Miejsca w świecie Harry'ego Pottera

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Miejsca w świecie Harry'ego Pottera – miejsca występujące w książkach z cyklu Harry Potter autorstwa Joanne K. Rowling.

Wielka Brytania[edytuj | edytuj kod]

Akcja całego cyklu toczy się w Wielkiej Brytanii. Inne miejsca pojawiają się jedynie w opowieściach i wspomnieniach postaci, lub też w wizjach Harry'ego.

Dolina Godryka[edytuj | edytuj kod]

Dolina Godryka – miejscowość, w której mieszkają zarówno mugole jak i czarodzieje. Nazwa doliny pochodzi od założyciela jednego z domów Hogwartu, Godryka Gryffindora, który prawdopodobnie tam się urodził. Treść powieści wskazuje, że miejsce to leży w Walii[1].

W Dolinie Godryka znajduje się cmentarz, na którym pochowano rodziców Harry'ego Pottera i członków rodziny Dumbledore'a, jak również jednego z trzech braci Peverell – Ignotusa. Kolejnym miejscem wymienionym w powieści jest dom Bathildy Bagshot. Znajdował się on między placem w miejscowości a domem Potterów. Mieszkał tam Gellert Grindelwald w czasie, gdy przybywał do Doliny Godryka w poszukiwaniu peleryny-niewidki, jednego z Insygniów Śmierci.

Niedaleko domu Bathildy znajduje się dom Potterów, gdzie James i Lily Potterowie wraz z małym Harrym ukrywali się przed Lordem Voldemortem. Tam też zostali zamordowani w nocy 31 października 1981 roku. Później postawiono tam niewidoczny dla mugoli pomnik rodziny Potterów.

Dwór Malfoyów[edytuj | edytuj kod]

Położona w hrabstwie Wiltshire rezydencja należąca do rodziny Malfoyów: Lucjusza, Dracona i Narcyzy. W 7 tomie służyła jako kwatera główna śmierciożerców i samego Lorda Voldemorta .

Forest of Dean[edytuj | edytuj kod]

Forest of Dean

Istniejąca rzeczywiście lesista kraina w hrabstwie Gloucestershire. Według książki Hermiona biwakowała tam kiedyś wraz ze swoimi rodzicami. Pod koniec 1997 r. przebywali tam Hermiona, Harry i Ron w czasie, gdy szukali horkruksów.

Hogsmeade[edytuj | edytuj kod]

Jest to jedyna miejscowość w Wielkiej Brytanii zamieszkana wyłącznie przez czarodziejów, położona nieopodal Hogwartu. W ciągu roku szkolnego uczniowie klas trzecich i wyższych, za pisemną zgodą opiekunów mogą w wyznaczonych terminach odwiedzać wioskę pod opieką nauczycieli. W Hogsmeade odbywają się praktyczne kursy teleportacji.

Magiczne sklepy i miejsca w Hogsmeade[2][edytuj | edytuj kod]

"Pod Trzema Miotłami"pub, którego właścicielką jest Madame Rosmerta, często odwiedzany przez uczniów i nauczycieli Hogwartu.

Wrzeszcząca Chata – Nawiedzony dom, atrakcja turystyczna Hogsmeade. W rzeczywistości sławę zawdzięczał Remusowi Lupinowi, który jako student Hogwartu przemieniał się tam w wilkołaka; dźwięki dobiegające wówczas z Chaty przekonywały mieszkańców Hogsmeade, że w niej straszy. W VII tomie Wrzeszcząca Chata stanowiła kryjówkę Lorda Voldemorta podczas Bitwy o Hogwart. Voldemort uśmiercił w niej również Severusa Snape'a.

Gospoda "Pod Świńskim Łbem" – zaniedbany pub przyciągający podejrzaną klientelę, która chętnie zakrywa twarz. Jego znak wiszący nad wejściem to ucięta głowa dzika owinięta białą tkaniną, na którą kapie krew. Czuć tam silny odór kóz. Barmanem jest Tom, tak naprawdę brat Albusa Dumbledore'aAberforth.Pub był ośrodkiem dowodzenia podczas rebelii goblinów w 1612. Tutaj, kilka miesięcy przed narodzeniem Harry'ego, jasnowidzka Sybilla Trelawney wypowiedziała przepowiednię łączącą Voldemorta i Harry'ego. Także w tym pubie Hagrid wygrał od Quirrela nielegalne jajo smoka (Norberta). Tu odbywa się pierwsze spotkanie Gwardii Dumbledore'a odbywa się w tej gospodzie. Dzięki tajnemu przejściu jest ona też drogą ewakuacji niepełnoletnich czarodziejów przed Bitwą o Hogwart.

Stacja Hogsmeade

Sklep Zonka – sklep z magicznymi przedmiotami służącymi do dowcipów, takimi jak: łajnobomby, cukierki wywołujące czkawkę czy kubki herbaty gryzące w nos. Ulubiony sklep Freda i George'a Weasleyów oraz ich przyjaciela, Lee Jordana. Po powrocie Voldemorta, gdy sklep zamknięto, bliźniacy próbowali go wykupić.

Herbaciarnia u pani Puddifoot – przystań zakochanych par.

Miodowe Królestwo (ang. Honeydukes) – sklep z magicznymi słodyczami, prowadzony przez starsze wiekiem małżeństwo. Swoje smakołyki, obdarzone magicznymi smakami i właściwościami, wyrabiali na piętrze własnego sklepu. Do Miodowego Królestwa biegło tajne przejście z Hogwartu, odkryte przez Huncwotów i wykorzystywane przez Freda i George'a. Wejście do podziemnego tunelu znajdowało się na 3 piętrze w garbie jednookiej czarownicy.

Stacja kolejowa – miejsce gdzie pociąg przyjeżdża ze stacji King's Cross.

Ponadto w Hogsmeade znajdują się Sowia poczta, sklep Derwisza i Bangesa zajmujący się sprzedażą i naprawą magicznych przedmiotów (miotły, kociołki, różdżki, etc.), Ubrania magiczne Gladraga i czarodziejski sklep papierniczy Scrivenshafta.

Hogwart[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Osobny artykuł: Hogwart.

Little Hangleton[edytuj | edytuj kod]

Prawdopodobna lokalizacja Little Hangleton

Wioska zamieszkana głównie przez mugoli. Na wzgórzu ponad wsią stał dom Riddle'ów – najbardziej okazały i największy budynek w Little Hangleton, w którym mieszkał Tom Riddle (senior) wraz z rodzicami. Pewnej sierpniowej nocy 1943 r. szesnastoletni wówczas Voldemort zabił tam swego ojca i swoich dziadków. Po śmierci Riddle'ów posiadłość popadła w ruinę. Pod koniec wakacji 1994 roku przebywał w tym domu Lord Voldemort razem z Glizdogonem. Voldemort uśmiercił wtedy Franka Bryce'a – ogrodnika i dozorcę domu Riddle'ów.

Rodzina Riddle'ów pochowana została na cmentarzu. W czasie Turnieju Trójmagicznego Voldemort zwabił tam Harry'ego Pottera za pomocą świstoklika, by dzięki rytuałowi z użyciem jego krwi powrócić do pełnej fizycznej postaci. Cedrik Diggory zginął tam z ręki Glizdogona.

Little Hangleton zamieszkiwali także członkowie rodziny Voldemorta ze strony matki, Gauntowie.

Little Whinging[edytuj | edytuj kod]

Miejscowość w hrabstwie Surrey, gdzie znajdował się dom rodziny Dursleyów. W ich domu, na ulicy Privet Drive (Uliczce Ligustrowej) pod numerem 4, Harry Potter mieszkał przez większość swego dzieciństwa. Po rozpoczęciu nauki w Hogwarcie, aż do ukończenia 17 lat, spędzał tam także wakacje, co zapewniało mu magiczną ochronę przed Voldemortem. W Little Whinging znajduje się także ulica Magnolia Crescent, gdzie Harry po raz piewszy spotyka Syriusza Blacka pod postacią czarnego psa.

Londyn[edytuj | edytuj kod]

Dziurawy Kocioł[edytuj | edytuj kod]

Fikcyjny czarodziejski pub przy realnie istniejącej ulicy Charing Cross Road w Londynie, niewidoczny dla mugoli. Pierwszą właścicielką baru była Daisy Dodderidge. Przez jego tylne wyjście można było się dostać na ulicę Pokątną. Wystarczyło zastukać różdżką w trzecią cegłę na lewo nad śmietnikiem.

Grimmauld Place nr 12[edytuj | edytuj kod]

Pod tym adresem znajduje się dom rodziny Blacków. Po odrodzeniu się Voldemorta, dom ten został Kwaterą Główną Zakonu Feniksa. Po śmierci Syriusza dom odziedziczył Harry.

Ministerstwo Magii[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Osobny artykuł: Ministerstwo Magii.

Peron numer dziewięć i trzy czwarte[edytuj | edytuj kod]

Peron nr 9¾

Magiczny, niedostępny dla mugoli peron stacji kolejowej King's Cross w Londynie. Przejście na niego znajdowało się pomiędzy peronami 9 a 10 i aby się na niego dostać, należało przejść przez barierkę oddzielającą perony[3]. Odjeżdżał z niego między innymi Ekspres Hogwart, wiozący uczniów do Szkoły Magii i Czarodziejstwa w Hogwarcie.

Szpital świętego Munga[edytuj | edytuj kod]

Klinika Magicznych Chorób i Urazów Szpitala Świętego Munga – szpital dla czarodziejów z dolegliwościami wymagającymi leczenia magią, stworzony w XVII wieku przez czarodzieja – uzdrowiciela, świętego Mungo Bonhama. Szpital był ukryty przed mugolami w nieczynnym domu handlowym Purge & Dowse Ltd w Londynie. Szpital nie został umieszczony pod ziemią jak Ministerstwo Magii z powodów zdrowotnych. Aby dostać się do środka należało odnaleźć okno wystawowe z tylko jednym manekinem kobiety, ubranym w zielony nylonowy fartuch i przejść przez szybę, gdy kiwnie on głową. .

Oddziały:

  • Wypadki przedmiotowe: eksplozje kociołków, samoporażenia różdżkami, kraksy miotlarskie itd. – parter
  • Urazy magizoologiczne: ukąszenia, użądlenia, oparzenia, wbite kolce itd. – I piętro
  • Zakażenia magiczne: choroby zakaźne np. smocza ospa, znikanie epidemiczne, skrofungulus itd. – II piętro
  • Zatrucia eliksiralne i roślinne: wysypki, wymioty, niekontrolowany chichot itd. – III piętro
  • Urazy pozaklęciowe: uroki nieusuwalne, klątwy, niewłaściwe zastosowanie zaklęć itd. – IV piętro
  • Sklep i herbaciarnia, dla odwiedzających – V piętro

Ulica Pokątna[edytuj | edytuj kod]

Ulica Pokątna to jedyne miejsce w Londynie, gdzie czarodzieje prowadzą swoje sklepy z magicznymi rzeczami. Można tam się dostać przez tyły pubu o nazwie "Dziurawy Kocioł" lub przy użyciu proszku Fiuu. Znajdują się tam:

  • Bank Gringotta - jedyny bank znajdujący się w świecie czarodziejów, prowadzony przez gobliny;
  • księgarnia "Esy i Floresy' (ang. Flourish and Blotts);
  • sklep z różdżkami, założony 382 lata przed naszą erą, którego właścicielem jest pan Ollivander;
  • Magiczne Dowcipy Weasleyów – sklep Freda i George'a Weasleyów, założony dzięki pieniądzom wygranym przez Harry'ego w Turnieju Trójmagicznym. Można w nim kupić przedmioty służące do robienia dowcipów. Sklep znajduje się on na ulicy Pokątnej nr 93;
  • sklep Madame Malkin, sprzedający czarodziejskie ubrania i szkolne szaty dla uczniów.

Ulica Pokątna sąsiaduje z ulicą Śmiertelnego Nokturnu.

Ulica Śmiertelnego Nokturnu[edytuj | edytuj kod]

Ulica krzyżująca się z Ulicą Pokątną. Znajdowały się tam sklepy, w których sprzedawano artykuły związane z czarną magią, jak na przykład Borgin i Burkes, umieszczony pod numerem 13B. Okryci ponurą sławą pan Borgin i Caractacus Burke byli kolekcjonerami i handlarzami przedmiotów, kryjących w sobie niebezpieczne właściwości, często nielegalnych. Po śmierci Burke'a, sklep prowadził Borgin.[4]. Stałymi klientami sklepu byli Malfoyowie.

Wiele lat wcześniej w sklepie "Borgin i Burkes" zatrudniony był absolwent Hogwartu, Toma Marvolo Riddle. Odpowiedzialny był za wyszukiwane nowych przedmiotów, zdatnych do sprzedaży. Tom chciał mieć dostęp do tych przedmiotów, ponieważ już wówczas myślał o stworzeniu horkruksów.

Ottery Saint Catchpole[edytuj | edytuj kod]

Niewielka miejscowość w hrabstwie Devon nad rzeką Otter. W pobliżu wsi mieszkały rodziny Weasleyów, Lovegoodów, Fawcettów i Diggorych. Mugole nie zdawali sobie sprawy, że pobliżu mieszkają czarodzieje, gdyż ich domy znajdowały się za wzgórzami.

Dom Lovegoodów należał do Ksenofiliusa Lovegooda, ojca Luny. Był położony na wzgórzu niedaleko Nory. Dom pełnił funkcję pracowni Ksenofiliusa, który drukował tam egzemplarze wydawanej przez niego gazety "Żongler".

Nora[edytuj | edytuj kod]

Dom należący do rodziny Weasleyów. Pełnił funkcję drugiej siedziby Zakonu Feniksa.

Spinner's End[edytuj | edytuj kod]

Mugolska ulica, przy której stoi dom Severusa Snape'a. Położona w uboższej części miasta, częściowo opuszczona, zabudowana rzędem identycznych, zaniedbanych ceglanych domów. Nieopodal przepływa zanieczyszczona, brudna rzeka, której brzegi są pokryte śmieciami.

Frontowe drzwi domu Snape'a prowadzą do ciemnego salonu, którego ściany są pokryte książkami. Znajdują się tam również zużyte meble, a z sufitu zwisa żyrandol pełen świec. Za ukrytymi drzwiami mieszczą się kręte schody.

Jest to rodzinny dom Snape'a. W tym samym mieście, ale w lepszej dzielnicy mieszkała rodzina Evansów ze swymi córkami, Lily i Petunią.

Morze Północne[edytuj | edytuj kod]

Azkaban – więzienie dla czarodziejów, którzy popełnili najcięższe przestępstwa w czarodziejskim świecie. Zsyłani do niego byli przede wszystkim śmierciożercy, poplecznicy Lorda Voldemorta. Było kontrolowane przez Ministerstwo Magii. Więzienia strzegli dementorzy, wysysający z ludzi wszelką radość i szczęśliwe wspomnienia. Ich potężna moc sprawiała, że uwięzieni w Azkabanie czarodzieje tracili zmysły, pogrążając się w swoich najgorszych wspomnieniach. Więzienie znajdowało się na wyspie, gdzieś na Morzu Północnym, co sprawiało, że niezwykle trudno z niego uciec.

Jedyną osobą, której udało się stamtąd uciec bez pomocy z zewnątrz, był Syriusz Black, który spędził w Azkabanie dwanaście lat (1981 - 1993), tocząc z dementorami psychiczną batalię o przetrwanie. Z Azkabanu uciekli również śmierciożercy, jak uważało Ministerstwo Magii do swojej skrzynki kontaktowej, czyli Syriusza Blacka oraz Barty Crouch Jr. Potem dementorzy wymknęli się spod kontroli Ministerstwa i działali na korzyść Voldemorta.

Inne kraje[edytuj | edytuj kod]

Albania[edytuj | edytuj kod]

Do Albanii uciekła córka Roweny Ravenclaw, Helena, z ukradzionym matce [Magiczne obiekty z cyklu Harry Potter|diademem]] i ukryła go tam w lesie, w dziupli drzewa. Setki lat później Lord Voldemort przekonał Helenę (była już ona wtedy duchem zwanym Szarą Damą), by wyjawiła mu miejsce ukrycia diademu. Znalazł go i zabił albańskiego wieśniaka, by zamienić diadem w horkruksa.

Po swoim upadku Voldemort ukrywał się przez wiele lat w Albanii. Latem 1991 roku spotkał go tam Quirell i stał się jego sługą. Po nieudanej próbie zdobycia kamienia filozoficznego pozbawiony ciała Voldemort ponownie wrócił do Albanii. Dwa lata później odnalazł go tam Glizdogon, który pomógł mu odzyskać ciało.

Francja[edytuj | edytuj kod]

We Francji znajduje się Akademia Magii Beauxbatonsfrancuska koedukacyjna szkoła magii dla czarownic oraz czarodziejów (w książce; w filmie powiedziane jest, że szkoła przyjmowała jedynie dziewczynki). Beauxbatons należy do trzech największych europejskich Szkół Magii. W serii Harry Potter wspomnina się o jedynej, aktualnej dyrektorce tej magicznej akademii Madame Olimpii Maxime. Herbem szkoły są dwie skrzyżowane złote różdżki, każda tryskająca trzema gwiazdami. Uczennice akademii noszą jedwabne bladoniebieskie szaty.

Na Turniej Trójmagiczny uczniowie tej szkoły przybyli powozem zaprzężonym w olbrzymie, latające konie, którymi później opiekował się gajowy Hogwartu, Hagrid. Reprezentantką szkoły Beauxbatons w Turnieju Trójmagicznym w 1994 roku była Fleur Delacour.

Lokalizacje nieznane lub wątpliwe[edytuj | edytuj kod]

Instytut Magii Durmstrang[edytuj | edytuj kod]

Szkoła magii dla czarodziejów. Była to jedna z trzech największych europejskich Szkół Magii. Dyrektorem instytutu był Igor Karkarow. Uczniowie nosili krwisto-czerwone szaty i często używane grube futra.

W książce pojawia się również wypowiedź Wiktora Kruma (Harry Potter i Czara Ognia, s. 436), gdzie mówi o swojej szkole, jako o zamku od Hogwartu mniejszym, czteropiętrowym. Twierdzi jednak, że mają większe tereny zielone (wspomniane są góry i jeziora). Nie mogą z nich jednak często korzystać ze względu na to, że podczas roku szkolnego większość dni jest krótka. Twierdzenie jakoby Durmstrang był w Bułgarii, jest prawie na pewno błędne. Nie znamy dokładnej jego lokalizacji. Futra oraz nazwisko dyrektora wskazuje na Syberię. Można przychylać się również ku Norwegii. Jednak z całą pewnością pochodzenie Wiktora Kruma nie warunkuje położenia zamku.

Na Turniej Trójmagiczny w 1994 roku uczniowie Durmstrangu przybyli do Hogwartu na pokładzie magicznego żaglowca, a ich reprezentantem w turnieju był Wiktor Krum.

Nurmengard[edytuj | edytuj kod]

Twierdza, w której Gellert Grindelwald więził ludzi, którzy stanęli mu na drodze do władzy nad mugolami.

Ostatnim więźniem Nurmengardu był sam Gellert Grindelwald osadzony tam przez Albusa Dumbledore'a po pojedynku, którego zwycięzcą został dyrektor Hogwartu. Od 1997 r. twierdza stoi pusta. Lord Voldemort zamordował w tym miejscu Gellerta podczas poszukiwań jednego z Insygniów Śmierci, Czarnej Różdżki.

Przypisy

  1. Hagrid, lecąc z Doliny, wraz z Harrym, latającym motocyklem Syriusza do Little Whinging, przelatywał nad Bristolem.
  2. Mapa Hogsmeade (ang.)
  3. W filmie był to filar, na którym umieszczone były numery tychże peronów.
  4. W oryginale założycielami sklepu byli panowie Burgin i Burke, ale wobec pewnych komplikacji wokół tłumaczenia i specyfiki języka polskiego, tłumacz – Andrzej Polkowski – zdecydował się na dodanie literki s do nazwy drugiego z założycieli

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]