Mike Watt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Mike Watt
Mike watt march 16 2009.jpg
Mike Watt (2009)
Imię i nazwisko Michael David Watt
Data i miejsce urodzenia 20 grudnia 1957
Portsmouth
Pochodzenie  Stany Zjednoczone
Instrument gitara basowa
Gatunek punkrock, hardcore punk, rock alternatywny, post-punk
Zawód kompozytor
Aktywność od 1978
Wytwórnia płytowa New Alliance Records, SST Records, Columbia Records
Powiązania The Reactionaries
Minutemen
Minuteflag
Firehose
Dos
Banyan
The Stooges
Instrument
Fender Precision Bass
Fender Telecaster Bass
Gibson EB-3
Strona internetowa

Mike Watt, właśc. Michael David Watt (ur. 20 grudnia 1957, Portsmouth) – amerykański gitarzysta basowy, wokalista i kompozytor. Współzałożyciel i autor wielu utworów zespołów tj.: The Reactionaries, Minutemen, Firehose, Banyan i Dos. Od 2003 członek grupy The Stooges.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Watt urodził się w Portsmouth (Wirginia). Jeszcze jako dziecko przeprowadził się z rodzicami do San Pedro w Kalifornii. Tutaj poznał D. Boona z którym się zaprzyjaźnił. Obaj zainspirowani ruchem punk wraz z wokalistą Martinem Tamburovichem i perkusistą Georgem Hurleyem utworzyli w 1978 grupę The Reactionaries. Po rozpadzie zespołu w 1979 Watt z D. Boonem i Hurleyem utworzyli nową grupę – Minutemen, której kariera trwała do 23 grudnia 1985, kiedy w wypadku samochodowym zginął D. Boon. Śmierć D. Boona mocno odcisnęła się na psychice Watta, który rozważał porzucenie działalności muzycznej. W 1986 pochodzący z Ohio Ed Crawford – zagorzały fan Minutemen, który przy ich piosenkach nauczył się grać na gitarze – zdołał przekonać Watta i Hurley'a do stworzenia nowego zespołu. W ten sposób powstało trio Firehose, które jeszcze w tym samym roku zadebiutowało fonograficznie. W międzyczasie Watt utworzył duet Dos (na dwie gitary basowe) z Kirą Roessler (ex – Black Flag), która od 1987 do 1994 była jego żoną. Po rozpadzie Firehose w 1994 rozpoczął karierę solową nagrywając pierwszy album Ball-Hog or Tugboat? (1995) sygnowany własnym nazwiskiem. W tym czasie występował gościnnie z członkami zespołów: Sonic Youth, Beastie Boys, Nirvana, Soul Asylum i Screaming Trees. W 1996 zagrał na płycie Good God's Urge grupy Porno for Pyros. W 1997 nagrał drugi album Contemplating the Engine Room zawierający autobiograficzne wątki, a także utworzył z Stephenem Perkinsem eksperymentalną grupę Banyan. W 2003 został zaproszony przez Iggy'ego Popa do reaktywowanego zespołu The Stooges, w którym zastąpił zmarłego w 1975 Dave'a Alexandera.

W 1981 utworzył razem z D. Boonem i M. Tamburovichem wytwórnię fonograficzną New Alliance Records, którą sprzedali w 1985 Gregowi Ginnowi – właścicielowi SST Records.

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

z Minutemen[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Osobny artykuł: Dyskografia Minutemen.

z Minuteflag[edytuj | edytuj kod]

z Firehose[edytuj | edytuj kod]

z Dos[edytuj | edytuj kod]

  • Dos (1986)
  • Justamente Tres (1996)
  • Dos y Dos (2011)

z Crimony[edytuj | edytuj kod]

  • The Crimony E.P. (1988)

z Banyan[edytuj | edytuj kod]

z The Stooges[edytuj | edytuj kod]

z Steve'em Mackay'em[edytuj | edytuj kod]

  • Sometimes Like This I Talk (2011)
  • North Beach Jazz (2011)

z The Hand to Man Band[edytuj | edytuj kod]

  • You Are Always on Our Minds (2012)

z Anywhere[edytuj | edytuj kod]

  • Anywhere (2012)

z Il Sogno Del Marinaio[edytuj | edytuj kod]

  • La Busta Gialla (2013)

z CUZ[edytuj | edytuj kod]

  • CUZ (2014)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Źródła[edytuj | edytuj kod]

Przypisy