Miejsce obsługi podróżnych

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Miejsce Obsługi Podróżnych Kleszczewko przy A1

Miejsce obsługi podróżnych (MOP) – teren wydzielony w pasie drogowym poza koroną drogi, wyposażony w miejsca postojowe dla pojazdów oraz w urządzenia służące zaspokajaniu potrzeb podróżnych. MOP-y w Polsce podzielone są na trzy klasy[1]:

  1. MOP klasy I – o funkcji wypoczynkowej: wyposażony w stanowiska postojowe (parking), jezdnie manewrowe, urządzenia wypoczynkowe, sanitarne i oświetlenie; dopuszcza się wyposażenie w obiekty małej gastronomii,
  2. MOP klasy II – o funkcji wypoczynkowo-usługowej: wyposażony w obiekty, o których mowa w pkt 1, oraz w stację paliw, stanowiska obsługi pojazdów, obiekty gastronomiczno-handlowe, informacji turystycznej,
  3. MOP klasy III – o funkcji wypoczynkowej i usługowej: wyposażony w obiekty, o których mowa w pkt 2, obiekty noclegowe oraz w zależności od potrzeb w agendy poczty, banku, biur turystycznych, biur ubezpieczeniowych.

MOP-y są ściśle związane z drogami o ograniczonej dostępności (autostrady i drogi ekspresowe) i muszą znajdować się w pasie drogowym.

Nie należy utożsamiać prywatnych stacji benzynowych lub punktów zbiorowego żywienia (barów) z funkcją MOP. Na drogach niższych klas, w tym również 2-jezdniowych jak np. Gierkówka ww. elementy nazywa się obiektami i urządzeniami obsługi uczestników ruchu[2].

Problemy i brak chętnych[edytuj | edytuj kod]

MOP-y w Polsce zasadniczo są własnością GDDKiA, natomiast chętni na uruchomienie danego obiektu, po zbudowaniu dostają wyłącznie prawo dzierżawy z ustalonym czynszem i procentem od dochodu. Np. jest to czynsz w wysokości 130 tys. zł oraz miesięcznie 3,5 proc. przychodów z działalności stacji, dodatkowo przed otwarciem do zapłaty 50 proc. czynszu, a sama dzierżawa na 20 lat. Z racji tych warunków brakuje w wielu wypadkach chętnych[3].

Przypisy

  1. § 114 ust. 1 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz. U. z 1999 r. Nr 43, poz. 430).
  2. § 113 ust. 3 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz. U. z 1999 r. Nr 43, poz. 430).
  3. http://wroclaw.gazeta.pl/wroclaw/1,35754,14595664,Drogowy_absurd__135_kilometrow_bez_stacji_benzynowej.html.