Minister bez teki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Minister bez teki – potoczne określenie ministra-członka Rady Ministrów, który nie kieruje działem administracji rządowej i nie jest obsługiwany przez ministerstwo, lecz wypełnia zadania określone przez Prezesa Rady Ministrów. W Polsce po wejściu w życie Konstytucji z 1997 r. możliwość taką stwarza jej art. 149. ust. 1. Minister zadaniowy, tak samo jak minister resortowy, pełni podwójną rolę, jest zarówno naczelnym organem administracji rządowej, jak i częścią organu kolegialnego – Rady Ministrów.

Ministrowie bez teki w Polsce po II wojnie światowej[edytuj | edytuj kod]

minister-członek Rady Ministrów okres urzędowania pełniona funkcja
Józef Cyrankiewicz 28 listopada 1946 r. – 5 lutego 1947 r.
Wincenty Rzymowski 6 lutego 1947 r. – 30 kwietnia 1950 r.
Wincenty Baranowski 6 lutego 1947 r. – 20 listopada 1952 r.
Tadeusz Michejda 10 stycznia 1951 r. – 20 listopada 1952 r.
Kazimierz Mijal 21 listopada 1952 r. – 1 lutego 1956 r. szef Urzędu Rady Ministrów
Jerzy Sztachelski 13 listopada 1956 r. – 15 maja 1961 r. pełnomocnik Rządu ds. stosunków z Kościołem, kierownik Urzędu do Spraw Wyznań
Mieczysław Lesz 14 grudnia 1965 r. – 11 kwietnia 1968 r. I zastępca przewodniczącego Komitetu Nauki i Techniki
Stanisław Wroński 16 lutego 1974 r. – 26 czerwca 1974 r.
Kazimierz Kąkol 29 maja 1974 r. – 2 kwietnia 1980 r. kierownik Urzędu do Spraw Wyznań[1]
Jan Kamiński 27 marca 1976 r. – 8 października 1980 r. prezes Zarządu Głównego Centralnego Związku Spółdzielni Rolniczych "Samopomoc Chłopska"
Maciej Wirowski 2 grudnia 1976 r. – 21 listopada 1980 r. I zastępca przewodniczącego Komisji Planowania przy Radzie Ministrów
Eugeniusz Grochal 17 grudnia 1977 r. – 24 sierpnia 1980 r. przewodniczący Państwowej Komisji Cen
Tadeusz Bejm 17 grudnia 1977 r. – 8 października 1980 r. wiceprezes Najwyższej Izby Kontroli
Tadeusz Rudolf 8 lutego 1979 r. – 3 lipca 1981 r. I zastępca przewodniczącego Komisji Planowania przy Radzie Ministrów
Wiktor Sielanko 3 kwietnia 1980 r. – 8 października 1980 r. prezes Zarządu Centralnego Związku Spółdzielczości Pracy
Jerzy Kuberski 3 kwietnia 1980 r. – 26 maja 1982 r. kierownik Urzędu do Spraw Wyznań[1]
Jerzy Gawrysiak 24 sierpnia 1980 r. – 12 czerwca 1981 r. przewodniczący Państwowej Komisji Cen
Stanisław Ciosek 21 listopada 1980 r. – 6 listopada 1985 r. minister ds. współpracy ze związkami zawodowymi
Zdzisław Krasiński 12 czerwca 1981 r. – 27 lutego 1982 r. przewodniczący Państwowej Komisji Cen
Władysław Jabłoński 3 lipca 1981 r. – 5 grudnia 1983 r. I zastępca przewodniczącego Komisji Planowania przy Radzie Ministrów
Władysław Baka 3 lipca 1981 r. – 6 listopada 1985 r. pełnomocnik Rządu ds. reformy gospodarczej
Adam Łopatka 26 maja 1982 r. – 7 maja 1987 r. kierownik Urzędu do Spraw Wyznań[1]
Andrzej Ornat 21 lipca 1982 r. – 6 listopada 1985 r. minister ds. młodzieży
Aleksander Kwaśniewski 12 listopada 1985 r. – 24 października 1987 r. minister ds. młodzieży
Władysław Loranc 7 maja 1987 r. – 1 sierpnia 1989 r. kierownik Urzędu do Spraw Wyznań[1]
Aleksander Kwaśniewski 14 października 1988 r. – 1 sierpnia 1989 r. przewodniczący Komitetu Społeczno-Politycznego Rady Ministrów
Józef Oleksy 23 marca 1989 r. – 1 sierpnia 1989 r. minister ds. współpracy ze związkami zawodowymi
Jerzy Urban 27 kwietnia 1989 r. – 1 sierpnia 1989 r. przewodniczący Komitetu do Spraw Radia i Telewizji
Marek Kucharski 12 września 1989 r. – 20 grudnia 1989 r. minister ds. organizacji resortu łączności
Aleksander Hall 12 września 1989 r. – 12 października 1990 r. minister ds. współpracy z organizacjami politycznymi i stowarzyszeniami
Artur Balazs 12 września 1989 r. – 14 grudnia 1990 r. minister ds. socjalnych i cywilizacyjnych wsi
Witold Trzeciakowski 12 września 1989 r. – 14 grudnia 1990 r. przewodniczący Rady Ekonomicznej
Artur Balazs 23 grudnia 1991 r. – 9 maja 1992 r. minister ds. współpracy z organizacjami politycznymi i stowarzyszeniami
Jan Krzysztof Bielecki 11 lipca 1992 r. – 26 października 1993 r. minister ds. integracji europejskiej
Zbigniew Eysmont 11 lipca 1992 r. – 26 października 1993 r. minister ds. promocji przedsiębiorczości
Jerzy Kamiński 11 lipca 1992 r. – 26 października 1993 r. minister ds. współpracy z organizacjami politycznymi i stowarzyszeniami
Zbigniew Siemiątkowski 1 stycznia 1997 r. – 31 października 1997 r. koordynator służb specjalnych
Andrzej Piłat 29 lipca 1997 r. – 31 października 1997 r. minister ds. usuwania skutków powodzi
Teresa Kamińska 31 października 1997 r. – 26 marca 1999 r. koordynator reform społecznych
Wiesław Walendziak 31 października 1997 r. – 26 marca 1999 r. szef Kancelarii Prezesa Rady Ministrów
Jerzy Widzyk 31 października 1997 r. – 26 marca 1999 r. minister ds. usuwania skutków powodzi
Jerzy Kropiwnicki 31 października 1997 r. – 16 czerwca 2000 r. prezes Rządowego Centrum Studiów Strategicznych
Janusz Pałubicki 31 października 1997 r. – 19 października 2001 r. koordynator służb specjalnych
Ryszard Czarnecki 27 lipca 1998 r. – 26 marca 1999 r. minister ds. integracji europejskiej
Lech Nikolski 7 stycznia 2003 r. – 2 maja 2004 r. minister ds. referendum akcesyjnego, prezes Rządowego Centrum Studiów Strategicznych
Danuta Hübner 16 czerwca 2003 r. – 30 kwietnia 2004 r. minister ds. integracji europejskiej, sekretarz Komitetu Integracji Europejskiej
Izabela Jaruga-Nowacka 2 maja 2004 r. – 24 listopada 2004 r. minister ds. równego statusu kobiet i mężczyzn
Sławomir Cytrycki 2 maja 2004 r. – 31 października 2005 r. szef Kancelarii Prezesa Rady Ministrów
Zbigniew Wassermann 31 października 2005 r. – 7 września 2007 r. koordynator służb specjalnych
11 września 2007 r. – 16 listopada 2007 r.
Przemysław Gosiewski 14 lipca 2006 r. – 7 września 2007 r. przewodniczący stałego komitetu Rady Ministrów
11 września 2007 r. – 16 listopada 2007 r.
Mariusz Błaszczak 27 marca 2007 r. – 7 września 2007 r. szef Kancelarii Prezesa Rady Ministrów
11 września 2007 r. – 16 listopada 2007 r.
Zbigniew Derdziuk 16 listopada 2007 r. – 13 stycznia 2009 r. przewodniczący stałego komitetu Rady Ministrów
Michał Boni 15 stycznia 2009 r. – 18 listopada 2011 r. przewodniczący stałego komitetu Rady Ministrów, szef Zespołu Doradców Strategicznych Prezesa Rady Ministrów
Tomasz Arabski 18 listopada 2011 r. – 25 lutego 2013 r. przewodniczący stałego komitetu Rady Ministrów, szef Kancelarii Prezesa Rady Ministrów
Jacek Cichocki od 25 lutego 2013 r. przewodniczący stałego komitetu Rady Ministrów, szef Kancelarii Prezesa Rady Ministrów

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Zgodnie z uchwałami sejmowymi w okresie od 27 marca 1976 r. do 1 sierpnia 1989 r. kierowników UdsW oficjalnie powoływano na urząd Ministra-Kierownika Urzędu do Spraw Wyznań, co oznaczało podniesienie UdsW do rangi ministerstwa, choć nie dokonano w tym zakresie stosownych zmian ustawowych.