Miguel Hidalgo y Costilla

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Miguel Hidalgo y Costilla
Miguel Hidalgo y Costilla
Data i miejsce urodzenia 8 maja 1753
Flag of Cross of Burgundy.svg Pénjamo, Nowa Hiszpania
Data i miejsce śmierci 30 lipca 1811
Flag of Cross of Burgundy.svg Chihuahua, Nowa Hiszpania
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Miguel Hidalgo[1](Cura Hidalgo[2]) (ur. 8 maja 1753, zm. 30 lipca 1811) – meksykański ksiądz katolicki[3], za którego sprawą wybuchło narodowe powstanie o wyzwolenie Meksyku spod władzy Hiszpanii.

Don Miguel Hidalgo wywodził się z hiszpańskiej rodziny (tzw. Kreolów). Był proboszczem parafii Dolores, noszącej obecnie nazwę Dolores Hidalgo – małego miasteczka położonego w stanie Guanajuato. Jego ojcem był Cristóbal Hidalgo y Costilla a matką Ana Maria Gallaga. Hidalgo od wczesnych lat interesował się zakazaną francuską literaturą rewolucyjną i nie poddawał się wpływom otoczenia. Władał kilkoma językami indiańskimi i otwarcie przeciwstawiał się niektórym nakazom wiary katolickiej, takim jak na przykład celibat duchowieństwa[potrzebne źródło]. W górniczo-rolniczym obszarze środkowego Meksyku Hidalgo i kilku innych wysoko postawionych Kreolów zaczęło układać plan rebelii przeciwko Hiszpanom, której główną siłą mieli być Metysi i Indianie – czyli stan chłopski.

Hidalgo ostrzeżony przez Doña Josefę Ortiz de Domínguez (La Corregidora), że ich spisek został wykryty i on sam zostanie wkrótce aresztowany, zdecydował się przyśpieszyć wybuch powstania. Wygłosił wówczas płomienną mowę przed zebranymi mieszkańcami Dolores, w której w religijnym języku zganił uzurpujących sobie prawo do rządzenia Hiszpanów wraz z ich władcą Ferdynandem VII (wydarzenie to zostało później nazwane Grito de Dolores). Stanął na czele pierwszego zbrojnego powstania o niepodległość Meksyku (1810)[3]. Zawołaniem bitewnym powstańców od tego momentu stała się odezwa „Niech żyje nasza Dziewica z Guadalupe i śmierć Hiszpanom!”. Po okresie krótszym niż rok Hidalgo był już pod bramami stolicy z siłami, które pozwalały na jej zajęcie. Z nieznanych powodów jego armia jednak zawróciła. Niektórzy historycy twierdzą, iż Hidalgo obawiał się niekontrolowanych zachowań tłumu, który wtargnąłby do miasta Meksyk. Poza tym brakowało mu posiłków w ludziach; trzeba by było na nie czekać długi czas. Od tego momentu gwiazda Miguela Hidalgo przygasła, a cały ruch niepodległościowy osłabł na sile. Niedługo potem został pojmany przez wojska królewskie i zmuszony do odcięcia się od dotychczasowych poglądów, a następnie stracony. Mimo tych niepowodzeń Hidalgo został uznany za męczennika walk z Hiszpanami oraz wielkiego wyzwoliciela Meksyku i ojca narodu.

Matamoros - Miguel Hidalgo y Costilla

Oprócz niego aresztowani zostali także inni przywódcy rewolucji, tacy jak: Ignacio Allende, José Mariano Jiménez i Juan Aldama. Ci trzej zostali skazani na karę śmierci, którą wykonano 26 czerwca 1811 roku w Chihuahua, Hidalgo został rozstrzelany[3] później 30 lipca 1811 roku Termin egzekucji odwlekł się, dlatego że Hidalgo jako kapłan musiał zostać najpierw ekskomunikowany. Później krążyły opowieści jakoby w czasie wykonywania wyroku śmierci pluton egzekucyjny oddawał salwę kilkakrotnie ponieważ żołnierze nie chcieli go zranić. Potem odcięto głowy wszystkich zgładzonych i rozmieszczono je w czterech głównych punktach Alhóndiga de Granaditas w mieście Guanajuato (gdzie w 1810 roku dokonali masakry Hiszpanów), aby w ten sposób odstraszyć innych przeciwników Korony Hiszpańskiej.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Miguel Gregorio Antonio Ignacio Hidalgo y Costilla Mandarte Villaseñor y Lomelí
  2. Ksiądz Hidalgo
  3. 3,0 3,1 3,2 Kościół katolicki w Meksyku.. „L'Osservatore Romano”. Numer 1/1993 (149) rok XIV (polskie), s. 16. Mario Agnes – redaktor naczelny; Czesław Drążek - redaktor wydania polskiego. L'Osservatore Romano.