Mina (rodzaj broni)

Sowiecka mina przeciwpancerna (TM-46).

Mina to:

• wykonany fabrycznie lub przygotowany z dostępnych materiałów bezpośrednio na polu walki ładunek materiału wybuchowego z urządzeniem inicjującym i zabezpieczającym umieszczony w obudowie, często wodoszczelnej; w zależności od przeznaczenia może zawierać też elementy rażące – kawałki metalu a nawet kamienie;
• w zależności od konstrukcji i przeznaczenia miny najczęściej są przeznaczone do maskowania – zakopywania w ziemi (ale też umieszczania np. pod lodem); osobną kategorią min stanowią przeznaczone do szybkiego i masowego minowania większych obszarów – tzw. ładunki kasetowe, wyrzucane z samolotów, śmigłowców lub specjalnych pojazdów, po kilkaset sztuk naraz;
• mina przeciwpiechotna służy do rażenia żołnierzy wojsk przeciwnika; po zakończeniu działań wojennych miny tego typu są przyczyną strat wśród ludności cywilnej; najprostsza mina prowizoryczna, wykonywana masowo przez żołnierzy, to puszka po konserwie wypełniona kamieniami z umieszczoną wewnątrz kostką 200 g trotylu i zapalnikiem naciągowym;
• mina przeciwpancerna – jej zadaniem jest uniemożliwienie przejazdu – natarcia przez zaminowany teren sprzętu bojowego – czołgów, transporterów itp. przeciwnika;
• mina przeciwdenna – w lądowych działaniach minowych mina przeciwpancerna, której wybuch oddziałuje na całą szerokość pojazdu, to znaczy razi spód i gąsienice;
• specjalną kategorię stanowią miny pułapki – specjalnie preparowane ładunki wybuchowe, których sposób wykonania, założenia czy wyglądu ma "zachęcić" przeciwnika do uruchomienia ukrytego zapalnika inicjującego wybuch ładunku;
• miny dzieli się na:
  • miny lądowe,
    • miny przeciwpiechotne;
    • miny przeciwpancerne;
    • miny przeciwczołgowe;
    • miny przeciw transportowe;
  • miny morskie;
    • przeciwdesantowe – umieszczane w pasie wód przybrzeżnych lub na plaży;
    • denne – leżące na dnie lub pod nim, na płytkich wodach, przeciwko okrętom nawodnym i podwodnym;
    • zakotwiczone przy pomocy minliny, utrzymujące się na określonej głębokości po powierzchnią wody – na szlakach morskich przeciwnika;
    • swobodnie pływające – dryfujące, znoszone przez prądy morskie w kierunku baz nieprzyjaciela, także dryfujące z prądem rzeki;
• podkop pod murem obronnym (chodnik minowy) powodujący jego zawalenie się, stosowany w czasie walki podziemno-minerskiej; po wynalezieniu prochu odpalano w podkopie duże ładunki prochowe (mina podziemna).
• miną nazywany jest również pocisk artyleryjski wyrzucany przez moździerz, na przykład do burzenia obiektów obronnych.

Zobacz też

• zapora
• zapora minowa
• zagroda minowa
• pole minowe
• mina morska
• mina jądrowa
• chodnik minowy i wojna minowa
• wojska inżynieryjne (saperzy)

Bibliografia

• Marian Laprus [red.]: Leksykon wiedzy wojskowej. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1979, s. 225. ISBN 83-11-06229-3.
• AAP-19: Słownik terminów i definicji wojsk inżynieryjnych NATO