Nikołaj Rimski-Korsakow

Z Wikipedii

Nikołaj Andriejewicz Rimski-Korsakow (ros. Николай Андреевич Римский-Корсаков, ur. 6/18 marca 1844 w Tichwine, zm. 8/21 czerwca 1908 w Lubieńsku) - rosyjski kompozytor epoki romantyzmu.

Rimski-Korsakow pochodził z rosyjskiej rodziny arystokratycznej. Przyjął też typowe dla swej klasy ogólne wykształcenie. Gdy miał sześć lat, rozpoczął lekcje gry na fortepianie. Wkrótce potem grał w orkiestrze nadwornej domu Rimskich-Korsakowów. W wieku dwunastu lat, w 1856 wstąpił do Carskiej Szkoły Marynarki Wojennej w St. Petersburgu. Po jej ukończeniu został oficerem marynarki wojennej. W międzyczasie odkrył swe zdolności kompozytorskie i jeszcze będąc w służbie wojskowej skomponował swe pierwsze dzieła: symfonię op. 1, poemat symfoniczny Sadko 1867 oraz swą pierwszą operę Pskowianka 1872. W 1873 ostatecznie porzucił służbę wojskową, lecz pozostał inspektorem orkiestr marynarki wojennej. Komponował także utwory dla orkiestr wojskowych.

Mimo że był samoukiem, Rimski-Korsakow osiągnął mistrzostwo, szczególnie w dziedzinie orkiestracji. Jego kunszt był doceniany przez współczesnych.

W roku 1871 został profesorem kompozycji i instrumentacji w konserwatorium muzycznym w St. Petersburgu. W 1905 został jednak usunięty z katedry w związku z działalnością zmierzającą do zachowania autonomiczności szkoły. Ostatecznie odzyskał tytuł i zaufanie władz, które jednak znów utracił po premierze opery Złoty kogucik, w której znalazła się wyraźna krytyka stosunków w carskiej Rosji.

Rimski-Korsakow był najwybitniejszą postacią grupy twórczej Potężna gromadka.

[edytuj] Najważniejsze dzieła

Do największych jego dokonań muzycznych należą:

• suita symfoniczna i balet:
  • Szeherezada 1888
• opery:
  • Bajka o Carze Sałtanie 1900, skąd pochodzi słynny Lot trzmiela
  • Nieśmiertelny Kościej 1902,
  • Pan Wojewoda 1903,
  • Złoty Kogucik 1907,

• symfonia:
  • Kaprys hiszpański 1887

[edytuj] Zobacz też

• Anatol Ladow

[edytuj] Literatura

• Harmonia, podstawowe zasady dla uczniów i samouków (1884, wydanie polskie 1970)
• Zasady instrumentacji (1913, wydanie polskie 1953).