Mihirakula

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Mihirakula – władca Heftalitów w latach 515 (510?)-540, syn Toramany.

Po ojcu odziedziczył rozległe imperium, którego stolicą uczynił Sialkot w północnym Pendżabie. W latach 528-530 pokonany przez indyjskich władców, Narasimaguptę i Jasiodharmana, w rezultacie z indyjskich zdobyczy Toramany zachował praktycznie tylko Kaszmir. Zasłynął (zgodnie z przekazem Kalhany) jako okrutny prześladowca buddyzmu, jest także negatywnym bohaterem indyjskich legend.