Milo Anstadt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Milo Anstadt
Imiona i nazwisko Samuel Marek Anstadt
Data i miejsce urodzenia 10 lipca 1920
II Rzeczpospolita Lwów, woj. lwowskie
Data i miejsce śmierci 16 lipca 2011
Holandia Amsterdam, Holandia Północna
Narodowość żydowska
Obywatelstwo  Holandia
Gatunki proza, publicystyka
Odznaczenia
Rycerz Orderu Oranje-Nassau (Holandia)

Milo Anstadt, wł. Samuel Marek Anstadt (ur. 10 lipca 1920 we Lwowie, zm. 16 lipca 2011 w Amsterdamie[1]) – pisarz i publicysta polski żydowskiego pochodzenia.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Urodził się i wczesne dzieciństwo spędził we Lwowie. Autobiografię dotyczącą tego okresu zatytułował Kind in Polen (Dziecko ze Lwowa)[1], skąd rodzina wyprowadziła się w 1930 roku do Holandii. W Holandii ukończył szkołę podstawową, ale nie rozpoczął nauki w liceum. Pracę rozpoczął w wieku 14 lat, wstąpił też do klubu ANSKI, zrzeszającego zainteresowanych rozwojem kulturalnym Żydów ze wschodniej Europy. Uzyskał stopień magisterski z prawa na Universiteit van Amsterdam, specjalizował się w kryminologii.

W 1941 roku ożenił się z Lydią Bleiberg, z którą doczekał się w marcu 1942 roku córki, Irki. Od 9 lipca 1942 roku ukrywał się z żoną, a córka przebywała w Beverwijk. Po wojnie był do 1950 roku redaktorem magazynu Vrij Nederland, a następnie dziennikarzem w Radiu Holenderskim. W 1960 roku otrzymał Television Award Fundacji Kultury Księcia Bernharda. W tym też zaczął pisać książkę o Polsce, którą opublikowano w 1962 roku Polen, land, volk, cultuur.

In 1994 roku odznaczony Orderem Oranje-Nassau.

Książki[edytuj | edytuj kod]

  • Sindsdien verschenen Op zoek naar een mentaliteit
  • Met de rede der wanhoop
  • Kind in Polen (Dziecko ze Lwowa)
  • Polen en Joden
  • Jonge jaren
  • De verdachte oorboog
  • Servië en het westen
  • En de romans De opdracht

Powieści[edytuj | edytuj kod]

  • Niets gaat voorbij
  • De wankele rechtsgang van Albert Kranenburg

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Małgorzata Zdzienicka-Grabarz: Zmarł znany holenderski pisarz polskiego pochodzenia (pol.). wyborcza.pl, 2011-07-17. [dostęp 2011-11-26].