Mighty Final Fight

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mighty Final Fight
Producent Capcom
Wydawca Capcom
Seria gier Final Fight
Kompozytor Setsuo Yamamoto, Yuko Takehara
Data wydania JP: 11 czerwca 1993
Am.Płn.: lipiec 1993
PAL: sierpień 1993
Gatunek Bijatyka
Tryby gry jednoosobowy
Wymagania sprzętowe
Platforma Nintendo Entertainment System
Nośniki Kartridż
Kontrolery Gamepad

Mighty Final Fight – gra komputerowa z gatunku bijatyk (dokładniej - beat'em up) wydana przez Capcom na Nintendo Entertainment System w 1993 roku. Jest to spin-off gry z 1989 roku o nazwie Final Fight. W przeciwieństwie do oryginalnej gry i jej portu na SNES, postacie w tej edycji są przedstawiane w komiksowym stylu przypominającym japoński styl rysowania – super deformed.

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Mighty Final Fight przedstawia tę samą fabułę, co oryginalny Fight Final: Mad Gear Gang – dominujący gang uliczny w Metro City, porywa córkę burmistrza Haggara, Jessicę. Kiedy Haggar dowiaduje się o jej porwaniu, wyrusza na ratunek wraz ze swoimi dwoma przyjaciółmi: Codym, chłopakiem Jessiki, i Guyem, treningowym partnerem Cody'ego. Historia jest przedstawiona w sposób bardziej komiczny w stosunku do oryginalnej gry ze względu na jej satyryczny charakter.

Rozgrywka[edytuj | edytuj kod]

W przeciwieństwie do oryginalnej gry, w Mighty Final Fight można grać tylko w trybie dla jednego gracza, ale w odróżnieniu od portu z konsoli SNES, wszystkie trzy główne postacie z Final Fight są w niej grywalne[1]. Gracz może wybrać pomiędzy Codym, który używa stylu walki łączącego karate i boks, Guyem, mistrzem ninjutsu, lub Haggarem, byłym wrestlerem.

Gra wprowadza system poziomów, w którym gracz otrzymuje punkty doświadczenia za pokonywanie wrogów. Po zgromadzeniu określonej ilości punktów doświadczenia, gracz przechodzi na następny poziom, zwiększając siłę ataku postaci i jej wytrzymałość. Istnieje sześć poziomów doświadczenia; Cody i Guy rozpoczynają grę na pierwszym poziomie, a Haggar – na poziomie trzecim[2] Gdy postać gracza osiągnie poziom 4., otrzymuje ona dodatkowy, specjalny atak.

W grze istnieje też rozbudowany system ulepszeń. Dzięki ulepszeniom można m.in. zdobyć dodatkowe życie, a nawet dodatkowe szanse pozwalające na kontynuację gry po śmierci bohatera. W grze można również zdobyć broń, ale w przeciwieństwie do oryginału, broń uzależniona jest od tego, którą postacią gracz steruje: Cody może walczyć nożem, Guy – shurikenami, a Haggar – ogromnym młotem[3].

Gra składa się z pięciu etapów, oraz z dwóch bonusowych rund, gdzie gracz napotka dziecięcych odpowiedników członków Mad Gear Gangu z oryginalnej gry. Finałowym bossem jest zrobotyzowana wersja Belgera z oryginalnego Final Fight[4].

Przypisy

  1. Mighty Final Fight – NES (ang.). IGN. [dostęp 2013-02-08].
  2. Capcom. Mighty Final Fight. Level/area: Instruction manual, strona 8.
  3. Capcom. Mighty Final Fight. Level/area: Instruction manual, strona 15.
  4. Capcom. Mighty Final Fight. Level/area: Stage 5 - Bay Area.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]