Minoksydyl

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Minoksydyl
Minoksydyl Minoksydyl
Nazewnictwo
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C9H15N5O
Masa molowa 209,25 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS 38304-91-5
PubChem 4201 [2]
DrugBank DB00350[1]
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Minoksydyl (Minoxidilum) – pochodna dihydralazyny.

Silnie działający lek hipotensyjny, stosowany był w ciężkich przypadkach nadciśnienia tętniczego. Doustnie stosowany wpływa bezpośrednio na mięśnie gładkie naczyń krwionośnych powodując ich rozszerzenie, aktywuje kanały potasowe zależne od ATP i osłabia działanie podnoszących ciśnienie amin katecholowych. Wywołuje przy tym wyraźnie przyspieszenie akcji serca, nasila objawy choroby wieńcowej. Pojawienie się skutecznych leków pozbawionych tego niekorzystnego działania (ACEI, ARB, antagoniści kanału wapniowego) spowodowało praktyczne wycofanie Minoksdylu w terapii nadciśnienia tętniczego. Lek stosowany zewnętrznie działa stymulująco na mieszki włosowe (m.in. odwraca proces ich miniaturyzacji w łysieniu typu męskiego). Efekt terapeutyczny w postaci odrastających włosów występuje po ok. 4-6 miesiącach kuracji, zahamowanie wypadania włosów już po 2 miesiącach stosowania.

Wskazania[edytuj | edytuj kod]

Łysienie typu męskiego (alopecia androgenetica) u mężczyzn oraz u kobiet. Największa skuteczność we wczesnych fazach procesu łysienia. Zaprzestanie kuracji może spowodować cofanie się efektu leczniczego w ciągu kilku miesięcy.

Uzupełniająco stosowany w wybranych przypadkach nadciśnienia tętniczego.

Działania niepożądane[edytuj | edytuj kod]

W miejscu aplikacji: zaczerwienienie, swędzenie, suchość i łuszczenie się skóry, czasem odbarwianie bądź wypadanie włosów, zapalenie mieszków włosowych, reakcje alergiczne (kontaktowe zapalenie skóry, pokrzywka, rumień, nieżyt nosa, obrzęk twarzy). Doustnie może spowodować spadek ciśnienia i przyczynić się do niedokrwienia serca (nasilenie objawów choroby wieńcowej) – po przypadkowym spożyciu należy skontaktować się z lekarzem.

Preparaty[edytuj | edytuj kod]

  • Loxon – płyn do użytku zewnętrznego (w Polsce dostępne w stężeniu 2% oraz 5%, USA nawet 15%).
  • Piloxidil – 2% płyn do użytku zewnętrznego.
  • Regalok – 2% płyn do użytku zewnętrznego.

Przypisy

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.