Minuskuł 12

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Minuskuł 12
Rodzaj Kodeks minuskułowy
Numer 12
Zawartość Ewangelie
Data powstania XIV wiek
Język grecki
Miejsce przechowywania Francuska Biblioteka Narodowa
Rozmiary 26 × 20 cm
Typ tekstu bizantyński
Kategoria V
Manuskrypty Nowego Testamentu: papirusy, majuskuły, minuskuły, lekcjonarze

Minuskuł 12 (wedle numeracji Gregory–Aland), A137 (von Soden)[1] – rękopis Nowego Testamentu z tekstem czterech Ewangelii, pisany minuskułą na pergaminie w języku greckim z XIV wieku[2]. Zawiera marginalia (podział tekstu) i księgi liturgiczne.

Opis rękopisu[edytuj | edytuj kod]

Kodeks zawiera tekst czterech Ewangelii z komentarzem, na 294 pergaminowych kartach (26 cm na 20 cm)[2].

Tekst rękopisu pisany jest jedną kolumną na stronę, 21 linijek w kolumnie dla tekstu biblijnego i 57 dla tekstu komentarza[2]. Komentarz jest autorstwa Wiktora z Antiochii[3].

Tekst Ewangelii dzielony jest według κεφαλαια (rozdziałów) oraz według Sekcji Ammoniusza, których numery umieszczono na marginesach. Sekcje Ammoniusza opatrzone zostały odniesieniami do Kanonów Euzebiusza. Przed każdą z ewangelii umieszczone zostały listy κεφαλαια (spis treści). Tekst ewangelii zawiera ponadto τιτλοι (tytuły)[3][4].

Zawiera Epistula ad Carpianum (tj. list Euzebiusza do Karpiana), tablice do Kanonów Euzebiusza, prolegomenę, księgi liturgiczne z żywotami świętych (menologium i synaksarion), oraz subscriptio na końcu każdej ewangelii[4].

Nie zawiera tekstu Pericope adulterae (Jan 7,53-8,11)[3].

Tekst[edytuj | edytuj kod]

Grecki tekst Ewangelii reprezentuje tekst bizantyński. Zawiera niewiele naleciałości innych tradycji tekstualnych[5]. Aland zaklasyfikował go do Kategorii V[6]. Nie był badany metodą Claremont Profile Method, tj. metodą wielokrotnych wariantów[7].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Paleograficznie datowany jest na wiek XIV[2]. Wettstein wciągnął go na listę rękopisów Nowego Testamentu[8]. Rękopis badali Johann Jakob Griesbach[9] oraz Paulin Martin[10].

Obecnie przechowywany jest we Francuskiej Bibliotece Narodowej w Paryżu, pod numerem katalogowym Gr. 230[2].

Nie jest cytowany w naukowych wydaniach greckiego Novum Testamentum Graece Nestle-Alanda (NA26, NA27)[11].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Caspar René Gregory: Die griechischen Handschriften des Neuen Testament. Leipzig: J. C. Hinrichs'sche Buchhandlung, 1908, s. 48.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 K. Aland, M. Welte, B. Köster, K. Junack: Kurzgefasste Liste der griechischen Handschriften des Neues Testaments. Berlin, New York: Walter de Gruyter, 1994, s. 47.
  3. 3,0 3,1 3,2 F. H. A. Scrivener: A Plain Introduction to the Criticism of the New Testament. T. 1. London: 1894, s. 192.
  4. 4,0 4,1 C. R. Gregory: Textkritik des Neuen Testaments. T. 1. Leipzig: J. C. Hinrichs, 1900, s. 131.
  5. K. Tischendorf, Novum Testamentum Graece. Editio Septima, Lipsiae 1859, p. CXCV.
  6. K. Aland, B. Aland: The Text of the New Testament: An Introduction to the Critical Editions and to the Theory and Practice of Modern Textual Criticism. przeł. Erroll F. Rhodes. Michigan: William B. Eerdmans Publishing Company, 1995, s. 138. ISBN 978-0-8028-4098-1. (ang.)
  7. Frederik Wisse: The Profile Method for the Classification and Evaluation of Manuscript Evidence, as Applied to the Continuous Greek Text of the Gospel of Luke. Grand Rapids: William B. Eerdmans Publishing Company, 1982, s. 53. ISBN 0-8028-1918-4.
  8. Johann Jakob Wettstein: Novum Testamentum Graecum editionis receptae cum lectionibus variantibus codicum manuscripts. T. 1. Amsterdam: Ex Officina Dommeriana, 1751, s. 46-47. [dostęp 06 06 2012]. (łac.)
  9. J.J. Griesbach, Symbolae critique, p. CXLIV
  10. Jean-Pierre-Paul Martin, Description technique des manuscrits grecs, relatif au Nouveau Testament, conservé dans les bibliothèques des Paris (Paris 1883), p. 24-25.
  11. Eberhard et Erwin Nestle: Novum Testamentum Graece. communiter ediderunt: B. et K. Aland, J. Karavidopoulos, C. M. Martini, B. M. Metzger. Wyd. 27. Stuttgart: Deutsche Bibelgesellschaft, 2001, s. 58*-59*, 704. ISBN 978-3-438-05100-4.