Miedziane
| Miedziane | |
 Widok z Krzyżnego |
|
| Państwo |  Polska |
| Pasmo | Tatry, Karpaty |
| Wysokość | 2233 m n.p.m. |
| Wybitność | 204 m |
|
Położenie na mapie Tatr
  Miedziane
|
|
| Na mapach: | |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Miedziane (2233 m n.p.m.) – masywny szczyt w bocznej grani Tatr oddzielającej Dolinę Pięciu Stawów Polskich od Doliny Rybiego Potoku. Grań łączy się z główną granią Tatr na Szpiglasowym Wierchu. Wierzchołek Miedzianego od Szpiglasowego Wierchu rozdziela Szpiglasowa Przełęcz, a od Opalonego Wierchu Marchwiczna Przełęcz (2055 m n.p.m.)[1].
Ten położony na zachód od Morskiego Oka szczyt położony jest na terenie ścisłego rezerwatu przyrody (od 1956), dawniej udostępniony turystom, był też jednym z najwyżej położonych miejsc wypasu owiec w Tatrach. Zatem na wierzchołku już od dawna bywali pasterze. Ze szczytu roztacza się piękny widok. W XIX wieku wystawiano w Warszawie panoramę Tatr namalowaną z jego wierzchołka[2].
Nazwa szczytu związana jest z pracami górniczymi (wydobycie miedzi) prowadzonymi na jego zboczach w XVIII wieku[2]. Na stokach Miedzianego botanicy znaleźli stanowiska kilku rzadkich w Polsce gatunków roślin: wełnianeczka alpejska, skalnica odgiętolistna, ukwap karpacki, turzyca Lachenala i rozrzutka alpejska[3].
Pierwsze odnotowane wejście: Franciszek Herbich 1832 r., zimą Henryk Bednarski i L. Michalski 17 kwietnia 1911 r.[4]
Przypisy
- ↑ Tatry Wysokie słowackie i polskie. Mapa turystyczna 1:25 000. Warszawa: Wyd. Kartograficzne Polkart Anna Siwicka, 2005/06. ISBN 83-87873-26-8.
- ↑ 2,0 2,1 Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wyd. Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.
- ↑ Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa: Czerwona księga Karpat Polskich. Kraków: Instytut Botaniki PAN, 2008. ISBN 978-83-89648-71-6.
- ↑ Józef Nyka: Tatry polskie. Przewodnik. Wyd. XIII. Latchorzew: Wyd. Trawers, 2003. ISBN 83-915859-1-3.
