Mikołaj Czarnecki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Mikołaj Czarnecki
biskup Lebedus
Data i miejsce urodzenia 14 grudnia 1884
Siemiakówka
Data i miejsce śmierci 2 kwietnia 1959
Lwów
wizytator apostolski dla wiernych Kościoła katolickiego obrządku bizantyjsko-słowiańskiego w diecezjach: łuckiej, pińskiej, podlaskiej, wileńskiej i lubelskiej
Okres sprawowania 1931-1939
egzarcha Wołynia, Podlasia i Polesia Ukraińskiego Kościoła Greckokatolickiego
Okres sprawowania 1939
Wyznanie katolickie
Kościół Kościół katolicki obrządku bizantyjsko-ukraińskiego
Inkardynacja CSsR
Prezbiterat 2 października 1909
Chirotonia biskupia 2 lutego 1931
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 2 lutego 1931
Konsekrator Grzegorz Chomyszyn
Współkonsekratorzy Giovanni Mele
Piotr Franciszek Buczys
Błogosławiony
Mikołaj Czarnecki
biskup męczennik
Data urodzenia 14 grudnia 1884
Siemakowce
Data śmierci 2 kwietnia 1959
Lwów
Kościół/
wyznanie
Kościół katolicki obrządku bizantyjsko-ukraińskiego
Data beatyfikacji 27 czerwca 2001
Lwów
przez Jana Pawła II
Wspomnienie 28 czerwca
Szczególne miejsca kultu Lwów, Horodło

Mikołaj Czarnecki, Mykoła Czarnecki CSsR (ur. 14 grudnia 1884 w Siemakówce, zm. 2 kwietnia 1959 we Lwowie) – błogosławiony Kościoła katolickiego, redemptorysta, profesor filozofii i teologii dogmatycznej, biskup tytularny Lebedus.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pochodził z wielodzietnej rodziny chłopskiej wyznania greckokatolickiego. W młodości uczył się w Kolegium św. Mikołaja w Stanisławowie. Od 1903 roku przebywał na studiach w Rzymie, które ukończył doktoratem z teologii. 2 października 1909 roku został wyświęcony na kapłana.

Od 1910 roku był wykładowcą seminarium duchownego w Stanisławowie. W 1919 roku wstąpił do zakonu redemptorystów. Od 1926 roku jako kapłan greckokatolicki uczestniczył w misji wśród prawosławnych na Wołyniu.

Wykładał w Papieskim Seminarium Wschodnim w Dubnie, organizował parafie neounickie oraz uczestniczył w zakładaniu klasztoru redemptorystów w Kowlu. W 1931 roku papież Pius XI mianował go biskupem tytularnym Lebedus oraz wizytatorem apostolskim na Wołyniu i Podlasiu dla wiernych obrządku bizantyjsko-słowiańskiego. W tym samym roku Mikołaj Czarnecki przyjął sakrę biskupią z rąk biskupa stanisławowskiego, Grzegorza Chomyszyna. W 1939 roku arcybiskup lwowski, Andrzej Szeptycki mianował go egzarchą Wołynia, Podlasia i Polesia.

W 1939 roku biskup Mikołaj Czarnecki zmuszony został do zrezygnowania z pełnionych funkcji i opuszczenia Wołynia. Osiadł w klasztorze redemptorystów we Lwowie. Powrócił do pracy naukowej. Od 1941 roku był wykładowcą: filozofii, psychologii i teologii moralnej na Akademii Teologicznej we Lwowie.

W 1945 roku został aresztowany przez władze sowieckie i uwięziony. W latach 1946-1956 przebywał w łagrach na Syberii. Ze względu na zły stan zdrowia został zwolniony z katorgi i wrócił do Lwowa, gdzie do końca życia w miarę możliwości pełnił posługę duszpasterską i biskupią.

Pochowany został na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie. W Polsce cząstka jego relikwii przechowywana jest w neounickiej cerkwi św. Mikołaja w Horodle.

Beatyfikowany przez papieża Jana Pawła II 27 czerwca 2001 we Lwowie[1].

Przypisy

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]




Poprzednik
Josyf Bocian
Template-Bishop.svg Biskup łucko-ostrogski
1931-1945
Template-Bishop.svg Następca
Wasyl Wełyczkowski