Mikołaj z Miry

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy świętego Mikołaja, biskupa Miry. Zobacz też: Święty Mikołaj w kulturze masowej.
Święty
Mikołaj z Miry
biskup
cudotwórca[1]
Saint Nicholas with the Three Boys in the Pickling Tub.jpg
Data urodzenia ok. 270
Patara
Data śmierci 6 grudnia ok. 345 lub 352
Mira
Kościół/
wyznanie
katolicki, prawosławny
Wspomnienie 6 grudnia[a]

6 grudnia i 9 maja (przeniesienie relikwii)[b]
19 grudnia i 22 maja (przeniesienie relikwii)[c]

Atrybuty szaty biskupie, trzy kule na księdze, troje dzieci w cebrzyku, kotwica, okręt i pastorał
Patron m.in.: Rosji, pojednania Wschodu i Zachodu
Szczególne miejsca kultu Bazylika Św. Mikołaja w Bari
Galeria ilustracji w Wikimedia Commons Galeria ilustracji w Wikimedia Commons

Mikołaj z Miry, znany również jako Mikołaj z Bari lub Święty Mikołaj Cudotwórca, gr Άγιος Νικόλαος από τα Μύρα της Λυκίας, cs. Swiatitiel Nikołaj, archijepiskop Mirlikijskij, czudotworec (ur. ok. 270 w Patarze w Azji Mniejszej, zm. ok. 345 lub 352) – biskup Miry w dzisiejszej Turcji. Święty Kościoła katolickiego i prawosławnego, gdzie tytułowany jest mianem św. Mikołaja Cudotwórcy.

Zasłynął jako cudotwórca, ratując żeglarzy i miasto od głodu. Odwagą i sprawiedliwością wykazał się, ratując od śmierci niesłusznie skazanych urzędników cesarskich.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Według podań, święty Mikołaj, po bogatych rodzicach otrzymał w spadku znaczny majątek, którym chętnie dzielił się z ubogimi. Wyróżniał się pobożnością i miłosierdziem. Mieszkańcy Miry wybrali go na swojego biskupa. Po życiu gorliwym i pełnym dobrych czynów, zmarł w połowie IV wieku, spontanicznie czczony przez wiernych. Znana jest historia o trzech niesprawiedliwie uwięzionych oficerach uwolnionych za jego wstawiennictwem; opowieść o trzech ubogich pannach wydanych za mąż dzięki posagom, których Święty dyskretnie im dostarczył; o trzech młodzieńcach uratowanych przez niego od wyroku śmierci; o żeglarzach wybawionych z katastrofy morskiej. Jeden z utopców statku wiozącego świętego na pielgrzymkę do Jerozolimy miał podobno zostać przez niego wskrzeszonym. Święty Mikołaj wskrzesił też trzech młodzieńców zabitych za nieuregulowanie rachunku za nocleg w gospodzie. Gdy Mirę opanowali Arabowie, kupcom włoskim udało się zabrać jego relikwie i przewieźć do Bari w południowych Włoszech.

Święty Mikołaj brał udział w soborze w Nicei, gdzie miał podobno spoliczkować Ariusza i Bomera.

Kult[edytuj | edytuj kod]

Święty Mikołaj zmarł ze starości. Jego ciało, które zaczęło wydzielać leczniczą mirrę, pochowano w Mirze Licyjskiej. W 1087 roku relikwie przeniesiono do włoskiego miasta Bari, gdzie znajdują się do dnia dzisiejszego w specjalnie zbudowanym ku jego czci soborze. Pomimo niewielu wiadomości na temat życia świętego, jego postać jest jedną z najbardziej barwnych w hagiografii. Do dziś utrzymuje się zwyczaj składania podarunków w formie niespodzianki, choć obecnie zwyczaj ten jest często łączony z postacią świętego mikołaja.

Dzień obchodów[edytuj | edytuj kod]

Wspomnienie liturgiczne św. Mikołaja obchodzone jest w Kościele katolickim 6 grudnia, jako wspomnienie dowolne.

Cerkiew prawosławna wspomina św. Mikołaja dwukrotnie:

Ikonografia[edytuj | edytuj kod]

W ikonografii św. Mikołaj przedstawiany jest w stroju biskupa rytu łacińskiego lub greckiego w towarzystwie Jezusa i Maryi[2]

Jego atrybutami są m.in.: anioł z mitrą, chleb, trzy złote kule na księdze, trzy jabłka, trzy sakiewki, troje dzieci lub młodzieńców w cebrzyku, kotwica, okręt, pastorał i worek prezentów

Patronat[edytuj | edytuj kod]

Mikołaj jest patronem:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

WiktionaryPl nodesc.svg
Zobacz hasło Święty Mikołaj w Wikisłowniku

Uwagi

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]