Mikołaj Aleksandrowicz Romanow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Mikołaj Aleksandrowicz Romanow

Mikołaj Aleksandrowicz Romanow (20 września 1843, Carskie Sioło24 kwietnia 1865, Nicea) – wielki książę Rosji, od 2 marca 1855 do śmierci cesarzewicz i następca tronu rosyjskiego.

Mikołaj Aleksandrowicz Romanow z Dagmarą Duńską

Najstarszy syn Aleksandra II i Marii Heskiej, znanej jako Maria Aleksandrowna.

Sprawowane przez niego funkcje miały pozwolić na zdobycie odpowiedniego przygotowania do sprawowania władzy. Był więc atamanem kozackim i kanclerzem Uniwersytetu Helsińskiego. W 1864 udał się w podróż zagraniczną, w trakcie której zaręczył się z księżniczką duńską, Marią Zofią Fryderyką Dagmarą, córką Christiana IX.

Cieszył się dotychczas dobrym zdrowiem i tężyzną fizyczną, lecz niespodziewanie zapadł na gruźlicę. W celu podjęcia kuracji wyjechał do Nicei, gdzie spędził dwa lata i 24 kwietnia 1865 zmarł (podaje się, że właśnie na gruźlicę lub na zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych). Na miejscu domu, w którym żył w ostatnich dniach, rosyjscy emigranci wznieśli prawosławny sobór.

Po jego śmierci następstwo tronu przeszło w ręce jego młodszego brata, Aleksandra. Co ciekawe, ten ożenił się również z jego narzeczoną.