Mike Tyson

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Boxing pictogram.svg Mike Tyson
Tyson w 2011 roku
Tyson w 2011 roku
Pełne imię i nazwisko Michael Gerald Tyson
Pseudonim Iron Mike
Data i miejsce urodzenia 30 czerwca 1966
Nowy Jork
Obywatelstwo  Stany Zjednoczone
Wzrost 178[1] cm
Masa ciała 96 kg
Styl walki boks
Kategoria wagowa ciężka
Bilans walk zawodowych[a]
Liczba walk 58
Zwycięstwa 50
Przez nokauty 44
Porażki 6 (5 KO)
Remisy 0
Nieodbyte 2
  1. Bilans walk aktualny na 10 sierpnia 2012.
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Michael Gerald “Mike” Tyson (pseudonim „Bestia”) (ur. 30 czerwca 1966 w Nowym Jorku) – amerykański bokser, były mistrz świata wagi ciężkiej. Najmłodszy mistrz świata wagi ciężkiej w historii boksu (20 lat, 4 miesiące i 22 dni). Znalazł się na 16. miejscu w rankingu na najlepszego pięściarza wszech czasów według magazynu ‘Ring’.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

W 1986 został mistrzem świata wagi ciężkiej organizacji WBC. W 1987 był już najlepszym pięściarzem wagi ciężkiej wszystkich federacji. Tyson wygrał swoje pierwsze 19 zawodowych walk przez nokaut, z czego 12 walk wygrał w pierwszej rundzie.

W lutym 1990 w Tokio przez KO w 10. rundzie przegrał z Jamesem “Busterem” Douglasem.

Dwa lata później został oskarżony o gwałt i skazany na trzy lata więzienia. Wyszedł na wolność w 1995. Wrócił na ring, odzyskał część pasów wagi ciężkiej, po czym stracił je w walce z Evanderem Holyfieldem w 1996. Ich rewanż w 1997 zakończył się w szokujący sposób, Tyson został zdyskwalifikowany za odgryzienie części ucha. Udało mu się jednak wrócić na ring.

W 2000 walczył z Andrzejem Gołotą. Komisja bokserska uznała walkę za nieodbytą, ponieważ Tyson był pod wpływem środków odurzających, konkretnie marihuany. Walczył ponownie o mistrzostwo, przegrywając przez nokaut z Lennoxem Lewisem w 2002. Tyson skończył z boksem w 2005, po dwóch kolejnych walkach przegranych przez nokaut (Danny Williams i Kevin McBride).

Tyson doświadczył upadłości (bankructwa) w 2003, mimo otrzymania ponad 30 mln dolarów za kilka walk i 300 mln dolarów w ciągu swojej kariery. Mike Tyson wystąpił w filmie „Kac Vegas”, w którym zagrał samego siebie śpiewającego utwór Phila Collinsa pt. In The Air Tonight oraz w drugiej części „Kac Vegas w Bangkoku” śpiewając utwór One Night in Bangkok z repertuaru Murray Head. Pojawił się również w filmie „Rocky Balboa”. Tyson walczył lub pokazywał się na PPV lub tygodniówkach WWE (dawniej WWF). Ostatnim razem 11 stycznia 2010. Na największej gali WWE- WrestleManii 1 kwietnia 2012 w Miami został wprowadzony do „WWE Hall of Fame” (hali sław tej organizacji).

W 2013 roku wystąpił gościnnie w filmie Straszny Film 5.

Małżeństwa[edytuj | edytuj kod]

Z pierwszą żoną, aktorką Robin Givens, bokser ożenił się w 1988 r. Rozwiedli się rok później.

Tyson zawarł drugi związek małżeński z Moniką Turner w kwietniu 1997 r., w Bethesda. Rozwiedli się w 2003 r.

Konsekwencją rozwodu jest znaczne uszczuplenie majątku pięściarza. Tyson będzie musiał zapłacić z przyszłych zarobków byłej żonie 6,5 mln dolarów. Jeśli w terminie nie wywiąże się ze zobowiązania suma ta wzrośnie do 9 mln dolarów. Monica Turner, z zawodu pediatra, opiekować się będzie ich dziećmi, Rayną oraz Amirem. Otrzyma posiadłość w Farmington (stan Connecticut) oraz dom w Potomac, Tyson zatrzyma rezydencję w Las Vegas.

25 maja 2009 r. 4-letnia córka Mike’a, Exodus została znaleziona przez jej brata Miguela przy bieżni elektrycznej na której bawiąc się zahaczyła głową o kabel. Exodus została przewieziona w stanie krytycznym do szpitala gdzie 26 maja 2009 r. zmarła.

Trzecią żoną Mike'a jest jego długoletnia dziewczyna Lakiha „Kiki” Spicer, z którą zawarł związek małżeński 6 czerwca 2009 r. Lakiha jest matką dwójki z dzieci Mike, córki Milan i syna Morocco.

Mike Tyson ma w sumie ośmioro dzieci łącznie z nieżyjącą córką Exodus.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Tytuły

  1. Junior Heavyweight Champion Igrzyska Olimpijskie 1982
  2. Narodowy Golden Gloves Champion Heavyweight 1984
  3. Niekwestionowany mistrz wagi ciężkiej (który zdobył wszystkie trzy pasy mistrzostw WBA, IBF i WBC) – 1 sierpnia 1987 – 11 lutego 1990
  4. WBC Heavyweight Champion – 22 listopada 1986 – 11 lutego 1990, 16 marca 1996 – 1997
  5. WBA Heavyweight Champion – 7 marca 1987 – 11 lutego 1990, 7 września 1996 – 9 listopada 1996
  6. IBF Heavyweight Champion – 1 sierpnia 1987 – 11 lutego 1990

Rekordy

  1. Najmłodszy mistrz wagi ciężkiej – 20 lat, 4 miesiące i 22 dni
  2. Junior Olympic najszybsze KO – 8 sekund

Nagrody

  1. Ring Magazine Fighter of the Year – 1986 i 1988
  2. BBC Sports Personality of the Year Overseas Personality – 1989
  3. Ring magazynie „Prospect of the Year” – 1985

W 2011 roku został wprowadzony do Międzynarodowej Galerii Sław Boksu. W 2012 roku na WrestleManii 28 został wprowadzony do WWE Hall of Fame.

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Poprzednik
Trevor Berbick
Mistrz świata wagi ciężkiej
federacji WBC

22 listopada 1986 – 11 lutego 1990
Następca
James Douglas
Poprzednik
James Smith
Mistrz świata wagi ciężkiej
federacji WBA

7 marca 1987 – 11 lutego 1990
Następca
James Douglas
Poprzednik
Tony Tucker
Mistrz świata wagi ciężkiej
federacji IBF

1 sierpnia 1987 – 11 lutego 1990
Następca
James Douglas
Poprzednik
Frank Bruno
Mistrz świata wagi ciężkiej
federacji WBC

16 marca 1996 – 24 września 1996
Wakat
Następca
Lennox Lewis
Poprzednik
Bruce Seldon
Mistrz świata wagi ciężkiej
federacji WBA

7 września 1996 – 9 listopada 1996
Następca
Evander Holyfield