Minuskuł 5

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Minuskuł 5
Rodzaj Kodeks minuskułowy
Numer 5
Zawartość Nowy Testament (bez Apokalipsy)
Data powstania XIII wiek
Język grecki
Miejsce przechowywania Francuska Biblioteka Narodowa
Rozmiary 21 × 15,5 cm
Typ tekstu bizantyński/mieszany
Kategoria III/V
Manuskrypty Nowego Testamentu: papirusy, majuskuły, minuskuły, lekcjonarze

Minuskuł 5 (wedle numeracji Gregory—Aland), δ 453 (von Soden)[1] – rękopis Nowego Testamentu pisany minuskułą na pergaminie w języku greckim z XIII wieku[2]. Przechowywany jest w Paryżu.

Opis rękopisu[edytuj | edytuj kod]

Kodeks zawiera tekst Nowego Testamentu (bez Apokalipsy), na 342 pergaminowych kartach (21 cm na 15,5 cm)[2].

Tekst rękopisu pisany jest jedną kolumną na stronę, 29 linijek w kolumnie[2]. Skryba pisał starannie, rękopis jest dekorowany[3].

Tekst Ewangelii dzielony jest według κεφαλαια (rozdziały) oraz według Sekcji Ammoniusza, których numery umieszczono na marginesie. Sekcje Ammoniusza opatrzone zostały odniesieniami do Kanonów Euzebiusza. Tekst Ewangelii zawiera τιτλοι (tytuły). Ponadto przed każdą z Ewangelii umieszczone zostały listy κεφαλαια (spis treści)[3][4].

Tekst[edytuj | edytuj kod]

Grecki tekst Ewangelii reprezentuje mieszaną oraz bizantyjską tradycję tekstualną. Aland zaklasyfikował go do kategorii III oraz V (w Ewangeliach)[5].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Paleograficznie datowany jest na wiek XIII[2]. Prawdopodobnym miejscem powstania jest Kalabria[4]. Wykorzystany został przez Stefanusa w jego Editio Regia, w którym oznakowany został przy pomocy siglum δ'. Był badany przez Wettsteina oraz Scholza. Na listę rękopisów Nowego Testamentu wciągnął go Wettstein[6]. Rękopis badał Paulin Martin[7].

Obecnie przechowywany jest we Francuskiej Bibliotece Narodowej (Gr. 106) w Paryżu[2].

Nie był cytowany w krytycznych wydaniach greckiego Novum Testamentum Nestle-Alanda (NA26, NA27). Wprowadzony został do aparatu krytycznego NA28[8].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Caspar René Gregory: Die griechischen Handschriften des Neuen Testament. Leipzig: J. C. Hinrichs'sche Buchhandlung, 1908, s. 48.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 K. Aland, M. Welte, B. Köster, K. Junack, Kurzgefasste Liste der griechischen Handschriften des Neues Testaments, Walter de Gruyter, Berlin, New York 1994, p. 47.
  3. 3,0 3,1 F. H. A. Scrivener: A Plain Introduction to the Criticism of the New Testament. T. 1. London: 1894, s. 191.
  4. 4,0 4,1 C. R. Gregory: Textkritik des Neuen Testaments. T. 1. Leipzig: J. C. Hinrichs, 1900, s. 129.
  5. K. Aland, B. Aland: The Text of the New Testament: An Introduction to the Critical Editions and to the Theory and Practice of Modern Textual Criticism. przeł. Erroll F. Rhodes. Michigan: William B. Eerdmans Publishing Company, 1995, s. 129. ISBN 978-0-8028-4098-1. (ang.)
  6. Johann Jakob Wettstein: Novum Testamentum Graecum editionis receptae cum lectionibus variantibus codicum manuscripts. T. 1. Amsterdam: Ex Officina Dommeriana, 1751, s. 46. [dostęp 06 06 2012]. (łac.)
  7. Jean-Pierre-Paul Martin, Description technique des manuscrits grecs, relatif au N. T., conservé dans les bibliothèques des Paris (Paris 1883), ss. 19-20.
  8. NA28, s. 66*.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jean-Pierre-Paul Martin, Description technique des manuscrits grecs, relatif au N. T., conservé dans les bibliothèques des Paris (Paris 1883), ss. 19-20.
  • F. J. A. Hort, Journal of philology, Vol. 3, London und Cambridge 1871, p. 70.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

  • R. Waltz, Minuscule 5 Encyclopedia of Textual Criticism