Mighty Mo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy zawodnika sportów walki. Zobacz też: USS Missouri (BB-63).
Kickboxing pictogram.svg Mighty Mo
{{{nazwa}}}
Data i miejsce urodzenia 8 października 1973
Pago Pago, Samoa Amerykańskie
Obywatelstwo  Stany Zjednoczone
Wzrost 185 cm
Masa ciała 127 (2010) kg
Styl walki boks
Kategoria wagowa K-1 WGP
Bilans walk zawodowych
Liczba walk 25[1]
Zwycięstwa 15
Przez nokauty 12
Porażki 10
Remisy 0

Mighty Mo, właśc. Siala-Mou Siliga (ur. 8 października 1973 w Pago Pago) – amerykański zawodnik sportów walki pochodzenia samoańskiego.

Kariera sportowa[edytuj | edytuj kod]

Wychował się w Kalifornii. W college'u trenował z sukcesami futbol amerykański i zapasy. Po zakończeniu nauki zarabiał jako pracownik budowlany. Podczas wykonywania robót na jednej z budów, na Siligę zawalił się dwupiętrowy budynek, jednak Samoańczyk zdołał wydostać się z gruzów o własnych siłach, bez większych obrażeń. Widząc to, koledzy przezwali go "Mighty Mo"[2][3]. Przydomek ten stał się później jego ringowym pseudonimem.

Boks[edytuj | edytuj kod]

Dysponując naturalną siłą i warunkami fizycznymi, zaczął startować w popularnych w Ameryce turniejach bokserskich dla amatorów z serii Toughman[4]. Dał się poznać jako zawodnik obdarzony nokautującym ciosem, wygrywając 22 walki, w tym 18 przez KO.

W 2006 roku zadebiutował w zawodowym boksie. Jego dorobek to 2(2 KO)-1-0[5].

K-1[edytuj | edytuj kod]

W 2004 roku K-1 zaprosiło Mighty'ego Mo do wzięcia udziału w turnieju K-1 Burning na Okinawie. Mimo że był to jego kick-boxerski debiut, znokautował faworyta gospodarzy Hiraku Horiego[4]. Tego samego roku walczył na dwóch turniejach K-1 w Las Vegas. W pierwszym osiągnął półfinał, a drugi wygrał.

Zwycięstwo to zapewniło mu udział w walce eliminacyjnej do Finału K-1 WGP przeciwko Gary'emu Goodridge'owi. Mo trzy razy doprowadził do nokdaunu Kanadyjczyka, zanim sędzia zgodnie z regulaminem przerwał walkę. Udział w Finale Samoańczyk zakończył jednak już w pierwszej walce, kiedy został znokautowany latającym kopnięciem przez o wiele lżejszego od siebie Kaoklaia Kaennorsinga.

W 2005 roku pokonał na punkty mistrza K-1 WGP Remy'ego Bonjasky'ego oraz znokautował byłego zawodowego mistrza świata wagi ciężkiej w boksie Francois Bothę. Nie zdołał jednak awansować do Finału WGP (w eliminacjach pokonał go Peter Aerts).

Do K-1 powrócił w 2007 roku po rocznej przerwie związanej z występami bokserskimi. Podczas lutowej gali w Jokohamie znokautował wyższego od siebie o 33 cm Koreańczyka Choi Hong-mana (nigdy wcześniej, ani potem, nikomu nie udało się tego dokonać)[6]. Następnie, będąc faworytem, wygrał K-1 WPG na Hawajach, nokautując wszystkich trzech rywali.

Seria wygranych przez nokaut pojedynków sprawiła, że otrzymał szansę walki o mistrzostwo K-1 w wadze superciężkiej przeciwko Semmy'emu Schiltowi. Holender obronił tytuł, kontrolując i wygrywając walkę na punkty. Dla Siligi był to początek serii 5 porażek z rzędu (w tym z Pawłem Słowińskim w walce rezerwowej podczas Finału K-1 WGP 2007), którą przerwał dopiero rok później podczas K-1 WGP na Hawajach, gdy pokonał Justice'a Smitha.

W październiku 2010 roku wystąpił podczas Final 16, zastępując na kilka dni przed galą Andreja Arłouskiego. Pokonał przez jednogłośną decyzję Rumuna Raula Catinasa i po raz drugi w karierze awansował do Finału WGP[7]. Przegrał w nim w ćwierćfinale przez nokaut z Peterem Aertsem.

Mieszane sztuki walki[edytuj | edytuj kod]

31 grudnia 2008 Mighty Mo zadebiutował w DREAM w walce z byłym trzykrotnym mistrzem K-1 i mistrzem Pancrase, Semmym Schiltem. Przegrał w pierwszej rundzie przez duszenie trójkątne. Po ponad rocznej przerwie, w marcu 2010 roku (DREAM.13) stoczył walkę z Joshem Barnettem, którą również przegrał przez poddanie.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

  • 2007 K-1 World GP na Hawajach (GP USA) – 1. miejsce
  • 2004 K-1 World GP w Las Vegas II – 1. miejsce

Przypisy

  1. stan na 15.04.2011
  2. Mighty Mo Siliga (ang.). [dostęp 5 września 2008].
  3. Monty DiPietro: Vegas Countdown (ang.). [dostęp 5 września 2008].
  4. 4,0 4,1 Monty DiPietro: Team World KO's Team Japan in Okinawa (ang.). [dostęp 5 września 2008].
  5. Siala Siliga (ang.). [dostęp 5 września 2008].
  6. Schilt Captures K-1 Super Heavyweight Belt (ang.). [dostęp 5 września 2008].
  7. Stuart Tonkin: F16 - A Changing of the Guard (ang.). [dostęp 2 października 2010].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Profil na oficjalnej stronie K-1