Mikasa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy okrętu. Zobacz też: książę Mikasa.
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy okrętu. Zobacz też: Mikasa Sports.
Mikasa
Mikasa
Historia
Stocznia Vickers Shipbuilding, Barrow-in-Furness, Wielka Brytania
Położenie stępki 24 stycznia 1899
Wodowanie 8 listopada 1900
 Nippon Kaigun
Wejście do służby 1 marca 1902
Wycofanie ze służby 20 września 1923
Los okrętu okręt-muzeum
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 15 179 ton
Długość 131,7 m
Szerokość 23,2 m
Zanurzenie 8,28 m
Prędkość 18 węzła
Zasięg 4600 Mm przy prędkości 10 w., 1900 Mm / 16 w.
Załoga 830 ludzi
Napęd
2 maszyny parowe potrójnego rozprężania, moc 15 000 KM, 2 śruby napędowe, kotły parowe opalane węglem
Uzbrojenie
4 działa kalibru 305 mm w dwóch dwudziałowych wieżach na dziobie i rufie,
14 dział kaliber 152 mm w kazamatach,
20 dział kaliber 76 mm,
8 dział kaliber 37 mm (3-funtowych),
4 stałe wyrzutnie torpedowe kaliber 457 mm
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Mikasa (jap. 三笠 Mikasa?)japoński okrętpancernik (przeddrednot).

Zbudowany w Wielkiej Brytanii (stocznia Vickers w Barrow), stanowił ulepszoną wersję angielskiego typu Majestic. Budowa "Mikasy" stała się częścią intensywnych zbrojeń morskich Japonii, związanych z ekspansją na kontynencie azjatyckim. Program rozbudowy floty japońskiej przewidywał budowę 6 pancerników i 6 krążowników pancernych, które musiano zamówić za granicą z powodu dopiero rozwijającego się japońskiego przemysłu stoczniowego. "Mikasa" była ostatnim, a przy tym najnowocześniejszym z zamówionych pancerników. Jego koszt wyniósł 880 000£. Wodowano go 8 listopada 1900, oddano do służby 1 marca 1902. W listopadzie 1902 "Mikasa" stała się okrętem flagowym japońskiej floty.

W tym okresie, "Mikasa" była jednym z najnowocześniejszych i najpotężniejszych pancerników generacji przeddrednotów na świecie. W stosunku do typu Majestic, miała powiększoną wyporność (15 140 ton wobec 14 900), prędkość (18 węzłów wobec 17), wzmocnioną o dwa działa artylerię średnią, a przede wszystkim znacznie odporniejszy pancerz, dzięki zastosowaniu stali pancernej Kruppa zamiast wcześniejszej stali Harveya.

Okręt brał intensywny udział w wojnie rosyjsko-japońskiej 1904-05, jako okręt flagowy admirała Heihachirō Tōgō – głównodowodzącego japońskiej floty. W pierwszym okresie wojny, okręt uczestniczył w działaniach pod Port Artur. 10 sierpnia 1904 wziął udział w bitwie na Morzu Żółtym z rosyjską flotą, odnosząc niewielkie uszkodzenia (około 20 trafień). Następnie, 27 maja 1905 wziął udział w decydującej bitwie pod Cuszimą, zakończonej całkowitym rozbiciem rosyjskiej II Eskadry Pacyfiku, podczas której również odniósł pewne uszkodzenia (około 30 trafień).

Widok na atrapę dziobowej wieży dział 305 mm

Już po podpisaniu pokoju z Rosją, pancernik zatonął 11 września 1905 w porcie w Sasebo na skutek wybuchu w rufowej komorze amunicyjnej (339 ofiar). W sierpniu 1906 został podniesiony, a następnie wyremontowany i w 1908 przywrócony do służby, lecz szybki rozwój nowych generacji pancerników obniżył jego wartość bojową. 1 września 1921 został przeklasyfikowany na okręt obrony wybrzeża I klasy. 17 września 1921 uszkodził dno na skałach pod Władywostokiem, następnie wyremontowany. 20 września 1923 został wycofany ze służby, a 11 października 1923 uszkodzony w czasie trzęsienia ziemi w Yokosuka.

W listopadzie 1926 został przeznaczony na okręt-muzeum w Yokosuka. Po dewastacji, spowodowanej także okupacją amerykańską po II wojnie światowej, 27 maja 1961 "Mikasa" została odrestaurowana (przy wsparciu USA). Obecnie "Mikasa" zachowany jest jako okręt-muzeum w suchym doku w Yokosuce.

Dane taktyczno-techniczne[edytuj | edytuj kod]

Opancerzenie[edytuj | edytuj kod]

stal cementowana Kruppa

  • burty:
    • główny pas burtowy na linii wodnej: 102-229 mm
    • górny pas burtowy: 152 mm
  • barbety: 203-356 mm
  • wieże artylerii: 203-254 mm
  • pokłady: 51 mm i 76 mm
  • kazamaty: 152 mm
  • stanowisko dowodzenia: 356 mm