Mieniak tęczowiec

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mieniak tęczowiec
Apatura iris
(Linnaeus, 1758)
Mieniak tęczowiec
Mieniak tęczowiec
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ stawonogi
Gromada owady
Podgromada uskrzydlone
Rząd motyle
Rodzina rusałkowate
Rodzaj Apatura
Gatunek mieniak tęczowiec
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Mieniak tęczowiec (Apatura iris) - owad z rzędu motyli. Skrzydła o rozpiętości 60-75 mm[potrzebne źródło]. Skrzydła samca są z wierzchu czarno-brunatne z granatowym połyskiem, samicy czarno-brunatne bez połysku. Na wierzchu przednich skrzydeł czarna plamka (bez pomarańczowej obwódki), na tylnych skrzydłach biała przepaska.

Owady dorosłe można spotkać od końca czerwca do początku sierpnia. W odróżnieniu od większości motyli dziennych mieniaki tęczowce (i blisko spokrewnione z nimi mieniaki strużniki, mieniaki metis) żywią się nie nektarem, ale sokiem wyciekającym z ran na drzewach i płynami zawartymi w gnijących substancjach (także odchodach zwierzęcych). Podłużnie żeberkowane jaja są składane przez samice pojedynczo, na wierzchu liści pokarmowych gąsienic.

Gąsienice są zwężone z obu końców, intensywnie zielone. Posiadają charakterystyczne różki upodabniające je do bezskorupowych ślimaków. Żerują od sierpnia. Podstawową rośliną żywicielską jest wierzba iwa, uzupełniającymi wierzba szara i wierzba uszata. Gąsienica jest formą zimującą i wiosną kontynuuje żerowanie,

Przepoczwarczenie następuje pod koniec maja. Poczwarki przyczepione są do spodu liści.

Mieniak tęczowy spotykany jest w całej Europie Środkowej. Na zachodzie jego zasięg sięga południowej części Wielkiej Brytanii, na wschodzie Amuru.

Typowe biotopy tego motyla to lasy liściaste i mieszane[potrzebne źródło].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]