Mierzyn (powiat białogardzki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mierzyn
Państwo  Polska
Województwo zachodniopomorskie
Powiat białogardzki
Gmina Karlino
Wysokość 30 m n.p.m.
Liczba ludności (2007) 272
Strefa numeracyjna (+48) 94
Kod pocztowy 78-230
Tablice rejestracyjne ZBI
SIMC 0307276
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa zachodniopomorskiego
Mierzyn
Mierzyn
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Mierzyn
Mierzyn
Ziemia 54°06′44,79″N 15°53′10,82″E/54,112442 15,886339

Mierzyn (niem. Alt Marrin) – wieś sołecka w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie białogardzkim, w gminie Karlino. W latach 1975-1998 wieś należała do województwa koszalińskiego. W roku 2007 wieś liczyła 272 mieszkańców.

Wsie wchodzące w skład sołectwa:

Geografia[edytuj | edytuj kod]

Wieś leży ok. 8 km na północ od Karlina, między miejscowością Wrzosowem a Ubysławicami.

Toponimika nazwy[edytuj | edytuj kod]

W dokumentach z lat 1263, 1278, 1343, 1585 występuje nazwa Mirin, Merin; z 1276Mirim, Marin; z lat 1780, 1779-1785Marien; z 1804 r. – Marrin; mapy z lat 30. i 40. XX wiekuAlt Marrin. Nazwa pochodzi od nazwy osobowej Mier, można ja porównać do Mir, Miro lub do nazwy miejscowości Mirzyn, Mierzyno, Mierzynek.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Właścicielem dóbr Mierzyn w 1820 r. był Friedrich Scheunemann. Ostatnim właścicielem był baron Raven Freiherr von Barnekow.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisany jest[1][2]:

inne zabytki:

  • pałac, który należał do barona von Barnekow, został rozebrany w 1970 roku, do tego momentu mieściła się tam świetlica
  • park naturalistyczny z cechami eklektycznymi ma powierzchnię ok. 4 ha. Został założony na planie nieregularnego czworoboku. W środku parku założono staw o pow. 0,2 ha , który obsadzono kasztanowcami, aleja prowadziła natomiast aż do pałacu. Układ przestrzenny parku i wyposażenie zostały zniszczone, obiekt uległ dewastacji. Pozostała jedynie dość wyraźnie widoczna alejka lipowa.

Kultura i sport[edytuj | edytuj kod]

We wsi znajduje się boisko sportowe, a w roku 2006 utworzono ponownie świetlicę wiejską[3].

Komunikacja[edytuj | edytuj kod]

W Mierzynie znajduje się przystanek komunikacji autobusowej.[4]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Rejestr zabytków nieruchomych woj. zachodniopomorskiego - stan na 31.12.2012 r.. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 25.3.13]. s. 3.
  2. „Zachodniopomorski Wojewódzki Konserwator Zabytków”. Szczecin. 
  3. Historia. „UMiG”. Karlino. 
  4. „Starostwo Powiatowe”. Białogard. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Andrzej Świrko, Pałace, dwory i zamki w dorzeczu Parsęty, POT, 2005, ISBN 83-7263-900-0