Miocen
| oligocen > Miocen > pliocen 23.03 – 5.333 milionów lat temu |
|
| Tabela stratygraficzna |
Miocen – najstarsza epoka neogenu. Epoka wielkich przemian geologicznych skorupy ziemskiej. Wypiętrzenie nowych łańcuchów górskich zmieniło cyrkulację powietrza w atmosferze i wód w morzach. Trwał od 23,03 mln do 5,333 mln lat temu.
Miocen dzieli się na[1]:
- messyn - 7,246-5,333;
- torton - 11,62-7,246;
- serrawal - 13,82-11,62;
- lang - 15,97-13,82;
- burdygał - 20,44-15,97;
- akwitan - 23,03-20,44.
Czas podano w milionach lat temu.
Spis treści |
Geologia [edytuj]
Według teorii tektoniki płyt litosfery w miocenie Afryka zderzyła się z Europą − powstały Alpy. Indie zderzyły się z Azją − powstały Himalaje. Kolejne zderzenia płyt kontynentalnych doprowadziły do wypiętrzenia Gór Skalistych i Andów. Antarktydę pokrył lądolód. Wiązało się to z zamykaniem Oceanu Tetydy, które utworzyło połączenie lądowe między Afryką i Eurazją; pozostałością Tetydy jest m.in. Morze Śródziemne. Skurczyły się obszary mórz śródlądowych. W oceanach powstał nowy układ prądów morskich.
Flora [edytuj]
Początek miocenu był najcieplejszym okresem w ciągu 35 mln lat. Od połowy miocenu klimat zaczął się ochładzać. Wraz z ochłodzeniem klimatu postępowało stepowienie dużych obszarów. Trawy były roślinami odpornymi na warunki klimatyczne, a do rozmnażania nie potrzebowały owadów.
Przegląd nowości ewolucyjnych [edytuj]
- Wobec kurczenia obszarów leśnych nowego znaczenia nabrały trawy. Trawiasta równina dostarcza pożywienia całej plejadzie przeżuwaczy.
Fauna [edytuj]
Ssaki wędrowały poprzez nowo utworzone mosty. Ewolucja kotów szablozębych. W Australii trwała niezależna ewolucja torbaczy i stekowców. W Europie i Azji pojawiły się prymitywne jelenie i żyrafy, słonie i małpy człekokształtne (szczątki Ramapiteka sprzed 14 mln lat). Do Afryki dotarły króliki, koty i świnie. W morzu żył największy rekin wszech czasów: Carcharodon megalodon, o długości ciała prawdopodobnie zbliżonej do 20 metrów. Zwiększenie zasobów pokarmowych morza "zachęciło" niektóre ssaki do powrotu do morza. Pojawiły się pierwsze fokowate. W Ameryce Północnej pojawiły się niedźwiedzie i mastodonty. W późnym miocenie umocniła się dominacja trawożerców. Zaczynały wymierać niektóre gatunki drapieżców. Nastąpiła gwałtowna radiacja hien. Do Australii dotarły (prawdopodobnie przez Malaje) gryzonie. W Ameryce Południowej pojawiły się szopy, a małe odmiany leniwców naziemnych przeszły do Ameryki Północnej.
Przegląd nowości ewolucyjnych [edytuj]
- U przeżuwaczy doszło do udoskonalenia żołądka; mioceńskie stepy stały się dla nich środowiskiem bardzo sprzyjającym;
- Dynamiczna ewolucja trąbowców: Platybelodon, Deinotherium.
- Ewolucja koniowatych, zwiększenie wielkości i przystosowanie do biomu stepowego: Merychippus, Pliohippus.
- Pojawiły się papugi, pelikany, gołębie, kruki i sokoły.
- Dynamiczny rozwój gryzoni.
- Pojawienie się pliopiteków (naczelne): rodzaje Pliopithecus i prokonsul.
- Pojawiły się pierwsze foki, nastąpiła ewolucja waleni.
Miocen w Polsce [edytuj]
Na ziemiach polskich (pozakarpackich) miała miejsce sedymentacja jeziorna i bagienna w licznych rowach i zapadliskach. Osadziły się piaski, mułki, iły, żwiry, węgle brunatne. Na Śląsku, od Góry Świętej Anny do granicy z Niemcami i Czechami, powstało około 200 wystąpień bazaltów. Nieliczne znajdują się w Beskidach – w dolinie Grajcarka, a także zostały stwierdzone wierceniami w północno-wschodniej Polsce.
Przypisy
- ↑ International Stratigraphic Chart (ang.). International Comission on Stratigraphy, sierpień 2012. [dostęp 2012-11-20].