupkach marglistych. Występuje w strefach utleniania minerałów kruszcowych w towarzystwie malachitu, azurytu, kuprytu.
Miejsca występowania: USA – okolice Jeziora Górnego (największe złoża na świecie; w 1857 r. znaleziono tu bryłę miedzi rodzimej o masie 420t), Arizona, New Jersey, Australia – Broken Hill, Mount Isa, Chile, Meksyk, Boliwia, Rosja, Kazachstan, Namibia, Niemcy, Włochy, Hiszpania, Wielka Brytania, Czechy, Węgry.
W Polsce – miedź rodzimą stwierdzono w Górach Świętokrzyskich i na Dolnym Śląsku.
