Mihai Şubă

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Mihai Şubă
Suba Mihai.jpg
Mihai Şubă, 2007
Państwo  Rumunia
 Anglia
 Rumunia
Data i miejsce urodzenia 1 czerwca 1947
Bukareszt
Tytuł szachowy arcymistrz (1978)
Ranking 2438 (01.03.2012)
Miejsce w kraju 28
Gnome-go-next.svg Rumuńscy arcymistrzowie szachowi
Gnome-go-next.svg Brytyjscy arcymistrzowie szachowi
Chess zhor 26.png
Chess zver 26.png
a8 b8 c8 d8 e8 f8 g8 h8
a7 b7 c7 d7 e7 f7 g7 h7
a6 b6 c6 d6 e6 f6 g6 h6
a5 b5 c5 d5 e5 f5 g5 h5
a4 b4 c4 d4 e4 f4 g4 h4
a3 b3 c3 d3 e3 f3 g3 h3
a2 b2 c2 d2 e2 f2 g2 h2
a1 b1 c1 d1 e1 f1 g1 h1
Chess zver 26.png
Chess zhor 26.png
Formacja Hedgehog
ustawienie podstawowe

Mihai Şubă (ur. 1 czerwca 1947 w Bukareszcie) – rumuński szachista, arcymistrz od 1978 roku.

Spis treści

Kariera szachowa [edytuj]

W latach 1980, 1981 i 1986 trzykrotnie zdobył złote medale indywidualnych mistrzostw Rumunii[1]. W 1982 podzielił II miejsce (za Zoltanem Ribli, a wraz z Gyulą Saxem) w turnieju strefowym (eliminacji mistrzostw świata) w Baile Herculane. W tym samym roku był bardzo bliski awansu do grona pretendentów, zajmując III miejsce w turnieju międzystrefowym w Las Palmas (dwa pierwsze miejsca premiowane awansem zajęli wówczas Zoltán Ribli i Wasilij Smysłow). Sukces był o tyle blisko, iż jako jedyny przegrał z będącym bez formy Walterem Browne, który zajął ostatnie miejsce[2]. W kolejnych latach zwyciężył bądź podzielił I miejsca w Dortmundzie (1983), Berlinie (turniej Berliner Sommer, 1985), Pradze (1985, turniej strefowy) i Timişoarze (1987). Do swoich sukcesów zaliczyć również może dzielone III miejsce w silnie obsadzonym turnieju w Tallinnie w roku 1983 (wraz z Tigranem Petrosjanem oraz Jaanem Ehlvestem, a za Michaiłem Talem i Rafaelem Waganianem). W 1985 po raz drugi wystąpił w turnieju międzystrefowym rozegranym w Tunisie, ale nie powtórzył sukcesu z poprzedniego startu (zajął XI miejsce)[3].

Od początku lat 80. do połowy 90. był podstawowym zawodnikiem reprezentacji Rumunii. Sześciokrotnie (w latach 1978-1992) wystąpił na szachowych olimpiadach (w tym 3 razy na I szachownicy) oraz dwukrotnie (1977, 1992) na drużynowych mistrzostwach Europy. W roku 1977 w Moskwie zdobył złoty medal za najlepszy wynik indywidualny na III szachownicy[4].

W roku 1988 po zakończeniu turnieju w Londynie wraz z synem pozostał w Wielkiej Brytanii i wystąpił o azyl polityczny. Rok później wystąpił w reprezentacji Anglii na rozegranych w Hajfie drużynowych mistrzostwach Europy. W roku 1990, po upadku reżimu Nicolae Ceauşescu ponownie zaczął reprezentować Rumunię na arenie międzynarodowej. Aktualnie mieszka w Hiszpanii i corocznie bierze udział w turniejach otwartych rozgrywanych w tym kraju, w wielu z nich odnosząc sukcesy. W 2011 zdobył w Courmayeur tytuł mistrza Europy seniorów (zawodników powyżej 60. roku życia).

Suba uważany jest za prekursora i specjalistę od gry Formacją Hedgehog, która wyróżnia się charakterystycznym ustawieniem pionów na polach a6, b6, d6 oraz e i najczęściej powstaje z partii angielskiej, obrony hetmańsko-indyjskiej lub niektórych wariantów obrony sycylijskiej. W latach 1991 i 2000 wydał dwie książki poświęcone temu zagadnieniu.

Najwyższy ranking w swojej karierze osiągnął 1 lipca 1986 r., z wynikiem 2580 punktów dzielił wówczas 20-21. miejsce (wspólnie z Yasserem Seirawanem) na światowej liście FIDE, jednocześnie zajmując 1. miejsce wśród rumuńskich szachistów[5].

Publikacje [edytuj]

Przypisy

Bibliografia [edytuj]

Linki zewnętrzne [edytuj]