Miernik trwałego dobrobytu ekonomicznego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Wskaźnik ekologicznych bogactw naturalnych Daly’ego i Cobba - nazywany też miernikiem trwałego dobrobytu ekonomicznego (ang. ISEW – Index of Sustainable Economic Welfare).

Jest to niepieniężna miara dobrobytu społecznego, która uwzględnia zarówno gospodarowanie zasobami mineralnymi jak i międzygeneracyjną sprawiedliwość społeczną. Przy jej ustalaniu bierze się pod uwagę: średnie spożycie, podział dóbr i degradację środowiska.

Obliczanie ISEW[edytuj | edytuj kod]

  • Dodaje się natomiast:
    • wartość usług z pracy w gospodarstwie domowym
    • wartość usług z dóbr konsumpcyjnych trwałego użytku
    • wartość usług z dróg i autostrad
    • konsumpcję związaną z edukacją i służbą zdrowia
    • wzrost kapitału netto
    • bilans inwestycji za granicą i zagranicznych w kraju


Jest to miernik oparty na wskaźnikach naturalnych i dlatego nie może uwzględniać takich elementów dobrobytu jak np. oszczędności ludności, gdyż są one oparte na miernikach pieniężnych.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Tadeusz Borys [red.], Wskaźniki ekorozwoju, Wydawnictwo Ekonomia i Środowisko, Białystok 1999, ISBN 83-85792-58-9

Marian Noga [red.], Ekologiczne i instytucjonalne uwarunkowania wzrostu gospodarczego. Aspekty globalne i regionalne, Państwowy Instytut Naukowy Instytut Śląski w Opolu, Opole 1998, ISBN 83-86762-05-5

Michał Gabriel Woźniak, Wzrost gospodarczy. Podstawy teoretyczne, Wydawnictwo Akademii Ekonomicznej w Krakowie, Kraków 2004, ISBN 83-7252-222-7