Miloslav Mečíř
| Miloslav Mečíř | |
| Państwo |  Czechosłowacja |
| Miejsce zamieszkania | Praga |
| Data i miejsce urodzenia | 19 maja 1964 Bojnice |
| Wzrost | 190 cm |
| Status profesjonalny | 1982 |
| Zakończenie kariery | 1990 |
| Gra pojedyncza | |
| Wygrane turnieje | 11 |
| Najwyżej w rankingu | 4 (22 lutego 1988) |
| Australian Open | F (1989) |
| Roland Garros | SF (1987) |
| Wimbledon | SF (1988) |
| US Open | F (1986) |
| Gra podwójna | |
| Wygrane turnieje | 9 |
| Najwyżej w rankingu | 4 (7 marca 1988) |
| Australian Open | 4R (1987) |
| Roland Garros | 4R (1989) |
| Wimbledon | 3R (1987, 1989) |
| US Open | 4R (1987, 1988) |
 |
||
| Tenis ziemny | ||
 złoto |
Seul 1988 | singel |
 brąz |
Seul 1988 | debel |
Miloslav Mečíř (ur. 19 maja 1964 w Bojnicach) - tenisista słowacki, reprezentant Czechosłowacji w Pucharze Davisa, finalista turniejów wielkoszlemowych w grze pojedynczej, mistrz olimpijski.
Praworęczny zawodnik z bekhendem oburęcznym, znany z bogatej palety zagrań, gry kombinacyjnej i umiejętności maskowania uderzeń (co przyniosło mu przydomek "kota"), odniósł szereg sukcesów w drugiej połowie lat 80. Pierwszy turniej zawodowy wygrał w 1985 w Rotterdamie, w tym samym roku triumfował w dużym turnieju w Hamburgu. W sezonie 1986 po raz pierwszy osiągnął wielkoszlemowy finał - na US Open zmierzył się z Ivanem Lendlem, liderem rankingu światowego i obrońcą tytułu. Lendl odniósł zdecydowane zwycięstwo 6:4, 6:2, 6:0. Turniej US Open 1986 okazał się wielkim sukcesem tenisa czechosłowackiego - w finale gry pojedynczej kobiet walczyły Martina Navrátilová i Helena Suková.
Szczególnie udane dla Mečířa były lata 1987-1988. W 1987 triumfował w sześciu turniejach singlowych i sześciu deblowych. Trzykrotnie spotykał się w ważnych meczach z Lendlem - pokonał go w finale w Key Biscaine, przegrywał w finale w Hamburgu i półfinale French Open. W 1988 osiągnął wielki sukces na igrzyskach olimpijskich w Seulu - w turnieju stanowiącym oficjalny powrót tenisa do rodziny sportów olimpijskich pokonał w półfinale Szweda Stefana Edberga (3:6, 6:0, 1:6, 6:4, 6:2), a w finale Amerykanina Tima Mayotte (3:6, 6:2, 6:4, 6:2). Do złota w grze pojedynczej dołożył brąz w deblu, zdobyty w parze z Milanem Šrejberem (w półfinale reprezentanci Czechosłowacji ulegli późniejszym triumfatorom, Kenowi Flachowi i Robertowi Seguso). Ponadto w sezonie 1988 Mečíř osiągnął półfinał Wimbledonu; w ćwierćfinale pokonał Szweda Matsa Wilandera, dla którego była to jedyna porażka w Wielkim Szlemie w ciągu roku.
W 1989 Mečíř po raz drugi w karierze doszedł do finału turnieju wielkoszlemowego w grze pojedynczej. W Australian Open zmierzył się ponownie z Lendlem i ponownie nie sprostał utytułowanemu Czechowi, tym razem 2:6, 2:6, 2:6. Zwycięstwo w Australii umożliwiło Lendlowi powrót na czoło listy rankingowej. Ponadto w 1989 Mečíř wygrał turniej w Indian Wells, co okazało się jego ostatnim zwycięstwem zawodowym.
Na początku lat 90. kariera Mečířa została przerwana kontuzjami. Łącznie odniósł 11 zwycięstw turniejowych w singlu, był w 13 finałach. W deblu odniósł 9 zwycięstw, przegrał 3 finały. W 1987 triumfował w Masters deblistów. Najwyższe miejsce w rankingu gry pojedynczej zajmował w lutym 1988 - nr 4. Również na 4. miejscu był w klasyfikacji deblistów (w marcu 1988). Zarobki na korcie Słowaka przekroczyły dwa i pół miliona dolarów.
Poza igrzyskami olimpijskimi Mečíř bronił barw Czechosłowacji w Pucharze Davisa w latach 1983-1990. Zakończył występy bilansem 23 zwycięstw i 9 porażek. Wygrał wraz z zespołem narodowym Drużynowy Puchar Świata w 1987 oraz inauguracyjną edycję Pucharu Hopmana w grze mieszanej w 1989 (z Heleną Sukovą).
Po przedwczesnym zakończeniu kariery sportowej zajął się pracą trenera tenisowego. Prowadził m.in. reprezentanta RPA o czeskich korzeniach Marcosa Ondruskę oraz swojego rodaka Karola Kucerę, którego doprowadził do czołowej dziesiątki rankingu światowego. Pełnił również funkcję kapitana reprezentacji Słowacji w Pucharze Davisa.
Wygrane turnieje:
- gra pojedyncza:
- gra podwójna:
Finały turniejowe:
- gra pojedyncza:
- gra podwójna:
- 1987 Kitzbühel, Rzym
- 1988 Mediolan
Odznaczenia [edytuj]
- Order Ľudovíta Štúra I Klasy – 2006, Słowacja[1]
- Order Ľudovíta Štúra II Klasy – 2004, Słowacja[2]
Przypisy
- ↑ Rad Ľudovíta Štúra, I. trieda (słow.). prezident.sk. [dostęp 13 grudnia 2011].
- ↑ Rad Ľudovíta Štúra, II. trieda (słow.). prezident.sk. [dostęp 13 grudnia 2011].
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Miloslav Mečíř sylwetka na stronie ATP World Tour (ang.)
- Miloslav Mečíř sylwetka na stronie Pucharu Davisa (ang.)
|
||||||||||||||||||||||||||||||||
